λίγο μένει από κείνην την 11 πμ που σε τράβηξε με τα πόδια ο Γρηγόρης Λαμπράκης, ρίσκο κι επέζησες, πριν από 69 χρόνια deja σκέτος κλαψιάρης κι είχες το θράσος να λες πως έκλαιγα εγώ (αφού προ-εγεννήθης, πού να ξέρω κι εγώ?) να γίνεις καλλίτερα και να ζήσεις λίγο περισσότερο με καλλίτερη ποιότητα, η δική μου ευχή, καλόχρονος Γιωργαρή της 8 του Οκτώβρη

στην αγκαλιά της Ζωρζέττας, (ποζάρει για μοντέλο τούτη δω) μάλλον μηνών αλλά σαφώς στην αυλή της Γιακαλούς, έξω από την κρεββατοκάμαρά της και την θρυλική πολυθρόνα μπαμπού πίσω από την θειά σου

στα πλακάκια του διαδρόμου, στο σπίτι της γιαγιάς μας Γιακαλούς που σε πρωτομεγάλωσε

πάρτυ γενεθλίων σου ετών 15, ο Μίκος με τις φιγούρες του κι ο "Μπακαλιάρος" να εντυπωσιάζει με τις δικές του τα κορίτσια, του λόγου μου με τα γνωστά γυαλάκια.** περιμένοντάς με να γεννηθώ,τραγούδαγες τσάτρα-πάτρα :"άτα τα μαλάτα του ανατατωμένα"

https://www.youtube.com/watch?v=9rMECOgtBeU
όταν είμουν 6-7 το έπαιζε το ραδιόφωνο και με χόρευες το βαλσάκι αυτό από το "λαλόφωνό σου μαμάκα", καταπώς το έλεγες. Χρόνια πολλά Λωλομπόκαλη