2040 ανάρτηση:
Η πρόταση του Κώστα, μην το ξεχνάμε: το "Ανάπλι εμπρός" έλαβε 20% των ψήφων στις προηγούμενες Δημοτικές εκλογές, από τότε, ιδίως ο Κώστας, που μας εκπροσωπεί όχι μόνον επάξια αλλά με νεύρο και εποικοδομητικές πάντα προτάσεις, σε αυτή την σφηκοφωλεά των καλοκαθισμένων δεξιούληδων στο Δημοτικό ΔΣ, έχει αποτρέψει τουλάχιστον 3 εγκλήματα: την τσιμεντοποίηση του Πάρκου, την μαρινοποίηση με ακριβά κότερα της περατζάδας μας στην Παραλία και τα βράχια στις Μπανιέρες. Αν και πέρασε η πρότασή του για ονοματοδοσία της γύρας της Αρβανητιάς στην αρχαιολόγο Ευαγγελία Δεϊλάκη, η οποία διέσωσε από τα άρπαγα χέρια της Χούντας την κυρίως πόλη τ' Αναπλιού, ακόμη περιμένουμε.
Σήμερα, κάνει ολοκληρωμένη πρόταση για ονοματοδοσία με κάποιους που τυχαίνει να έχουν υπάρξει αίμα μου, σαν τον θείο μου Τάκη Μαύρο, την για 37 χρόνια σύντροφό του Ντιάνα Αντωνακάτου, τ' αδέρφι μου, τον στενό μας φίλο λαογράφο Γιώργο Αντωνίου που συνέγραψε για επαγγέλματα στην Αργολίδα, την γκαλερίστα και φιλότεχνη Μαρία Γκούμα, την λογοτέχνη Κατερίνα Παπαδριανού, πρώτη πρόεδρο της ΕΣΛΑ μας, τον σκηνογράφο και παιδικό μου φίλο Γιώργο Ασημακόπουλο, φυσικά τον Νίκο Καρούζο, γιατί να μην γίνονται μετονομασίες? δεν θα έπρεπε το κομμάτι της Βασιλέως Κωνσταντίνου να ονομαστεί Νίκου Καρούζου από το Πάρκο ως την Ενδεκάτη, περνώντας μπρος από το σπιτάκι του? πολλώ μάλλω που ανήκει εν μέρει στο Ελληνικό Δημόσιο, μέσω του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου, Τμήμα Θεατρικών Σπουδών Ναυπλίου? και, ναι, ούτε δρόμος, ούτε το Πάρκο ακόμη επισήμως, ούτε μία πλακέτα στο άγαλμά του, στη μνήμη του Θόδωρου Κολοκοτρώνη..., την μεγάλη κυρία της αρχαιολογίας, Σέμνη Καρούζου, που ανέσκαψε όλη την Αργολίδα, αυτοί οι απαίδευτοι, ουδείς ως τούτοι, λένε τώρα πως θέλουν να συστήσουν επιστημονική επιτροπή για να αποφανθεί, ναι, για να αποφανθεί αν η ζωγράφος Ντιάνα Αντωνακάκου δικαιούται ένα δρομάκι στο όνομά της, όπου οι πίνακες της για τ' Ανάπλι το έχουν κάνει γνωστό σε όλες τις ηπείρους... οι ορεσίβιοι του Χελιού και ένα συνονθύλευμα αδαών, χειρότεροι στο ΔΣ του Δήμου Ναυπλιέων ουδέποτε υπήρξε, περιλαμβανομένου αυτού του απίθανου μπασκετμπωλίστα τύπου που οι Ναυπλιείς εξέλεξαν δις πρώτον δημοτικόν "άρχοντα", η αρχοντιά θέλει κότσια...αιδώς για την πατρίδα των ευπατρίδων, του Ιατρού, του Σέκερη, του Μουτζουρίδη, του Τερζάκη, άντε, και του Καρούζου,,, αυτοί να αποφασίζουν για μας, αιδώς Ναυπλιείς για την ψήφο σας!!!!
