17/7/18


Χθες-σήμερα-αύριο

Το παρελθόν
ξενοδοχείο πάγου.
Το παρόν
μπήκε
στις υποτροπικές
ζούγκλες με τις τζακαράντες.
Το μέλλον
ξώμεινε να χασκογελάει
φαφούτικα
στα νησάκια
του Νότου
τα  καταπίνει η στρατόσφαιρα
του τίποτα. 
Ιούλης 2011







15/7/18


H azotea-δώμα

έλαμπε
απ’ το ροζ-μωβ 
της μπουκαμβίλιας
 φυτεμένα βιαστικά
τα λουλούδια-χέρι μετέωρο λευκό, σε πρόσωπο πανιασμένο- κόκκινα μαυρίσανε καιρούς, ίσαμε που οι εικόνες ασπρίσανε σαν χέρι, σαν μαλλιά, κανείς δεν ήξερε ν' ανοίξει μια Κορονίτα στον παραστάτη, σπάσαμε όλους τους καθρέφτες του νου (...) κοιμηθήκαμε  με  ένα χωρίς, ξυπνήσαμε και δεν ξέραμε αν σπασμένα κομμάτια καθρέφτης είναι ακόμα ο νους-

α, είναι ένα τραγουδάκι πριν λίγα χρόνια, tango always, μου θύμισε το χωνάκι elote και το μουσείο πάνω στην πλατεία του Coyoacán
https://youtu.be/Rzxh8owukUg


12/7/18

καλαρμένιστο

καλαρμένιστο βρε άλτερ έγκο ευχαριστώ για την αφιέρωση, ίσως ο καλλίτερος Ντιμ ως τώρα, καλά ταξίδια, πολυτάλαντε υιέ



εύνοια (Μεσολάβηση 2018 - προδημοσίευση)
Στο κρυφτό είχα ένα σκοτάδι τσέπης
-μεγάλη ευκολία αυτό-
και δε μ’ έβρισκες
Σου ‘φτιαχνα ένα μονοπάτι και το φώτιζα
μ’ ένα φως που δεν ήταν αλήθεια
Ούτε το μονοπάτι ήταν
-και πώς να ‘ναι;-
Έχω ξεχάσει να δουλεύω το χώμα
Να μεριάζω τα βάτα
Τα χειρωνακτικά είναι περιττά για έναν τέτοιο δρόμο
σαν κι αυτόν που σου ετοίμασα
Εσύ τον ακολούθησες
Δε με βρήκες γιατί ήμουν παντού
Συνέχιζες ακολουθώντας τα χνάρια στα χώματα
Μάτωνες τα χέρια σου στους αγκαθωτούς θάμνους
Η αλήθεια σου ήταν κόκκινη και μύριζε απελπισία

Έτσι σε οδήγησα στα πεινασμένα σκυλιά
Αυτή μου η μεσολάβηση θα μου εξασφαλίσει
-για την ώρα-
την εύνοια των συνενόχων μου
ώστε να μην είμαι ο επόμενος
Βάζω το σκοτάδι στην τσέπη
Δε μου χρειάζεται πια




Καταλύομαι, λοιπόν,
στο δόγμα
της μίας
και μοναδικής
υπό -
θαλάσσας/
ασπροσέντονης
ή
πρασινομπλέ,
αποφασίστε.
Αναλύομαι, λοιπόν,
στα εξ ων συνετέθημεν
κι έπειτα;
Αναφύομαι, λοιπόν,
σε κρύπτες
ενοχών,
αβρόχοις ποσί
παιδιόθεν/
αβρόχοις ποσί
ως ύπαρξη
αμορφοχθόνων
κυττάρων
belli ?what?
σε επίπεδα σχήματα
συμμετέχοντας
ή
μη
απέχοντας
ή
μη
σε πολύπλαχθες όχθες
ή
μη
Πνίγομαι
ή
μη
σε νουφαρώδεις αναλαμπές
σε πρασινοφαιά ύψη
επιπλέοντας
ή
μη
σε σκοτωμένη μνήμη/
στραγγαλισμένη σε υπερπέραν.
Καταλύομαι, λοιπόν,
και δεν ξέρω
αν φταίνε
τα νερά,
οι νάρκισσοι
ή
οι αταβισμοί-.
Κατα ~ πνίγομαι, λοιπόν,
σε σεντούκια
αναμνηστικά
Ανοίγω, λοιπόν,
τα σεντούκια
της ανοχής,
Από θέση σιντέφια,
Αποφασίζω, λοιπόν,
το τίποτα,
ομνύω, λοιπόν,
σε υποθαλάσσιους πειρασμούς
διαχρονικώς διασκορπισμένους/
κι ας μην έχουν
χρώμα του χιονιού
Καταλελειμμένοι
στον τόπο
στον χρόνο
στον χώρο
καταλελειμμένοι/
Και λοιπόν;
Ιούλιος 2013



