19/10/20

https://www.in.gr/2020/10/19/greece/xrysi-aygi-anastoli-poinon-gia-olous-tous-katadikasthentes-plin-roupakia-proteine-eisaggeleas/ 


παναΐα μου, αναλογίζομαι με τρόμο να ήταν εισαγγελέας έδρας στο εφέσιμο της Ηριάννας, θα την είχε στείλει στην ηλεκτρική καρέκλα, ορίστε που μας χάλασε την μέρα η κυρία εισαγγελεύς, Αδαμαντία Οικονόμου το πτωχό της ονοματάκι, στην χλεύη πολλών εξ ημών, κρυφοχρυσαυγίτισσα η κυρία εισαγγελεύς, ίσως? μάλλον όχι, απλώς προσκολλημένη στον τύπο και στο πνεύμα του Νόμου τον οποίον εκείνη υπηρετεί, ευχόμεθα τα κάλλιστα στην έδρα του τριμελούς δικαστηρίου-


** http://www.katiousa.gr/epikairotita/to-megalytero-rapisma-pou-dechtike-pote-eisangeliki-aksiopistia-mesa-apo-dikastirio-tis-edras-antidraseis-synigoron-politikis-agogis-sti-diki-tis-cha-gia-ti-simerini-diadikasia/

προσυπογράφω την τοποθέτηση του συνηγόρου Πολιτικής Αγωγής, δικηγόρου παρ' Αρείω κ. Θ. Καμπαγιάννη. Εφεξής, η συγκεκριμμένη "εισαγγελέας" -πρέπει να κάνεις κάτι θετικό για να κερδίσεις τίτλο θέσης κι επαγγελματικής δραστηριότητος- όχι μόνον στα δικά μου όμματα, είναι κρυφο ως ανοικτά χρυσαυγίτισσα.

Όπως πολλοί από τους μη αποκοιμησθέντες πολίτες, αναμένω την τελική απόφαση της έδρας, όπου  αναπληρωτής εισαγγελέας της εισαγγελικής έδρας είναι ο κ. Κωσταρέλος, που έστειλε στην φυλακή χρυσαυγίτες.

Θυμίζω, είμαστε πρώτα πολίτες, εκ των υστέρων οι επιμέρους ιδιότητες του καθενός σ' αυτή τη ζωή, έτσι μας αναθρέψαν εμάς, στην παλιοσειρά της γενιάς μας. Θα τοποθετούμεθα, θα αντιστεκόμαστε, θα διαμαρτυρόμαστε με όλους τους νόμιμους τρόπους. Γραπτώς ή "στους δρόμους" "Και οι κριτές κριθήσονται".  Η Πρόεδρος της έδρας απέδειξε ως τώρα ότι δεν κάμπτεται από πιέσεις παντοίας υφής και κρυφοχρυσαυγιτισμό ως ανοιχτό χρυσαυγιτισμό όπως η "εισαγγελέας" ' ας είναι σε αυτήν την κατεύθυνση η τελική απόφασή της, αυτό αναμένει η δική μου παλιοσειρά που έχει δει πολλά κι ακούσει περισσότερα από άλλες εποχές μέσω των γεννητόρων της.  Θα αναδειχθεί, τότε, σε νέα Ντεγιάννη της εποχής μας και ως τέτοια θα εγγραφεί στην Ιστορία σημαντικών δικών της σύγχρονης  εποχής μας- 

** γνώμη μου: αντί να αντιπαρατίθενται καμπόσοι και να φροντίζουν για τηλεθέαση τα καναλάκια, να επέμβη ο Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου και να αφαιρέσει την υπόθεση από την κυρία "εισαγγελέα" στην εν λόγω δίκη, η ίδια δε, να παραπεμφθεί ως υπόλογη για μεροληψία, αντί να βγαίνουν κάποιες γραφικές περσόνες σε καναλάκια προς υπεράσπισίν της -κρίμα που είναι όλες θήλεα -γυναίκες είναι τίτλος τιμής, δεν τους τον χαρίζουμε-, ακούσαμε το "συνδικαλιστικόν όργανον" σήμερα σε καναλάκια να υπερασπίζονται κάτι το οποίο, οι περισσότεροι πολίτες με κόκκο στον εγκέφαλο, βδελυσσόμεθα,  όχι?**


23Οκτωβρίου 2020: https://tomov.gr/2020/10/22/oi-nazi-sti-fylaki-simera-panigyrizoyme/?fbclid=IwAR2TKOqrTltY7mjtOgJ3yTpPDFrSkCrcUU_JUgUlFtWH9ZTM1H0ul19QC5c


https://www.news247.gr/koinonia/paraskeyi-egkomia-guardian-gia-tis-gynaikes-poy-gkremisan-tin-chrysi-aygi.9027004.html?fbclid=IwAR05FCCrVjLk5HUgH_Zg5xZDLChQSZUPzpnPRpTQNiYFuaZRT_3EE15ko6c

Πολύ σωστά παρατηρεί η φίλη μου Μαρία Στρατηγάκη, για ένα μόρφωμα "μάτσο", μόνο που το δικαστικό σώμα εδώ και λίγον καιρό γυναικοκρατείται -και καλά κάνει-, πάντως, δεν είναι μόνον η εισαγγελέας έδρας που όντως έχει παραδοθεί σε χλεύη -μακριά από μας, αλλά, ας θυμίσουμε κι εκείνην την κυρία Πρόεδρο του Αρείου Πάγου, γραφική φιγούρα μεν αλλά επικίνδυνη στις όχι μακρινές μέρες που το ζαίον υιοθέτησε ως νομική του σύμβουλο, ζουμί, δεν πρόκειται πάντα για ζήτημα φύλου αλλά φιλοτίμου, λεξούλα εν απολύτω αποδρομή-

