αν ήταν να χαρεί κανείς, ναι, θα χαιρόταν για τον Στέφανο Τσιτσιπά (όπως, του λόου μας, λάτρεις του τέννις 40 χρόνους πια)
ηρεμούμε, στην μικρή πατρίδα, λέμε, η φωτό είναι εμφανώς από το Μπούρτζι, 5ο κτήριο από δεξιά εκεί όπου περάσαν χρόνοι παιδικοί, στο σκάμμα της αυλής με τους μενεξέδες και την μάνα να κάνει θαύματα με όλα τα φυτά ως την ώρα που έκλεισε τα μάτια της, σε λίγες μέρες, δεν αργούν. Τον καιρό του Κάπο Ντ' Ίστρια ήταν Τουρκική πρεσβεία, είχε κάτι καταπληκτικά ταβάνια, ζωγραφιστά με σκούρο ουρανό και άστρα, στη σάλα ήσαν πλάνητες αστέρες -ίσως, για τούτο, παιδιόθεν, ένα παιδί κοιτάζει τ' αστέρια ως σήμερα...
αν ήταν να θυμώσει κανείς, θα θύμωνε διότι δεν είναι στην μικρή πατρίδα με τις Αλκυονίδες να λιάζουν το Μπούρτζι κι οι πεταλίδες να βγαίνουν στη στεριά, εκεί στις παλιές Μπανιέρες.
αν ήταν να θυμώσει κανείς, θα ήταν διότι κάποιοι της εξουσίας ρίχνουν λεφτά στους λογαριασμούς τους -νόμιμα, δεν λέμε- κι αδειάσαν τους δικούς που δεν μπορούμε ούτε τα προθανάτια ταξίδια να κάνουμε πια.
αν ήταν να θυμώσει κανείς, θα ήταν διότι δεν έχει σκουρομπλέ ταβάνια να μετράει άστρα όταν η νύχτα γίνεται ανελέητα μακριά,
αν ήταν να θυμώσει κανείς,θα ήταν διότι σε μια ζωή, έχει επιτρέψει όλα αυτά.
Δεν θα ξαναθυμώσει κανείς,δεν αξίζει τον κόπο-
by Richard Howland, Ανάπλι, 1933, προφανώς από το Μπούρτζι
https://argolika.gr/2019/01/21/%CE%BF-%CF%80%CE%BB%CE%B7%CE%B8%CF%85%CF%83%CE%BC%CF%8C%CF%82-%CF%83%CF%84%CE%B1-%CF%87%CF%89%CF%81%CE%B9%CE%AC-%CE%BA%CE%B1%CE%B9-%CF%84%CE%BF%CF%85%CF%82-%CE%BF%CE%B9%CE%BA%CE%B9%CF%83%CE%BC%CE%BF/?fbclid=IwAR0RLr1bPfLadoYNQ432rNthZju5Nk9Tv47HNunnppAtEGWRb07G52rMeaQ
*οι αλλαγές στις ονομασίες γίναν λίγο πριν από την Χούντα, έτσι, εμείς δεν είμαστε εξοικειωμένοι με το Κατσίγκρι ως Άγιο Αδριανό, ούτε με τον Μέρμπακα ως Αγία Τριάδα, πού πας? στο Κατσίγκρι.(5 χιλιόμετρα απ' τ' Ανάπλι, πριν την Τίρυνθα), το Μέρμπακα, αμέσως μετά, το μικρό, με το ποδήλατο, σιγά την απόσταση...
εμείς έχουμε ρίζα Αρβανίτικη (άλλοι υποστηρίζουν Ενετική, βοηθειά τους, τους φάγαν τα Βενετικά μεγαλεία), τα πατρογονικά μας χτήματα ήσαν στην Δαλαμανάρα και στην Πυργέλα,Πυριέλλλλλα, γελαστά κατά την μάνα, στον Λάλουκα και στα Χουνταλέικα. Κάποια στον κάμπο της Κορινθίας αλλά πουληθήκαν νωρίς. για τα αστικά οικόπεδα, από την Ενδεκάτη ως τις ράγες του Πάρκου, άλλη φορά.
Τάφων εγκώμια
αφού τα χαντάκια
δεν γίναν τάφοι
και τα περάσματα
δεν γίναν τάφροι
αφού η μνήμη
λιμνάζει
στην Λερναία Ύδρα
αφού θέρισες
τα ρέστα σου
γι' αλλού
βαριά η ταφόπλακα να πω
-τάφοι οικογενειακοί
κάμπουν μνήμες
τι σημασία να έχουν
οι τόποι των τάφων?
γεννηθήκαμε γι' αλλού
στο μόνον
των τάφρων ανάγνωσμα
αρκεί
να μην γίνει χαντάκι
και καταπλακώσει
μνήμες
ζώσες
αλλοτινού καιρού-
©AR Jan.2019.
*λάθος ν' αποκαλείται τ' Ανάπλι (ρίζα) Napoli di Romagna, Genova di Romagna est
https://www.youtube.com/watch?v=9LwrZgAXrgI