σανιδώνω αλήθεια
σε τάφο υγρό
τι να μου αυγατίσει?
τα όνειρα
γυρίζουν
σε φωνασκούσες
απειλές
ούτε σανίδα
να κρεμαστείς
-μουλιάζει-
οι αλήθειες
πάντα πολλές
από σανίδες
ξωμείναν οικοδομές
ούτε που πρόλαβα να κρατήσω μία 
βρεμμένα
κάποιοι
γεννημένοι να αποδομούν-
κρεμασμένους να τους δω
έξω από το νερό


από νέα συλλογή, 12/07/2018

9/7/18

https://youtu.be/gqE4CSDkdXI

-όταν σηκωνόσουν και χόρευες αυτό, τρελλή και πάντα αδέσποτη,πετώντας τον γοφό έξω, όπως μας είχε μάθει η Μοριάνοβα, σπάζανε τα τσιμέντα κι οι καλοί σου χύνονταν στις σκοτεινές λεωφόρους-
σου έστελνα γράμμα και γραφή και σβηστήκαν όλα, τότε που -έλεγα- είχα αγοράσει τζάμπα δύο φορεματάκια, ένα κόκκινο καρμίνα με κίτρινα (το κίτρινο δεν ήταν ποτέ το δικό μου χρώμα) κι ένα βαθυπράσινο με κίτρινα φύλλα. Το κόκκινο σκέτη τιμητική στις βόλτες και στην άνοδο στην Χώρα, ένα σωρό οι φίλοι μας εκεί, στον μονόχωρο έφτιαχνες καφέ στο κουζινάκι και γκρίνιαζες που σου χαλάσαμε τον ύπνο πάλι. Όταν χάθηκες από το Καράβι για ώρες πολλές, καθόμουν κι αναλογιζόμουν σε ποιόν βυθό είχες καταδυθεί με το σκουρόχρωμο δέρμα και το ολόσωμο μαύρο μαγιώ, δεν είχα αγωνία, ήξερα πως θα εμφανισθείς με ήρεμες απλωτές από τον βράχο πίσω. Εντούτοις, όταν βγήκες στην στεριά ήθελα να σε καταχεριάσω. Όλοι κάτι λέγαν και το βλέμμα σου σ΄εμέναν ήταν απολογητικό, πάλι σε συγχώρησα, πήγαμε για ποτά εσείς κι εμείς για πορτοκαλάδα. Μ' αυτά κι εκείνα, περάσαμε 30 χρόνια, ύστερα, πέθανες, πιο μετά κι ο καλός σου, τώρα το μονόσπιτο κι ο μπαξές ρημάζουν, τις προάλλες με ρώτησε το παιδί τι απέγιναν, τίποτα, απήντησα στεγνά, θα ξαναπάμε? ξαναρώτησε. Όχι-

8/7/18

στον θάνατο, να έρθει αναίμακτα .

για να μην λέει κανείς: https://youtu.be/pTtiAsAwIrY

στον θάνατο,
να έρθει αναίμακτα      



Νάουσσα, Πάρος, Amarcord 1982

4/7/18


Αλλαξε η σχεση μου με τον κοσμο
Πρωτη φορα βαρεθηκα τοσο πολυ
να στηνω τους ανθρωπους με αντιρριδες 
και να λεω: να, υπαρχουν.