Για να γυρίσει ο ήλιος, θέλει δουλειά πολλή, για την ώρα, αμέτε να συλλάβετε το παπαδοπαίδι που ή σε κάποιο Άγιον Όρος κρύβεται ή πρόλαβε και το έσκασε σε καμία φασιστοκρατούμενη Μπραζίλια,  στην Βενεσουέλα έχει ακόμη σαπισμένο (Μαδούρο θα πει υπερ~ώριμο ισπανιστί), μπορεί κι εκεί, αλλά,από κεί,προσβάσεις διαθέτουμε, θα το μάθουμε εν τω άμα-

https://www.lifo.gr/articles/opinions/300527/pappas-anaksios-kai-na-ton-ftyseis



δημήτρια 2020

  Είναι ορισμένα στοιχεία που χαρίζουν ελάχιστο αισιοδοξίας, σαν τα παρακάτω:

-με την Kate Smith γνωρισθήκαμε στον ΟΗΕ το 2001, εκπροσωπούσε την χώρα της, ΗΒ, δούλευα στο Γραφείο Τύπου του Οργανισμού.Συμπάθεια μας συνέδεσε.  Όταν ήρθε στην Αθήνα το 2017, κατά μυστηριώδη τρόπο, με ανεζήτησε και με ηύρε. Περάσαμε ώρες μαζί, σήμερα, εξακολουθεί να είναι Πρέσβης του ΗΒ στην Ελλάδα, με καλεί συχνά, παρίσταμαι σπάνια σε επίσημες εκδηλώσεις, από αυτές enough is enough, χρόνια deja. Θαυμάζω την ακεραιότητά της ως ανθρώπου, τα υπέροχα Ελληνικά της που δεν έμαθε ακόπως, τις διπλωματικές της δεινές δεξιότητες, την ντομπροσύνη της, το λεπτεπίλεπτο so british χιούμορ της...

-με την σημερινή Πρόεδρο της Δημοκρατίας μας συνυπήρξαμε σε ομάδες γυναικών, τα τελευταία χρόνια είχαμε ξαναβρεθεί. Επί λόγω, γνωρίζοντας τον άνθρωπο, ξέροντας την γυναίκα, εκ των προτέρων γνώριζα πως θα είναι μία σπουδαία Πρόεδρος Δημοκρατίας, κάθε βήμα της, κάθε ως σήμερα ανάρτησή της στα mass media, κάθε μικρή ή μεγάλη της τοποθέτηση δημοσία, επιβεβαιώνει τα ανωτέρω. Το είπε και τις προάλλες: "δεν είμαι πολιτικός, πορεύομαι σε αυτήν την θέση με τις δικές μου απόψεις". Θεωρώ πως υπήρξε ακόμη ένα "ματ" του Μητσοτάκη για την εκλογή της στην Προεδρία της Δημοκρατίας. Σήμερα, σε αυτή την ανάρτηση, διαβάζει στα 55α εξ αποστάσεως Δημήτρια, ως τώρα, κάνει την διαφορά. "To κουτί" ανέφερε προ μηνός πως η ΠτΔ δέχθηκε στο κιόσκι του κήπου του Προεδρικού Μεγάρου 4 μεγάλες κυρίες: την Ambassador Ms Kate Smith, που συνόδευε την κυρία Βικτόρια Xίσλοπ, στην οποία μόλις είχε απονεμηθεί η Ελληνική υπηκοότητα, λίαν επαξίως, και τις κυρίες Καστρινάκη, Γαλανάκη, Παπαδάκη. Πάλι από "το κουτί" έμαθα πως η φίλη Κατερίνα Σχινά είναι σύμβουλος της Προέδρου επί των πολιτιστικών θεμάτων, δεν ξέρω πόσο καλό ή κακό είναι να αναλαμβάνεις δημόσιο αξίωμα αλλά η Κατερίνα θα τιμήσει επί βεβαιότητι την θέση. Η γενιά μου, μάλλον χαίρεται για τις επί προόδω αλλαγές στο Προεδρικό Μέγαρο, όχι?

-η σχέση μου με την Γλυκερία είναι, τουλάχιστον εδωμέσα, γνωστή εδώ και χρόνια, η Καρυοφυλλιά διαβάζει όπως μόνη εκείνη ξέρει ένα από τα κείμενα της 

https://www.voria.gr/article/i-proedros-tis-dimokratias-sta-55a-dimitria-tis-thessalonikis


https://e-dimitria.gr/ekdhlwseis/mi-me-ksechasete-1/?do=theater

https://e-dimitria.gr/ekdhlwseis/reunion/?do=theater


https://e-dimitria.gr/ekdhlwseis/je-m-appelle-aurelia-aurelien-steiner/?do=theater

H Fanny Ardan, οικεία μας πια κι οικεία στα Δημήτρια, διαβάζει ένα απόσπασμα από την Ωρέλια Στάιν της Μαργκερίτ Ντυράς, στο βίντεο όλη η ταινία, εμείς την είχαμε δει το ίδιο εκείνο έτος, 1979 στο μικρό αγαπημένο μας σινεφίλ σινεμά στην Saint André des Pres, βγήκαμε ονειρευάμενοι από το κείμενο και τις εικόνες μιας άλλης Αυστραλίας, ενός άλλου Καναδά, Βανκούβερ, (δύο εκδοχές) ενός άλλου σινεμά, κείνου της Ντυράς. Ακόμη πιστεύουμε σε αυτό-

https://www.youtube.com/watch?v=GC9gnHZxP6Q



16/10/20

Όσκαρ Ουάιλντ-αποφθέγματα-

«Δεν υπάρχει καλή επιρροή, κύριε Γκρέυ. Κάθε επιρροή είναι ανήθικη, ανήθικη από επιστημονική άποψη».

«Γιατί»;

«Διότι να ασκείς επιρροή πάνω σε έναν άνθρωπο σημαίνει ότι του δίνεις την ίδια σου την ψυχή. Εκείνος τότε δεν έχει τον δικό του φυσικό τρόπο σκέψης, δεν τον φλογίζουν τα δικά του πάθη. Οι αρετές του δεν είναι αληθινές.

