4/1/14

Three colours - Blue



http://youtu.be/Ja0HBp2hL-Q
 

En una de esas tardes...

En una de esas tardes
sin más pintura que la de mis ojos,
te desnudé
y el viaje de mis manos y mis labios
llenó todo tu cuerpo de rocío.


Aquel mundo amanecido por la tarde,
con tantos episodios sin historias,
fue silenciosamente abanderado
y seguido por pueblos de ansiedades.


Entre tu ombligo y sus alrededores
sonreían los ojos de mis labios
y tu cadera,
esfera en dos mitades,
alegró los momentos de agonía
en que mi vida huyó para tu vida.


Estamos tan presentes,
que el pasado no cuenta sin ser visto.
No somos lo escondido;
en el torrente de la vida estamos.


Tu cuerpo es lo desnudo que hay en mí
toda el agua que va rumbo a tus cántaros.
Tu nombre, tu alegría…
Nadie lo sabe;
ni tú misma a solas.



 Ένα από ‘κείνα τα βράδια…

Ένα από ‘κείνα τα βράδια

δίχως άλλο χρώμα από ‘κείνο των ματιών μου,

σε γύμνωσα

και το ταξίδι των χεριών  και των χειλιών μου

γιόμισε όλο το κορμί σου με δροσιά.

 
Κείνος ο κόσμος που ανέτειλε το βράδυ

με τόσα επεισόδια χωρίς ιστορίες,

σήκωσε τη σημαία εν σιωπή

κι ακολουθήθηκε από λαούς μ’ ανησυχίες.


Ανάμεσα στον ομφαλό σου και τα περίχωρά του

χαμογελούσαν οι οφθαλμοί των χειλιών μου

κι οι λαγόνες σου,

σφαίρα σε δυο μισά,

γλύκαναν τις στιγμές τής αγωνίας

όπου η ζωή μου το ’σκαγε για νά 'βρει τη ζωή σου.

Είμαστε τόσο ζωντανοί

που το παρελθόν δε μετράει αν δεν έχει ειδωθεί

Δεν είμαστε το κρυμμένο

στη θύελλα της ζωής κείμεθα.

Το κορμί σου είν΄ η γύμνια που υπάρχει εντός μου

όλο το νερό που κατευθύνεται προς τη νεροποντή σου.

Τ’όνομά σου, η χαρμοσύνη σου…

Κανείς δεν το ξέρει:

ούτε εσύ η ίδια κατά μόνας.
Carlos Pellicer

Απόδοση: Α.Ρ, δημοσιευμένο και: http://bibliotheque.gr/?p=15987


http://youtu.be/GAYdmzktbkA
 
 

 
Miramar, Cuba.