------------------

(…) 
Νερο θα σπασει τον βραχο
και θα ορμησει
Θα παρει πρωτα τα πετσετακια και τα γυαλικα
θα τα παρασυρει εξω απ’ τα παραθυρα
οπου ακομα απλωνεται αυτο που ονομαζα Ευτυχια.

Υστερα, αξαφνα,
ασυγκρατητο σαν οργη 
θα παρασυρει και σας 
και θα βγειτε απ’ τα ιδια παραθυρα υπτιως
και θα κυλησετε κακην κακως
ωσπου θα πεσετε στο ρεμα
και θα ταξιδευετε αναποδα 
με την κεφαλη κατα την θαλασσα
και τα εντρομα ματια να χανουν το τοπιο τους.(…)

------------------------------------
(...) κλείστε τις πληγές,
θ΄ανοίξουμε άλλες (...)

-από το αφιέρωμα του Βάσου: http://www.bibliotheque.gr/article/4692







-για μέναν, μόνο ποιήτρα, της ζωής, της αφής, της ακοής, θεωρώ τα ποιήματά της από τα επιδραστικότερα, για μέναν μιλάω, μόνο-

AMLO

γιατί η εκλογή του AMLO (Andrés Manuel López Obrador) ως νέου Προέδρου των Ηνωμένων Πολιτειών του Μεξικού, από την 1η Δεκεμβρίου τρέχοντος, είναι η τελευταία σημερινή ελπίδα των πολιτών του Μεξικού:
Θα πάμε λίγο πίσω: το Μεξικό ξεκίνησε τον αγώνα για την ανεξαρτησία του από το Ισπανικό Στέμμα που το κυβερνούσε με τοποτηρητές από τον καιρό της Κατάκτησης, η οποία ολοκληρώθηκε το 1521 από τον Ερνάν Κορτές, νικώντας κατά κράτος την ηγεμονία των Αστέκας, το 1810 και τον κέρδισε την ίδια χρονιά με την Ελλάδα, το 1821. Ως την περίοδο του Πορφιριάτου διήνυσε περίοδο ταραχών στην πολιτική και στην εδαφική ακεραιότητα, έχασε το 1/3 των βορείων εδαφών του στους πολέμους με τις ΗΠΑ, το 1846, υπέστη από τις μεγάλες δυνάμεις εγκάθετο Αυτοκράτορα, τον Μαξιμιλιανό της Αυστροουγγαρίας,και το 1976 εξελέγη Πρόεδρος ο Πορφίριο Δίας, ως το 1911. Η διακυβέρνησή του υπήρξε αμιγώς δικτατορική και η διαφθορά εγκατεστάθη. Το 1910 ξεκίνησε η Επανάσταση του Μεξικού, διήρκεσε ως το 1917 τυπικά, ουσιαστικά με κυβερνήσεις και προέδρους να ανεβοκατεβαίνουν, περίπου ως το 1930. Από το 1910, με τον Franscisco I.Madero, για αποφυγή της διαφθοράς (το σύστημα είναι αμιγώς Προεδρικό όπως στις ΗΠΑ) θεσμοθετήθηκε η περίφημη ρήση εν τη πράξει, "καθολική ψηφοφορία-μη