Οι αμαρτίες του, αν υπάρχει αυτό που ονομάζουμε αμαρτία, είναι δανεικές. Γίνεται η ηχώ της μουσικής κάποιου άλλου, ο ηθοποιός ενός έργου που δε γράφτηκε για αυτόν. Ο σκοπός της ζωής είναι η εξέλιξη του εαυτού μας. Να πραγματοποιήσουμε τις επιταγές της φύσης μας – γι’ αυτό το σκοπό ήρθαμε στη γη. Οι άνθρωποι φοβούνται τον εαυτό τους στις μέρες μας. Έχουν ξεχάσει το ύψιστο καθήκον, το χρέος που έχουμε απέναντι στον ίδιο μας τον εαυτό. Φυσικά είναι γεμάτοι ευσπλαχνία. Ταΐζουν τους πεινασμένους και ντύνουν τους ζητιάνους. Αλλά οι ίδιες τους οι ψυχές πεινούν και είναι γυμνές. Το θάρρος έχει εκλείψει απ’ την φυλή μας. Ίσως και ποτέ να μην το είχαμε. Ο φόβος μπροστά στην κοινωνία, που είναι η βάση της ηθικής, ο φόβος μπροστά στο Θεό, που είναι το μυστικό της θρησκείας – αυτά μας κυβερνούν. Αλλά…. Πιστεύω ότι αν ένας άνθρωπος ζούσε τη ζωή του με πληρότητα, αν την εξαντλούσε ως την τελευταία της σταγόνα, αν έδινε μορφή σε κάθε του συναίσθημα κι έκφραση σε κάθε του σκέψη, αν υλοποιούσε κάθε του όνειρο- πιστεύω ότι ο κόσμος θα κέρδιζε μια τόσο καινούρια και ορμητική χαρά, που θα ξεχνούσε όλες τις αρρώστιες του μεσαιωνισμού και θα επιστρέφαμε στο ελληνικό ιδεώδες – ίσως και σε κάτι λεπτότερο, πλουσιότερο κι από το ελληνικό ιδεώδες.

Αλλά ακόμη και ο πιο γενναίος ανάμεσά μας φοβάται τον ίδιο του τον εαυτό. Ο αυτοακρωτηριασμός των αγρίων επιβιώνει τραγικά στην αυταπάρνηση που φθείρει τις ζωές μας. Τιμωρούμαστε για τις αρνήσεις μας. Κάθε παρόρμηση που πολεμάμε να καταπνίξουμε, μένει κρυμμένη και δουλεύει μέσα στο μυαλό και μας δηλητηριάζει.

Το σώμα αμαρτάνει μια φορά και ξεμπερδεύει, γιατί η πράξη είναι ένας τρόπος εξαγνισμού. Δε μένει τιποτ’ άλλο παρά η ανάμνηση μιας απόλαυσης ή η πολυτέλεια της μεταμέλειας. Ο μόνος τρόπος να ξεφορτωθείς έναν πειρασμό είναι να ενδώσεις σε αυτόν. Αν του αντισταθείς, η ψυχή σου θ’ αρρωστήσει απ΄τη λαχτάρα για τα πράγματα που η ίδια απαγόρευσε στον εαυτό της, απ’ την επιθυμία για όσα οι τερατώδεις νόμοι της έχουν κηρύξει τερατώδη και παράνομα. Κάποιος είπε ότι τα πιο σημαντικά γεγονότα του κόσμου συντελούνται μέσα στο μυαλό. Στο μυαλό, λοιπόν, και μόνο σ’ αυτό γίνονται και οι μεγαλύτερες αμαρτίες του κόσμου».

Oscar Wilde, Το Πορτρέτο του Ντόριαν Γκρέυ -born 16 Oct 1854- 

Μετάφραση: Κωστής Καρθαίος


- Σιχαίνομαι θανάσιμα την εξυπνάδα. Σήμερα όλοι είναι έξυπνοι. Το πράγμα έχει καταντήσει δημόσιος κίνδυνος! Ελπίζω κι εύχομαι να έχουν μείνει ακόμα μερικοί ηλίθιοι.
- Έχουν μείνει.
- Θέλω πολύ να τους γνωρίσω. Και τι συζητάνε;
- Οι ηλίθιοι; Μα, φυσικά, για τους έξυπνους.

*Oscar Wilde, Η σημασία να είσαι σοβαρός*-απλοελληνιστί, σταματείστε να εκχυδαΐζετε τα γραφτά σας, φιλικά το λέω, ποτέ δεν θα καταδεχόμουν να εκτεθώ σε κύκλους, world and local, μπας και με εύρω διεθνώς δημοσιευμένη, εμέναν μου αρκούν οι λίγοι και καλοί' οι λοιποί, δεν με αφορούν, για τούτο έχω αποσυρθεί από τα συνάφια των μας μήντια, όπου εδώ και χρόνια επικρατεί ένα απίστευτο πάτ-πάτ, ήγουν χάιδεμα, ασχέτως γραπτών, χάνουν κι οι καλοί έτσι, κρίμα για αυτούς, δεν προτίθεμαι να επανέλθω, κακό της κεφαλής σας, παιδάτσα-

https://www.youtube.com/watch?v=FyUNbrgLezI

14/10/20

όταν λέμε ισόβια εννοούμε 2 χρόνια, ύστερα, αμολυτός ο νεοναζισμός

όταν λέμε ισόβια στον Ρουπακιά, μήπως να το διαφορίσουμε? εφόσον το μέγιστον είναι 15 από 20 που ήσαν πρώτα τα ισόβια + 10 χρόνια, στον Άρειο Πάγο το όλον θα πάει στα 7, βία 8 χρόνια, τα 13 χρόνια θα πάνε στα 4 μείον το 18μηνο τους και σε 2 χρόνια όλα τα μοσχόπουλα όξω, αυτή η εισαγγελέας, που θα καταγραφεί στην Ιστορία της νομοσύνης -τρομάρα της- λίγο προς χρυσαυγίτισσα μου φαίνεται, όλο χάρες κι αβάντες στους νεοναζιστές, υμών? μπράβο στα ζα που βελτιώσανε τον ΠΚ επί τα προς το συμφέρον των νεοναζιστών, να καταγραφεί,όπως λένε σε ένα σήριαλ του συρμού: "θα συζητηθεί", για όλο αυτό έγινε η φασαρία? για να περάσουν ζάχαρη τα μοσχόπουλα ολίγα έτη και να τα πληρώνουμε εμείς? διαμονή και διατροφή δωρεάν, να παίρνουν τον αέρα τους και να βγουν δριμύτερα? 'α, ρε Καραμανλής που σας χρειάζεται, ο γεννήτωρ,"όταν λέμε ισόβια, είναι ισόβια", δεν έπαιζε τότε παίγνια η Δικαιοσύνη και ισόβια=ως τον θάνατο του ισοβίτη. Κάθε πέρυσι και καλλίτερα, σήμερα, εγώ, εντρέπομαι, δεν ξέρω για σας... αν ξαναδούμε νεοναζιστικό μόρφωμα σε επερχόμενη Βουλή, ας μην απορήσουμε, εύχομαι να μην ζω, ούτε φιλοδοξώ,  παρ' όλο τον ημισκεπή ουρανό στο χωριό μου σήμερα, ας επιτραπεί: "σήμερα μαύρος ουρανός, σήμερα μαύρη μέρα"