ναι, να συστήσουν επιτροπές μεταξύ τους για να αποφανθούν μετά 1000 έτη για ανθρώπους το έργο των οποίων αγνοούν, να τους εξετάσουν έναν-μία προς ένα-μία, ειλικρινά, ουδέποτε τ' Ανάπλι κυβέρνησε τόση άγνοια κι αναλγησία, γνωρίζω το λεκτικό βάρος των ονομάτων κι επιθέτων και σηκώνω ευχαρίστως το βάρος για την εκφορά τους, αλλά, ποιοί άλλοι θέλησαν: 1. να τσιμεντοποιήσουν το Πάρκο, αφήνοντάς το επίτηδες να ρημάζει, 2. θέλησαν να μεταφέρουν την ειλημμένη απόφαση για μαρίνα στο μέρος της Παραλίας όπου ο περίπατος των Ναυπλιέων επί αιώνες, 3. Πήγαν να κλείσουν τις νέες Μπανιέρες και την Γλώσσα με μπάζα, 4. τσιμεντοποίησαν ήδη την είσοδο στα πάρκιν της Παραλίας (να θυμίσουμε και το δις δεκαετές χάλι της Πισίνας? στον Δήμο ανήκει εδώ και καιρό)
Κάποτε, θα καταφέρουν να φύγουν τούτοι οι αχρείαστοι κι ίσως τότε, τα όνειρα να πάρουν εκδίκηση...
Το “Ανάπλι εμπρός!” προτείνει η πόλη να τιμήσει 19
πολύ σημαντικούς ανθρώπους που έχουν προσφέρει στο Ναύπλιο
Δέκα εννέα άνθρωποι που η πόλη μας δεν έχει μέχρι
σήμερα τιμήσει
Το “Ανάπλι εμπρός!” κατέθεσε αίτημα στο Τοπικό
Συμβούλιο για την ονοματοδοσία ανωνύμων δρόμων και πλατειών της πόλης.
Είναι μια τεράστια παράλειψη για την κοινωνία μας ότι
δεν έχουν τιμηθεί Αναπλιώτες και μη που όμως έχουν προσφέρει τα μέγιστα στην
πόλη και στην Ελλάδα.
Εκπληρώνουμε σήμερα από την πλευρά μας ένα χρέος
τιμής. Οι διαδικασίες πρέπει να προχωρήσουν μετά την κατάθεση της αίτησής μας.
Πρέπει να ολοκληρωθούν. Η πόλη δεν πρέπει να ντρέπεται που δεν έχει τιμήσει τα
πρόσωπα αυτά.
Σε αυτό δεν
μπορεί να υπάρξουν μικροπολιτικές αντιθέσεις και απαράδεκτες λογικές όπως με
την άρνηση για την ονοματοδοσία δρόμου της πόλης προς τιμήν της Ευαγγελίας
Δεϊλάκη (αρνήθηκαν να τιμήσουμε την σπουδαία γυναίκα που έσωσε το ιστορικό
κέντρο διότι η πρόταση ήταν του “Ανάπλι εμπρός!”).
Έστω και μια φορά ας λειτουργήσουν όλοι χωρίς
μεμψιμοιρίες και με μικροπολιτικές λογικές που δεν οδηγούν και πουθενά
Οι δέκα εννέα εξαιρετικά σημαντικοί άνθρωποι που
προτείνουμε να τιμήσουμε για την προσφορά τους στο Ναύπλιο και οι δρόμοι και
πλατείες που προτείνουμε είναι οι εξής:
1. Οδός Θεοδώρου Κολοκοτρώνη (παραλιακή
οδός Ναυπλίου- Νεας Κίου μέχρι το όριο σχεδίου πόλεως)
2. Οδός Νικολάου Καρούζου, ποιητή (Γύρος
Αρβανιτιάς)
3. Οδός Γιώργου Σεφέρη, ποιητή
(Πεζόδρομος από την Πλατεία Αρβανιτιάς μέχρι την Καραθώνα)
4. Πλατεία Ντιάνας Αντωνακάτου, ζωγράφου
(Πλατεία παραλιακής δίπλα στο super Market “Γαλαξίας”)
5. Οδός Γιώργου Ασημακόπουλου,
σκηνογράφου (ανώνυμη οδός στην περιοχή Ροδίου πρώτη κάθετος στην οδό Πρεμετής,
παράλληλος της Αγίας Μονής)
6. Πλατεία Τάκη Μαύρου, ιστοριοδίφη,
Πάρκο, ανεβαίνοντας την 25ης Μαρτίου (πρώην ρέμα Ευαγγελίστριας)
7. Οδός Κατερίνας Παπανδριανού ,
λογοτέχνιδος, (όπως ανεβαίνεις την Σουλίου στην Πρόνοια η αριστερή διακλάδωσή
της)