επανεκλογή" (sufragio efectivo - no reelección), διπλή φράση που ως σήμερα αναγράφεται υποχρεωτικά σε όλα τα επίσημα έγγραφα της πολιτείας πριν από την υπογραφή τους. Το 1934, επιτέλους, ένας πρώην στρατηγός της Επανάστασης, ο Λάσαρο Κάρδενας, αναλαμβάνει την προεδρία ως το 1940 (η θητεία από το το 1930 είναι 6ετής). Επικεφαλής της αριστερής πτέρυγας του PRI (Θεσμοθετημένο Επαναστατικό Κόμμα, ονομασία που του έδωσε ο ίδιος ο Κάρδενας το 1946, ως τότε, από το 1929 που εγκαθιδρύθηκε, λεγόταν με παραλλαγές περίπου έτσι).Ο Κάρδενας υπήρξε ο μόνος μετά την μετεπαναστατική περίοδο που ένωσε λαό και πολιτικούς και έβαλε το Μεξικό στον 20 αι. ευρεία αγροτική αναδιανομή (κατάργηση των τσιφλικιών) και αποδυνάμωση των caciques (τσιφλικάδες με ισχυρή πολιτική ισχύ στην περιφέρειά τους), εθνικοποίηση των σιδηροδρόμων και, η μέγιστη τομή, εθνικοποίηση των πετρελαίων το 1938 που ως τότε βρίσκονταν στα χέρια Βρεττανών και αμερικανών των ΗΠΑ, ακόμη και με την σημερινή εντυπωσιακή κάμψη, το Μεξικό διατηρεί την 9η θέση στις πετρελαιοπαραγωγούς χώρες, στην δεκαετία του 1980 είχε ανέλθη στην 4η!!! Ο Λάσαρο Κάρδενας που πέθανε το 1970 είχε ένα μοναχοπαίδι τον Κουαουτέμοκ, -δίνοντάς του το όνομα του τελευταίου αστέκα αυτοκράτορα πριν από την Κατάκτηση- σήμερα 84 ετών, ακολούθησε τα χνάρια του πατέρα του, ίδρυσε το κόμμα της Επαναστατικής Δημοκρατίας PRD, διεκδίκησε 3 φορές την Προεδρία με αξιώσεις. Η Αριστερά έχει γερή παράδοση στο Μεξικό, είχε πάντοτε ένα ανοιχτόμυαλο ΚΚ, ο πρόεδρός του Κάρπα το 1978 έφθασε μία ανάσα από την Προεδρία. Όσο για το κεντροδεξιό PRI, με αναλογίες προς την Ελληνική ΝΔ, έχοντας κυβερνήσει 78 χρόνια με μόνη εξαίρεση την εξαετία 2000-6 από το δεξιό ως ακροδεξιό PAN, με εκείνον τον ουδέποτε αξιομνημόνευτο Φοξ, καλά κρατεί. Από το PRI προήλθε κι ο Λόπες Ομπραδόρ, συμμετείχε μάλιστα κάποτε ως νέος στην εκλογική καμπάνια του μεγάλου του Μεξικού ποιητή και μουσειολόγου Κάρλος Πεγισέρ για την Γερουσία στην κοινή τους πατρίδα, την Βιγιαερμόσα της Βερακρούς.