και αι τελικαί, λέει, ποιναί μετά όλων των πιθανών συγχωνεύσεων, έτσι για να συνεχίζουν τινές να πανηγυρίζουν: https://www.in.gr/2020/10/14/greece/xrysi-aygi-13-xronia-kai-6-mines-teliki-poini-tou-mixaloliakou

γιατί δεν βλέπουμε χωριστά τους καταδικασθέντες του παλληκαριού Λουκμάν? πατέρας, παρών στο δικαστήριο και καθ' όλη την διεργασία της δίκης, δεν αξίζει δικαίωση? δεν αξίζει να ακούσει να εκφωνείται το όνομα του γιού του και τις καταδίκες των νεοναζιστών? είναι κατώτερου Θεού παιδί το παλληκαράκι?


11/10/20


Τότε, λοιπόν…

 

Απολιθώματα της λήθης

επιστρέφουν στο προσκήνιο

του εμείς-τώρα.

Λιθάρια του βυθού

ανασύρει το δίχτυ

στο τέντωμα

της ανάμνησης.

Οι παραλίες βογκάνε

στο βάρος της ευθύνης.

                                                               Οι σκιές συρρικνώνονται

                        στην επίνευση

                               του τότε.

Τα δάχτυλα τσακίζονται

στη ριπή/

/του κεραυνώνω.

Τίποτα

δεν αφήνει να φανεί

η οικονομία

του μικρού                                                 ορί-ζον-τα

Όλα

                                    κεκρυμμένα 

                             στον κόλπο

όλοι

ταυτισμένοι

                                 με το έξω.

 

Όλα μπορούν

να ξανά-φανούν

                                      στο επέστρεφε

Τίποτα δεν εμάντευε

το τέλος

όταν συρθήκαμε χαμαί

            αποσυρόμενοι ευγενώς

                                                        στην κοιλάδα των νηπενθών.

 

Τίποτα δεν προμήνυε

τις καταιγίδες

       των αστεροειδών

               καιροφυλακτούσαμε

                                             απ΄τη μαύρη σπηλιά

                          αγκαλιά

                                     στην αναμονή.

Ξεχυθήκαν τότε

χρυσαφένια νέφη

καρυδώνοντας

το σύμπαν.

 

Όταν ανέτειλε

ένας άλλος κόσμος

δεν μας βρήκαν, εμάς.

 

Νοέμβρης 2011


τυπωνόμεθα, στην σωστή ώρα, τώρα που νυχτώνει

υγ. αυτές τις γελοιότητες πολλοί κι ομάδι σε διεθνείς τε και "εθνικούς" αγνώστων λοιπών στοιχείων διαγωνισμούς που εξυπηρετούνν αλλότρια συμφέροντα, πότε θα τις κόψετε, ωρέ, προφανώς ποτέ, ειλικρινά, λυπάμαι να βλέπω κάποιοι να καρπώνονται ακόμη και  οικονομικά ανθρώπους που αγνά δημοσιεύουν διότι θέλουν να δουν την δουλειά τους να εμφαίνεται, τι δεν έχετε αντιληφθεί πια από αυτό το δήθεν διεθνές  τε και ελλάδι αλισβερίσι? κρίμα, για πολλούς που την δουλειά τους εκτιμώ πολύ, ξυπνείστε, ωρέ και σεβαστείτε τον εαυτό σας αν μη τι άλλο-  


 

9/10/20

habitus,αστική δόμηση και πολιτισμική αλληλοεπίδραση

 Το έχω ξαναπεί θαρρώ: την Ειρήνη γνώρισα ως τραγουδοποιό με μία καταπληκτική φωνή λυρικής τραγουδίστρας στο κλαμπ Μαρκίζα, στην Βατατζή, στην Νεάπολη Αθηνών, μέσα της δεκαετίας του '80, μια κοπελλιά με φρέσκο πρόσωπο, μακρύτατα μαλλιά και καφτάνια ποδήρη, πρόσχαρη κι ανοιχτό βιβλίο, γραμμένο κινέζικα,κατά την Φαλλατσική ρήση, με τους 3.000 κυρίους κινεζικούς χαρακτήρες ανά χείρας, πρόσφατους τότε, έμαθα πως παράτησε το σχολείο διότι γέννησε την Χριστίνα -σήμερα αστέρι της γιόγκα- συνέχισε μετά, έκαμε κοινωνιολογία στην Ιταλία, μεταπτυχιακό στην μουσικολογία και επί τέλους διδάκτωρ αυτής, με έμφαση στην σχέση αστικού περιβάλλοντος και πολιτισμικής ταυτότητος αντανακλωμένων το μεν στην δε και μετ' επιστροφής. Παραλλήλως έγινε διπλωματούχος ξεναγός, δουλεύει και τις δικές μου γλώσσες, πορτογαλικά-ισπανικά. Υπήρξε υποψήφια με τους Οικολόγους για το Ευρωπαϊκό porfolio-

