29/4/16

προ...

όλα τα προ εμπρός, όλα τα πριν, πίσω. ανάμεσά τους κενό, ανάμεσά μας το άπειρο...


Θαλασσοπνιγμένοι
χωρίς συκή
χωρίς φύλο
χωρίς φιλί

Ανεμοδαρμένοι
χωρίς πληγές
χωρίς αλπίνια
χωρίς πηγές

Μοιροταγμένοι 
και εκτός.-
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Πατάω
όλες τις διαχωριστικές γραμμές
του άσπρου
οι ενδοιασμοί
καραδοκούν
στα ρείθρα των δρόμων
πρόσεχε
μην γλιστρήσεις
στο μαύρο.
Δεν  είμαι και Θεός
Να σε σώζω πάντα… 
(τυπώνονται σιγά-σιγά για να γλιτώνουμε πια...)



Λέει ο Ράιμον: "αν  πεθάνω, ας γίνει το τραγούδι πραγματικότητα" , ότι άλλοι θα συνεχίσουν αυτό που κάναμε, -κατά Ράιμον πάντα- είναι σίγουρο, γιαυτό υπάρχουν τα σπόρια κι οι παρακαταθήκες...