Η τρίτη και καλή για τον Λόπες Ομπραδόρ, δύο φορές έχασε την προεδρία, την τελευταία από τον απερχόμενο πρόεδρο Πριέτο Νιέτο του PRI με καθαρή νοθεία το 2012. Υπήρξε εξαιρετικός κυβερνήτης της Πρώην Πρωτευούσης της Πόλης του Μεξικού (κάτι μεταξύ υπερ-Δημάρχου και Περιφερειάρχη στα καθ' ημάς), θέση στην οποία με τις εκλογές της Κυριακής 1ης Ιουλίου που ήσαν παραλλήλως και βουλευτικές και δημοτικές, εξελέγη για δεύτερη φορά γυναίκα, μετά την Rosario Robles, 1998 του PRD, η Claudia Sheinbaum του σημερινού κόμματος του Λόπες Ομπραδόρ, ΜΟΡΕΝΑ.

Η χώρα σήμερα:
με την διαφθορά σε όλους τους τομείς να κυριαρχεί, την άνοδο των τιμών σε σπιράλ, το ποσοστό ανεργίας ομοίως, την εγκληματικότητα σε δυσθεώρητα ύψη, τις απαγωγές και δολοφονίες επωνύμων κι ανωνύμων, τις αλληλοσφαγές συμμοριών νάρκος (έμποροι ναρκωτικών) σε ποσοστά που ακόμη κι ο έντυπος ή ηλεκτρονικός Τύπος αδυνατεί να καταγράψει καθημερινά:
H χώρα των περίπου 2 εκατομμυρίων τετραγωνικών χιλιομέτρων, με το μεγαλύτερο μέρος της στην Βόρεια Αμερικανική ήπειρο και το μικρότερο στην Κεντρική, η Πόλη του Μεξικού προς τον Νότο με σημερινό πληθυσμό κοντά 21 εκατομμύρια κατοίκους, 4η στον κόσμο πιο κατοικημένη πόλη, με κοντά 3,200 τετραγωνικά χιλιόμετρα σύνορα με τις ΗΠΑ, χώρα περισσότερο διέλευσης παρά παραγωγός χώρα ναρκωτικών (τα θλιβερά πρωτεία εξακολουθεί να διατηρεί η Κολομβία), με ισχυρά καρτέλ εμπορίας ναρκωτικών και συναφείς συμμορίες ιδιαίτερα στον Βορρά. Αυτή η χώρα περιμένει κάτι, έστω και λίγο να κάνει ο νέος της Πρόεδρος. Τον ψήφισε μαζικά το 53 και κάτι τοις εκατό των ψηφισάντων. Σημαία της καμπάνιας του ο Λόπες Ομπραδόρ έκαμε την καταπολέμηση της διαφθοράς, την συγκράτηση των τιμών και την καταπολέμηση της ανερχόμενης ανεργίας. Ως τώρα δεν έχει δώσει κακό δείγμα διακυβέρνησης. Πολλοί προσβλέπουν σ' αυτόν. Όπως παλιότερα στον Λούλα ντα Σίλβα στην Βραζιλία. Εκεί, βρέθηκαν "συμφέροντα" και τον τύλιξαν σε μία κόλλα χαρτί, στέλνοντάς τον σήμερα σε ένα κελί. Φυσικά, κάθε χώρα έχει τις δικές της ιδιομορφίες και ο Λόπες Ομπραδόρ δεν είναι Λούλα, δεν θαμπώνεται, δείχνει, ως τώρα, από "καθρεφτάκια ιθαγενών". Πόσα από εκείνα που υποσχέθηκε θα κατορθώσει να πραγματώσει αν καταφέρει να νικήσει συμφέροντα, διαπλοκή κλπ συμπαραμαρτούντα της εξουσίας απτής και άυλης, σύντομα θα δούμε. Εμείς, θέλουμε να πετύχει-
διαβάζουμε περαιτέρω: https://lopezobrador.org.mx/2018/07/02/mensaje-de-amlo-en-el-zocalo-de-la-ciudad-de-mexico/

https://en.wikipedia.org/wiki/Andr%C3%A9s_Manuel_L%C3%B3pez_Obrador

https://www.theguardian.com/world/2018/jul/02/mexico-election-leftist-amlo-set-for-historic-landslide-victory

30/6/18

Φραιη

Αν το αναζητήσεις, εγγεγραμμένη μόνο στο ΕΚΚΕ τι σημασία έχει να σημειώσεις ένα βιογραφικό, το χαμόγελο το εγγράφεις? την κλίση του κορμιού, την εγγράφεις, το όμορφο πρόσωπο το εγγράφεις?  έλειπα, με ειδοποιήσαν, γιατί? το γνώριζα, μου το είχε πει, το πάλευε, από αυτή την παρέα του Σπιτιού των Γυναικών, στην δική μας παρέα, η Φανή, φέτος η Φραίη (δεν θέλω τη ζωή μου όταν μου πεθαίνουν οι φίλοι μου) η Φραίη, δεν τα κατάφερε,  ένας γεννημένος αισιόδοξος άνθρωπος, η χαρά της ζωής, γιατί ρε συ Φραιούλα?  τι να σου κάνουν σπασμένα πλευρά όταν κάποιοι μεταφερθήκαν στο Πουργατόριο, τόσο αγνή, τόσο όμορφη, στον Παράδεισο εισί, χαίρε κοπελλιά στην θέση διπλωμένη στα δύο, μην μου μιλάτε όταν μου πεθαίνουν οι φίλοι μου, σσσσ ησυχία...