Την ξαναηύρα στα γνωστά μήντια, ξανα~συναντηθήκαμε με αφορμή την τραγουδοποιητική της θητεία, η οποία συνεχίζεται αδιαλείπτως κι επιτυχέστατα, ξανα~αγαπηθήκαμε, θαυμάζω την επιστημονική της σκέψη και ανά καιρούς, με την άδειά της προ ή εκ των υστέρων, αναπαράγω ορισμένες από τις απόψεις της με τις οποίες συμπίπτω ως 100%100, μία από αυτές, της απολύτου συγκυρίας: πώς, μία κυρία, δημοσιογράφος-νομικός, σχολίασε -εικάζω- τον χώρο κατοικίας της κυρίας Μάγδας Φύσσα, μητέρας του δολοφονηθέντος από την μπάντα νεοναζιστών, ων η πρωτόδικη δίκη ευρίσκεται στην τελική της φάση

ιδού: 

"Η τοποθέτηση της Ι. Μάνδρου σχετικά με το habitus της Μάγδας Φύσσα, ξεσήκωσε κύμα καταγγελτικού λόγου. Θεωρώ πως είναι πιο χρήσιμη η αναλυτική προσέγγιση. Για την βαθύτερη κατανόηση του θέματος, απαραίτητη είναι η κριτική θεώρηση των ενσωματωμένων μορφών κυριαρχίας. Τα άτομα προερμηνεύουν τον κοινωνικό κόσμο διά μέσου μιας σειράς κατασκευών κοινής αίσθησης της καθημερινής πραγματικότητας. Εξουσιαστικές δομές* και σχέσεις επιδρούν στις πρακτικές και στα αισθητικά και ιδεολογικά περιεχόμενα της καθημερινής πρακτικής. Ειδικές πολιτισμικές θεωρήσεις, που σχετίζονται με θέσεις των υποκειμένων στην ιεραρχημένη δομή εκδηλώνονται στις συμπεριφορές ως πολιτισμική ικανότητα. Ένα κεντρικό ζήτημα στη διερεύνηση των δομών και των σχέσεων εξουσίας είναι το απόθεμα πολιτισμικού νοήματος που ενσωματώνει η πόλη σε σχέση με τους τόπους (κατοικίας, κ.λπ.).* Η συμβολική γεωγραφία της πόλης παράγει νόημα στη βάση του οποίου ταξινομούνται οι κάτοικοι των αστικών περιοχών. Ολόκληρες περιοχές αντιστοιχούν, από την ίδρυση της πόλης σαν πρωτεύουσα του νεοελληνικού κράτους, σε συγκεκριμένου τύπου και σηματοδότησης πρακτικές, με τον αντίστοιχο χαρακτηρισμό των συμμετεχόντων. Παρ΄ όλα αυτά, μπορούμε να παρατηρήσουμε ότι η ανάμειξη των πολιτισμικών πρακτικών στο πολιτισμικό πεδίο της Αθήνας, παρουσιάζει, στις διαδοχικές φάσεις της, μια ιστορικά διαφοροποιούμενη «δοσολογία» που συναρτάται με ένα σύνθετο σύστημα κωδικοποιήσεων, εξουσιαστικών δομών και ηγεμονικών πολιτισμικών ισορροπιών.

Τα συστήματα ταξινόμησης που οργανώνουν τις αναπαραστάσεις στην κοινωνική ζωή, αποτελούν, σύμφωνα με τον P. Bourdieu, : «συνεχές διακύβευμα στους αγώνες που φέρνουν αντιμέτωπους άτομα και ομάδες, και στις συλλογικές διεκδικήσεις στο πεδίο της πολιτικής και πολιτισμικής παραγωγής. Συνεπώς και οι ίδιες οι διαιρέσεις του πεδίου γίνονται αντικείμενο διαπραγμάτευσης, καθώς η αλλαγή της κατανομής και του ειδικού βάρους των ειδών κεφαλαίου ισοδυναμεί με μετασχηματισμό της δομής του πεδίου. Η διαφορικότητα των κοινωνικών συμφερόντων των κοινωνικών ομάδων, που ορίζεται από τη διαφορική θέση τους στη κοινωνική δομή, καθορίζει σε μεγάλο βαθμό τη κοινωνική τους συνείδηση και εισάγει έναν διαρκή ιστορικό δυναμισμό στη κοινωνική διαδικασία κατά την οποία κοινωνικές συλλογικότητες βρίσκονται σ’ έναν συνεχή ανταγωνισμό για την επιβολή του ορισμού του κοινωνικού κόσμου που ανταποκρίνεται καλύτερα στα ιδιαίτερα, αντικειμενικώς προσδιορίσιμα, συμφέροντά τους» (Η Αίσθηση της Πρακτικής, σελ. 90, 96).

Σε κάθε περίπτωση, τα συστήματα ταξινόμησης (πολιτισμικές κλίμακες, κ.λ.π.) και οι κοινωνικές ταξινομήσεις, μεταβάλλονται ιστορικά, καθώς το πολιτισμικό πεδίο είναι τόπος διεξαγωγής αγώνων για την ηγεμονία. Σε αυτή την κατεύθυνση η θεωρία (η οποία διώκεται από την παρούσα κυβέρνηση) ανοίγει δρόμο για την κατανόηση των μηχανισμών και για την αποκατάσταση μιας ουσιαστικής δημοκρατικής λειτουργίας. Ο καταγγελτικός λόγος απλά μεταθέτει το πρόβλημα στα πρόσωπα και κάνει πολύ φασαρία χωρίς αποτέλεσμα...

ΕΙΡΗΝΗ

*Ο Α.Giddens (1979) θεωρεί τις δομές σαν τα αποθέματα μη αρθρωμένης γνώσης, που οι άνθρωποι χρησιμοποιούν μη εμφανώς για να προσανατολιστούν σε ορισμένες περιστάσεις και για να ερμηνεύσουν τις πράξεις των άλλων. Σύμφωνα με τους P. Bourdieu (1977: 83) και Giddens (1979), οι δομές είναι προϊόν των ιστορικών πρακτικών, των οποίων η αρχή παραγωγής είναι το προϊόν των δομών που στη συνέχεια τείνει στην αναπαραγωγή τους. Η δομή υπάρχει μόνο στην πρακτική της εκδήλωση και εξαρτάται από την πράξη, της οποίας αποτελεί το μέσο και το αποτέλεσμα. Ο Sahlins ορίζει τη «δομή της άρθρωσης της περίστασης» σαν την «πρακτική πραγματοποίηση των πολιτισμικών κατηγοριών, στο πλαίσιο ενός συγκεκριμένου ιστορικού πεδίου, το πώς εκφράζονται στην νοηματοδοτημένη πράξη των ιστορικών δρώντων, συμπεριλαμβανομένης της μικροκοινωνιολογίας της διαδραστικότητας τους» (1985: XIV). Η κουλτούρα συγκροτείται από δομές μέσω των οποίων τα άτομα και οι ομάδες προσανατολίζουν τις δράσεις τους (Romney, D’Andrade, Metzoger, Whilliams, Franke).

