25/3/15

Feeling γυναικών


(...) "Μία φάρα από μάγισσες" (..) Η Μικρασία, η μικρή Ελλάδα, οι μνήμες γυναικών, σκυμμένες πάνω από τα ραψίματα, η ανάκληση μνήμης από τον Παπαδιαμάντη (η Νοσταλγός...)...
Ένας θαυμάσιος μονόλογος, μία συγκλονιστική Τότα Σακελλαρίου μες την απόλυτη λιτότητα της απόδοσης, μία απόλαυση που χάρηκαν οι παρευρεθέντες:



«Κι έλεγε η κυρά εκείνη η λεγάμενη – κλαίγοντας μάλιστα στην αγκαλιά της Ελισσώς – ότι αυτό της είχε πει ο αρχοντάντρας της, Εσύ και που πεθαίνω, να μη νοιάσκεσαι – εγώ σε πήρα, και για πάντα θα σε ντύνω, εσύ με πήρες, και για μένα θα ξεντύνεσαι. Εγώ τα άκουγα αυτά και μου πιανούταν η ψυχή, κρίμα την έμμορφη τη μέση της, κρίμα τις γάμπες έλεγα, κρίμα μια τέτοια πάπια να πάγαινε αχάιδευτη. Αλλά, ότι ο άντρας της τη φρόντισε σωστά, αυτό να λέγειται: κάμποσα χρόνια αργότερα, της έφτιαχνα εγώ το λαχουράκι, κυκλοφορούσε η κυρούλα σα να μην είχε χάσει το κορμάκι της το μπούσουλα, κι ας ήτανε μικρή-μικρή, την πάγαιναν τα ρούχα σαν τη φρεγαδοπούλα κι η αγάπη του αντρός της την ταξίδευε».