8. Πλατεία Γιώργου Ρούβαλη, λογοτέχνη
(Πλατεία διαγώνια από τα Σφαγεία μεταξύ οδού Φωτομάρα και τειχών της
Ακροναυπλίας)
9. Πλατεία Βασίλειου Χαραμή,
αρχιμουσικού (Πλατεία Ψαρομαχαλα)
10. Οδός Ηλία Λάγιου, ποιητή (κάθετος
της 25η Μαρτίου που συνδέει της 25ης Μαρτίου και την συνδέει με την Περσέως αφού
διασχίζει την Αρτέμιδος)
11. Οδός Βουλφ Σέφερ (Wulf Schaeffer)
Γερμανού Αρχιτέκτονα μελετητή της εξέλιξης της ιστορίας της πόλης του Ναυπλιου
(οδός που ξεκινάει από την Πύλη των Τόρων και οδεύει δίπλα στα τείχη της
Ακροναυπλίας
12. Πλατεία Θεόδωρου Αγγελόπουλου,
σκηνοθέτη (τριγωνικό πάρκο απέναντι από το κλειστό γήπεδο αθλοπαιδιών)
13. Οδός Σέμνης Καρούζου, αρχαιολόγου
(πεζόδρομος που ξεκινάει από την Ευαγγελίστρια και οδεύει στις ρίζες του
Παλαμηδιού)
14. Πλατεία Μαρίας Γκούμα, κριτικού
τέχνης, (Το Πάρκο επί της γωνίας οδού Οίακος με την Παραλιακή Ναυπλίου-Νέας
Κίου)
15. Οδός Γιώργου Αντωνίου, λαογράφου (πρώτη παράλληλος
της Πηνελόπης Δέλτα)
16. Πλατεία Μανώλη Χιώτη, (Πρόνοια, Κατω Πλατεία
Ευαγγελίστριας)
17. Πλατεία Μιχαήλ Λαμπρυνίδη , ιστορικού συγγραφέως
της “Ναυπλίας” ( Η Πλατεία- Πάρκο στη Βίλλα Ζυμβρακάκη)
18. Οδός Ευστάθιου Γλυμενόπουλου, δικηγόρου , μεγάλου
δωρητή συλλογής αρχαίων αντικειμένων στο Αρχαιολογικό Μουσείο Ναυπλίου ( το
δρομάκι νότια του μουσείου ανάμεσα Πλατείας Συνταγματος και Εθνικής
Αντιστάσεως)
19. Πλατεία Βαγγέλη Καζάν , ηθοποιού, (Πάρκο-Παιδική
Χαρά επί της Κωνσταντίνου Παλαιολόγου στον Συνοικισμό)
Ανάπλι εμπρός!
η φωτο του παιδικού μου φίλου Τάσου Ηλιάδη, έχει εξελιχθεί σε ωραίον φωτογράφο
* για τον "Παλαμήδη", τι να πούμε πια? είναι φίλοι γκαρδιακοί εκεί στο ΔΣ αλλά όσο δεν λύνεται το ζήτημα της "Ναυπλίας" του Λαμπρυνίδη, μακριά...
για του λόγου το αληθές, ιδού: https://airetika.blogspot.com/2021/07/de-profundis.html?fbclid=IwAR1pTv8QZd7VfbktDxNeFLB6n7eyyyPCnLNjKfGsO5AVBSpjz2sj2BK6Odg
https://argolikivivliothiki.gr/2021/07/15/the-case-of-michael-lambrinidis/
αφού ταρακουνήσαμε ολίγον πως την νιρβάνα του "Προοδευτικού" συλλόγου, με μέλη του ΔΣ του συνταξιούχους του Δημοσίου και εμπόρους, ποιητάδες της μιάς συλλογής που τους κάνουν και τοπικά αφιερώματα, αφού η Μικέλα Χαρτουλάρη, δισεγγονή του Μιχαήλ Λαμπρυνίδη το έκανε θέμα στην ΕΦΣΥΝ, αφυπνίσθησαν, αίφνης, και διατυπώνουν απόψεις, ως και επιστημονικές, τρομάρα τους, οι συνταξιούχοι του ΟΤΕ, οι πρώην βιβλιοθηκάριοι της Δημόσιας Βιβλιοθήκης, οι νηπιαγωγοί και οι εμπόροι, χειρισμού καταλιπόντων γραπτών υψίστης σημασίας όχι για τοπική τέρψη αλλά παγκοσμίου εμβελείας ενδιαφέροντος. Αφού κατόρθωσαν αυτοί οι αδιόρθωτοι, παρ' όλα τα κελεύσματά μας, να ακυρώσουν τις όποιες συλλογικές μας προσπάθειες, να απομακρύνουν οριστικώς πως την κυρία Ευτυχία Λιάτα από το εγχείρημα της μεταγραφής της Ναυπλίας Β' ομού μετά των παρακολουθημάτων της-που λέμε στην Νομική-, έρχονται αυτές τις ημέρες να