*Για το ζήτημα «πόλεις και εξουσία» βλ. M.Castells :1996, A. Leeds: 1988, Hannerz, U :1989, Λ. Λεοντίδου: 1989, Scott, A. J. (2001), Sassen. S."

~~~~~

με συγκίνησε η αναφορά στον Μ. Castells που υπήρξε από τους κυριώτερους δασκάλους μου, του οποίου όλα τα βιβλία γινήκασι φύλλο και φτερό, όπως του Bourdieu, φυσικά



·        

·        


                       

 


6/10/20

Δημοκρατία ανάπηρη σου τάξανε, πάλι

https://www.in.gr/2020/10/06/greece/xrysi-aygi-anodos-kai-ptosi-tis-nazistikis-symmorias/ 

https://www.iefimerida.gr/ellada/antidraseis-diki-hrysi-aygi-proskopoi-hrysaygites

https://www.ethnos.gr/ellada/78317_profil-ton-dikaston-kai-ton-eisaggeleon-poy-krinoyn-ti-hrysi-aygi

https://www.kathimerini.gr/politics/1060921/ofeilomeni-apantisi-stin-eisaggelea-k-adamantia-oikonomoy/

η απάντηση του φίλου μου του Νίκου Αλιβιζάτου στα νομικίστικα τερτίπια μιας νεώτερης εκείνου, και εμού, υπήρξε συμφοιτητής και γκαρδιακός φίλος μέχρι το τέλος εκείνου, του αδερφού μου.

Αναλογίζομαι, μετά τόσον αχό που σήκωσε η πρόταση αυτής της πολλά αμφιλεγόμενης εισαγγελέως, η σύνολη έδρα θα αφουγκραστεί την θέληση σύσσωμης της σήμερον κοινωνίας ή θα θελήσει να αντιπαρατεθεί? θα έχει, τότε, απέναντί της το μεγαλύτερο μέρος τόσων κείνων που δεν ανέχονται την αδικία, που ένιωθαν σύγκρυο στην σκέψη πως αυτοί οι ναζί κερδίζαν έδαφος-ευτυχώς, κάποιοι σαν του λόγου μου, λόγω επιστημονικής ανάλυσης, καλώς γνωρίζαν πως το φαινόμενο πρόσκαιρο ήτο και θα ξεφούσκωνε εν τω σχεδόν άμα- για να το κάμουμε λιανά: αν η απόφαση δεν είναι καταπέλτης-καταδίκη για σύσσωμο το μόρφωμα αυτό που μας προέκυψε λόγω συγκυρίας, σαφώς, όχι από το μηδέν, πλην, με καταδίκες ισόβια -Καραμανλής: "όταν λέμε ισόβια, εννούμε ισόβια", θα ξεσηκωθεί η χώρα, όχι μόνον η Αθήνα και η γειτονιά μου κοντά στο Εφετείο, θα είναι τότε οργή λαού, ευχόμεθα τα κάλλιστα ες ώτα από την αύριον, άτιμο πράγμα οι αποκαλούμενοι "θεσμοί", στην κρίση ενός μόνον ανθρώπου, έστω και κατά την επιστήμη του επαρκεστάτου, -εδώ ένα χμμμ αμφιβολίας εμφιλοχωρεί- να εναπόκειται η δικαίωση τόσων πολλών. Είμαι παλιά και πλέον θεωρούμαι γραία, άρα από κείνους και κείνες που είμασταν στο ακροατήριο της δίκης των Χουνταίων υπό κείνον τον απίστευτα νηφάλιο δικαστή Ντεγιάννη -περήφανη που υπηρέτησε στην μικρή μου πατρίδα και ξεχώρισε τότε τον νομικό πατέρα μου για την επιστημονική του επάρκεια- για τις ερωτήσεις του, ακόμη και για την λεπτεπίλεπτη σκωπτικά ειρωνεία του προς τους πρωταιτείους. Αν η σημερινή έδρα θέλει να αφήσει αποτύπωμα στην Ιστορία της Δικαιοσύνης, έστω, την ύστατη στιγμή, ας μελετήσει εκ νέου το σκεπτικό κείνου του δασκάλου της. Οποιαδήποτε άλλη απόφαση, συν~υπογράφω~ θα μας βρει στους δρόμους ως την τελική δικαίωση, για κείνον τον καϋμένο Αιγύπτιο ψαρά, που μόνο οι συντοπίτες του υπερασπιστήκαν, για κείνα τα Πακιστανά αγόρια που δάρηκαν άγρια από τις λεγεώνες του νέου Γκαίμπελς Κασιδιάρη, του υπέρτατου αλήτη, εφόσον "βρίσκει και κάνει", για το καϋμένο Πακιστανό γλυκό παλληκαράκι που βρέθηκε με το ποδηλατάκι του, πηγαίνοντας στη δουλειά, στο διάβα φασιστοειδών και το σκότωσαν, το 2012, τότες που τα ναζιστοειδή λύναν και δέναν στην Πλατεία του Αγίου Παντελεήμονος, στην Αχαρνών, δέρνοντας Πακιστανούς μες στα νόμιμα μαγαζιά τους στην γειτονιά,ο καϋμένος πατέρας του, πληρώνει χρόνια μόνος του το εισητήριό του για να είναι παρών στο δικαστήριο, αναμένοντας δικαίωση για το παιδί του,  και τόσους άλλους, ο Παύλος Φύσσας έχει μία ολόκληρη κοινωνία να τον υπερασπίζεται και την μάνα του παρούσα στην δίκη, οι τραυματίες του ΠΑΜΕ, την παράταξή τους κι όλο το ΚΚΕ, εγώ υπερασπίζομαι τους υπόλοιπους, για τους υπόλοιπους, όλως ιδιαιτέρως, κείνον τον Πατέρα από το Πακιστάν που κάθεται στα έδρανα χρόνια τώρα, έρημος και μόνος, χωρίς να γνωρίζει την γλώσσα, χωρίς να τον προσεγγίζει κανείς, χωρίς να του διερμηνεύει κανείς, χωρίς τους πασίγνωστους "αλληλέγγυους", δεν έχει λεφτά να πληρώσει ο άνθρωπος, κάποτε, του συμπαρίσταται η Πακιστανή κοινότητα στην Ελλάδα, άλλοτε όχι-έχουμε κι εμείς τις πηγές μας- αυτό: https://www.youtube.com/watch?v=qUVGzyrUmgA


