27/10/14

SENZA



αν τραβήξεις το σκοινί εσύ από κει κι αν τραβήξω το σκοινί εγώ από δω, το σίγουρο είναι ότι θα σπάσει... έτσι σπάνε τα σκοινιά των ανθρώπων...

Amarcord

Ο κήπος, θυμάμαι,
ήταν θαλερός,
άλλα βλέπαν τα μάτια μου
κι άλλα το σκοτάδι.
Ο δρόμος, θυμάμαι,
ήταν σκοτεινός,
άλλα  λέγαν τα χείλη σου
κι άλλα η ματιά σου.
Ο τόπος, θυμάμαι,
ήταν ζοφερός
όταν  είπες:
εμείς οι δυο μέλλον δεν έχουμε,
πνίγοντας το παρόν.
Εμείς, θυμάμαι,
πέσαμε μαραμένοι,
όταν τελειωτικά
μου φίλησες το χέρι.