Κάθομαι και
σου γράφω, όχι στον/στην/ όποιο/α/ εσένα, φυσικά, πάνε τρία χρόνια και ο Χρόνος
εξακολουθεί να μην είναι διαχειρίσιμος. Κάποτε γκρίνιαζα-γκρινιάζαμε πολλοί-
πως δεν φθάνει, δεν μας αρκεί, ακόμη κι αν καταργήσουμε τον ύπνο, δεν έχω
Χρόνο, δεν χορταίνω τον Χρόνο, τι είναι Χρόνος? Ποιο διάστημα διανύεται, πότε
υπεισέρχεται ο Χρόνος στο ενύπνιο, ποιο ενύπνιο-βαθέως ύπνου, επιπολής
ενυπνίου/
Ρωτήσαν τι
προσπαθεί να καλύψει η ποίηση, συνήθως λέμε στατικά ομού αυτιστικά, κάποτε, το
δίπολο έρωτας-θάνατος, ο έρως ωσάν δημιουργικότητα που οδηγεί στην οποία δημιουργία, φυσικά.
Σημαίνει πως
συνεχίζουμε ανέμελα στην πλήρη άγνοια πως το μόνο που ορίζει την ύπαρξη, μας
ορίζει εμάς, ομφαλοσκοπούμενους, εγωεπικεντρωμένους είναι η απόλυτη μεταβλητή
του απόντος Χρόνου. Άρα, κείνο που αυτάρεσκα θέλουμε να αποκαλούμε ακόμη και
σήμερα «ποίηση» και ενός εκάστου ποιητική, ορίζεται από την μόνη μεταβλητή: τον
Χρόνο.
Κείνου του
Χρόνου που ορίζει το μόνο μέγεθος το οποίο αφορά στα ανθρωπάκια όλων ημών: την
θνητότητα. Εδώ μας έχω να αναρωτιόμαστε, να κλαψουρίζουμε, να αντιμετωπίζουμε
με γενναιότητα –μέγεθος που αμέσως υποχωρεί στο μοιραίο της ύπαρξης- με δειλία,
τρόμο, πανικό, την θνητότητα, μέγεθος, το οποίο στις Δυτικότροπες κοινωνίες μας
εξ υπαρχής του Χριστιανισμού –μέγα κακό επέφερε στην ανθρωπότητα τούτος ο
Χριστιανισμός-, διαφορίζοντας εδώ την πίστη από την θρησκεία, βλ. τοτέμ, βλ.
σύμπαν, πολλοί προσπάθησαν να ερμηνεύσουν και όλοι στο μέγα «δια ταύτα»
παραμένουμε ενεοί. Η μεταβλητή του Χρόνου ορίζει, λοιπόν, ή μη?
Εξάλλου, τι
θα πει «ορίζω»? ήγουν, οριοθετώ, περιχαρακώνω? Υπάρχουν όρια? Φυσικά, όχι.
‘Αρα, ο
Χρόνος, άρα ημείς τα ανθρωπάρια, άρα η φύση, άρα οι δυνάμεις του σύμπαντος, συνιστάμενες-συνισταμένη-πεδία
μαγνητικά-ηλεκτροειδή-διαστημικά-επαμφοτερίζοντα-επιπροσδιορισμού-επανα~προσδιορισμού-επι~καθορισμού-άρα
το σύμπαν, ποιος ορίζει ποιόν και ποιανών δυνάμεων στιβαρή χειρ οδηγεί την δική μας
τοσοδούλικη την κάθε φορά υπάρξη στο εν συνόλω και στο εν μέρει σύμπαν?
Εδώ μας έχω,
γείτονες-
© AR-19/05/2019
michelangelo buonarotti, detto, michelangelo