ΥΓ: νίκη ποιάς Δημοκρατίας ακριβώς, για να καταλαβαίνουμε και ημείς οι γηραιοί: όχι πως δεν παρακολουθήσαμε χθες, όχι πως δεν χαρήκαμε χθες, πλην, όταν τα κυριώτερα κανάλια ευρίσκονταν σε απευθείας σύνδεση, είδαμε καμμιά 20σαριά τσογλανάκια που ουδείς γνωρίζει την ιδεολογική τους σκούφια -πειράζει αν αναλογισθώ πως ήσαν χρυσαυγίτες μαζί με ακροαριστεράκια, αντάμα?- να σπάνε με λοστάρια κλούβες της αστυνομίας, αντί να πέσουν πάνω τους οι μπάτσοι, ή έστω, να τους βγάλουν πιστόλι απειλώντας τους,  και να τους συλλάβουν εν τω άμα, πνίξαν τον τόπο στα χημικά, διαλύοντας μιαν μεγαλειώδη διαδήλωση στο όνομα αυτής της πολύπαθης Δημοκρατίας-καθείς και τα όπλα του-

να εξηγούμεθα δωχάμω: θα βγει από πάνου ο ακροδεξιός Σαμαράς -και "εθνικός γαμπρός μας" στ' Ανάπλι? -θα βγουν από πάνου οι Συριζαίοι που επέλεξαν να ψηφίσουν τον νέο Ποινικό Κώδικα, εναντιωνομένου του Κοντονή, προς τιμήν του, όπου οι ποινικώς καταδικασμένοι διατηρούν τα πολιτικά τους δικαιώματα?, όταν τα ισόβια γίναν 15 χρόνια, στο εφέσιμο θα τα δούμε 2 με αναστολή, υπέροχο πολιτικό μας σύστημα, τολμάνε και μιλάνε κάτι πρώην με μπαλτάδες σαν τον σήμερα Υπουργό Γεωργίας, Σαμαράς που εξέθρεψε Μπαλτάκο, Βούτσης, ναι, ρε φίλε, μίλησε μέσα από την μάσκα του χθές ενόσω είχε πει πως για το καλό της πατρίδας όλες οι ψήφοι στην Βουλή μετράνε θετικά, σωρεύοντας τις ψήφους των Μιχαλολιάκων, μες στην γενική θολούρα του σταλινισμού, το ΚΚΕ στέκει καλλίτερα-επ, μην και νομίσει κανείς πως τους δίνουμε δίκιο-

η Δημοκρατία, σαν την ζωή, με κλωτσιές πορεύεται, κάποτε με σπαζοκεφαλιές, θα έχει κερδίσει κάτι όταν το Δικαστικό μας σύστημα θα έχει στείλει ισόβια -ο γνωστός Καραμανλής, όταν λέμε ισόβια, εννούμε ισόβια-σύσσωμο το μόρφωμα του ναζισμού εν Ελλάδι, όταν όσοι παραπλανημένοι συμπολίτες τους γυρίσουν τα νώτα, όταν ξεριζωθεί ο εφιάλτης, πότε? ΠΟΤΕ. 

Όμως, όταν στις ΗΠΑ έχουμε ακόμη το φαινόμενο ουρακοτάνγκος, και μάλλον θα το ξαναχαρούμε, αυτό το όρθιο ζώον,  όταν στο ΗΒ το  ελάσσονος σημασίας πλέον Τζόνσον, όταν στην Γαλλία η Λεπέν ακόμη  δρά κραταιώς ανά γαλλικές περιοχές, όταν στην Πολωνία εξάρχουν ακροδεξιοί, όταν στην Ουγγαρία δεν λέει να υποχωρήσει ο Όρμπαν, όταν στην Αυστρία επικρατεί ο ακροδεξιός, που ξαφνικά βολεύει την ΝΔ κυβερνησούλα μας για λόγους εκατέρωθεν δεξιούς και πολιτικάντηδες, όταν στην Σουηδία επικρατούν ημι~ακροδεξιοί, όταν το αυγό του φιδιού είναι φίδι κραταιό στην Γερμανία της εν αποδρομή Μέρκελ, ελάτε να δούμε, ομάδι το μέλλον. 'Όθεν, το μη χείρον, βέλτιστον? δεν θα έπρεπε να μας αρκεί, κι όμως έτσι θα φανεί, μακάρι να διαψευστώ, once again, but, I do not think so...https://www.in.gr/2020/10/08/plus/medianews/sta-nea-tis-pemptis/

δεν συμμερίζομαι το όλον αλλά μεταξύ αυτών και των άλλων, απλοελληνιστί, εμείς, με την δική μας  κρίση, θέλω να πιστεύω, ακόμη, κραταιή, κανένα παλληκαράκι ράπερ, Παύλος Φύσσας δεν τα κατάφερε, η μάνα του, δικαιολογημένη, τον ηρωποίησε, τον αποθεώνει και έτσι θα πάει, έχει και θα έχει τον απόλυτο σεβασμό μας, αλλά, ως εκεί. Η ηρωοποίηση είναι ίδιον "μαγκωμένων" κι "ανάπηρων" κοινωνιών, ως η δική μας ως σήμερα, τούτο σημαίνει πως έχουμε πολύν δρόμο ακόμη να διανύσουμε ως να αποκτήσουμε την στοιχειώδη ευθυκρισία, κοιτώντας και δεξιά και ζερβά, βγάζοντας ζουμί κατά κέντρο μεριά -επ!!, μην υπάρξει η παραμικρή σύγχιση με το πολιτικό σκηνικό, ως κοινωνιολογικό γίγνεσθαι, πάντα θα ομιλώ



μακάρι αλλά θέλει δουλειά πολύ για να γυρίσει ο κόσμος, έχουμε δρόμο μπροστά μας, η τα πάντα αμφισβητούσα, μακάρι να διαψευστεί


4/10/20

Ελ.Αρβανιτακη - Θελω Να Σε Δω


https://www.youtube.com/watch?v=Ne4s_Ob0Ods

από χθες deja, ίσως διότι είναι παράξενοι αυτοί οι καιροί, να σκεφθείς πως μου τηλεφωνούν -επίμονα, είναι καλό να έχεις φίλους, δόξα τω Υψίστω, ποτέ δεν λείψαν- για βουτιές κι ένα μάτσο οι δικαιολογίες, well, πάλι σέρνεται το πόδι, αν γυρίσω οριστικά εδώ, η υγρασία τσακίζει, η μνήμη υπάρχει ακόμη κραταιή, ειρωνία της τύχης θα ήταν νόσηση από νόσο του μυαλού, ο μόνος φόβος, εφεξής, τι άλλο να φοβηθείς? να σε δω όπως εκείνη την 4η Οκτώβρη, είχε καλόν καιρό αλλά εσύ περπατούσες λίγο διστακτικά μες στο γκρι πουλόβερ που έφερα τώρα εδώ, αφού καλά κρατεί, καλοφτιαγμένο τρικό, τότε που αμήχανο παιδί στην ερώτηση "δεν θα πούμε χρόνια πολλά" ψέλλισα, "χρόνια πολλά μαμά", στο σπίτι, στην Νοταρά, είχαμε βρει έξω πεταμένο ένα μακρόστενο τραπεζάκι σαλονιού, μαύρο, είχε πλακάκια  σκούρο πορτοκαλο-μαυρα-θυμάσαι σαφώς πως απεχθάνομαι το πορτοκαλί, εφόσον είναι η προσβολή του αγαπημένου κατακόκκινου'' any way,  μες στην αμηχανία, κοιτούσα τα πλακάκια στο τραπέζι, εκεί στο τέρμα της Πίνδου, έμοιαζαν πολύ με το τραπεζάκι μου, μια πιτσαρία ήταν, δεν είχε και πολλές ανέσεις τότε η περιοχή, τα κοιτούσα μετ' επιτάσεως και δεν έλεγα να σηκώσω το βλέμμα να αντικρύσω το εκλιπαρόν δικό σου, 102 και σήμερα, μάνα, χρόνια πολλά, λοιπόν, μαμά, και σε τέσσερις μέρες, στις 8, ο Γιώργος θα γινόταν 71, σήμερα έφερα πάνω τις κούτες που κατοικοέδρευαν στο πατρικό, δεν θα βρω τα μετάλλεια του παππού, του πατέρα σου, δηλαδή, αλλά, οκ, τι φταίει κι ο Γιώργος, αναθέσεις έκαμε, μια ζωή, σε λάθος ανθρώπους-δυστυχώς-, τους λάθος ενεπιστέφθη, να πρόσεχε... αχ αυτοί οι Οκτώβρηδες με κυρίαρχη τάση την εξισορρόπηση όσων δεν εξισορροπούνται, προτιμώ τις αποτομιές και τις κλωτσιές στα ίσα, τουλάχιστον εκεί δεν μπορείς να κρυφτείς πίσω από μαϊμουδίσματα καθωσπρεπισμού και imitation comme il faut, ορμάς και αν χρειασθεί, πληρώνεις το ισόποσο αντίτυπο και πολύ παραπάνω, να σου πω: το προτιμώ, ΧΡΌΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ

Ελ.Αρβανιτακη - Θελω Να Σε Δω

3/10/20

mafalda for ever

μας  εκανε και γελάσαμε, πολύ, το κοριτσάκι Μαφάλντα, όνομα εξ Ιταλίας ορμώμενο, ο Κίνο πέθανε γέρων χθες, δεν θα κλάψουμε δα!!!! μάλλον το 1976, έγραφα τότες κάποια άρθρα για τις αγρότισσες γυναίκες στο Αντί που μόλις είχε ξανα~ανοίξει, ο Παπουτσάκης είχε μεταφέρει το περιοδικό στο τέρμα της Δημοχάρους, 62 θαρρώ. Ανά χείρας δύο αντίτυπα της Μαφάλντας, στα ισπανικά, τρελλάθηκε από την χαρά του, από κοντά κι η Άντεια "να τα βάλουμε?" -σαφώς, έκαμα, όθεν, τις πρώτες λεζάντες της Μαφάλντας, βρήκα ύστερις ένα παλληκαράκι ελληνο-ισπανό, το συνέχισε, προφανέστατα χαίρομαι ως σήμερα διότι γνώρισα στην αναγνωστική πατρίδα μου δύο μέγιστους, τον Κίνο με την Μαφάλντα του, ερωτώντας και πάντα αναρωτώμενη, και την παραδιπλανή της Λισπέκτορ, άλλου πάπα βαγγέλιο αυτή, μεγάλη η χάρη του κυρίου Κίνο, rest in peace




-δεν θα ήταν καλλίτερος ο κόσμος μας αν οι βιβλιοθήκες ήσαν σημαντικότερες από τις τράπεζες?/ όχι, ρε βλαμμένο!!!


https://www.news247.gr/kosmos/pethane-o-quino-o-dimioyrgos-tis-mafalda-mia-mera-meta-ta-genethlia-tis.9003588.html


https://www.youtube.com/watch?v=yD7ZKgQxyZ0


O Miguelito=Μιχαλάκης: όλα τα λεφτά στο γέλιο!!!!

https://www.in.gr/2020/10/19/greece/xrysi-aygi-anastoli-poinon-gia-olous-tous-katadikasthentes-plin-roupakia-proteine-eisaggeleas/   παναΐα ...