προσπαθήσουν να επικρατήσουν κιόλας με ψευδοφανείς ισχυρισμούς, λες κι οι παλιοί αναπλιώτες ως του λόγου μου να είναι αγράμματοι και να μην διαθέτουν ιστορική μνήμη, αμ δε... πάρα πολύ καλή κι ενδελεχής η ανάλυση του φίλου μου Τάσου Τσάγκου, στηλοβάτη της αργολικής βιβλιοθήκης, βρήκαν, λέει, ένα παλληκαράκι που όλα τα σφάζει, όλα τα μαχαιρώνει, να τους κάνει την δουλειά, και την ψηφιοποίηση της "Ναυπλίας Β'" και την ιστορική και κοινωνιολογική ανάλυση, και, και, και, κούνια που σας κούναγε που θα σας αφήσουμε, με τον δεξιό ΔΟΑΤΑΠ, με επικεφαλής αγνώστων λοιπών περγαμηνών κυρία, εκτός της συμπερίληψής της στην τοπική ΝΔ και τον α-δεξιούλη δημαρχούλη σας. Με το θράσος: "τα πνευματικά δικαιώματα της Ναυπλίας ανήκουν στον "Προοδευτικό Σύλλογο ο Παλαμήδης"""ειλικρινά, ανεβαίνουν δάκρυα στα μάτια από την τόση ασχετοσύνη...πού να φανταζόταν η κυρία Χάρις (Χαρίκλεια) με όνομα συζύγου Χαρτουλάρη, θυγατέρα του Μιχαήλ Λαμπρυνίδη http://www.onafplios.gr/%CE%B4%CE%B9%CE%BF%CE%B9%CE%BA%CE%B7%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%BF-%CF%83%CF%85%CE%BC%CE%B2%CE%BF%CF%85%CE%BB%CE%B9%CE%BF/ (την γνώρισα ως παιδάκι, την έζησα στην εφηβεία μου στον "Ναύπλιο" στας Αθήνας και την θαύμασα ως την προσωπική Γραμματέα του τότε ΠτΔ Κωνσταντίνου Τσάτσου) πώς θα κατάληγε το όλο εγχείρημα τόσα χρόνια μετά το 1949, όπου παρεχώρησε τα δικαιώματα στον τότε σύλλογο Παλαμήδη, δεξιούλη μεν, όχι αδέξιο δε ως οι σημερινοί συνταξιούχοι κι εμπόροι που απαρτίζουν το νυν ΔΣ, χαρήκαμε κιόλας το 2015, απεδείχθησαν οι πιο άξεστοι κι οι πιο άχρηστοι όλων, καρφωμένοι στην καρεκλίτσα τους, σαφώς σημειώνει ο Κώστας Καράπαυλος για την θητεία του δεξιού δικηγόρου Τάκη Τούμπα, μετά τον πάλι δεξιούλη και πάλι δικηγόρο Πέτρο Κομνηνό, δεν μπορώ να ξεχάσω ακόμη, μία περίφημη διάλεξη του πατέρα μου για τον Τύπο εν έτει 1962, στην Βιβλιοθήκη μας, μηδέ το πυρετώδες γράψιμο για την 1η επέτειο του Πολυτεχνείου στο τότε βιβλιοπωλείο του Γεράσιμου, στο ισόγειο της οικίας των Μελισσινών, πάνω στην Πλατεία, ως αντιπρόεδρος της Ένωσης φοιτητών Αργοναυπλίας, όταν πήγα και διάβασα όσα είχα γράψει στην Δημόσια Βιβλιοθήκη ο Παλαμήδης, ήρθε ο κύριος Λούης Λάμπρου, ο γείτονάς μας κι ευπατρίδης που ακόμη ζει και συγγράφει να με αγκαλιάσει, λέγοντάς μου, "οι γονιοί σου θα πρέπει να είναι πολύ περήφανοι για σέναν, στ' αχνάρια τους βαδίζεις", ούτε πως ποτέ δεν έμαθα τι απέγινε αυτό το γραπτό, εφόσον, με την αποχώρησή μας από την Βιβλιοθήκη δέχθηκα σωματική και λεκτική επίθεση από άλλο μέλος του ΔΣ που προφανώς ζούλεψε, με έριξε κάτω, μου πήρε τα χειρόγραφα και τα έσκισε εν μέση οδό, Μπερνίτσα τον λέγαν, ήταν μέλος του ΠΑΣΟΚ εξ Αργους, κανείς από τους άρρενες δεν επενέβη, όλοι, λαγοί. Για να ξέρουμε για ποιά πράγματα ομιλούμε, καμιά φορά...
υγ, τον Νανάκο σαν άνθρωπο δεν υπολειπτόμουν ιδιαιτέρως, στον ποιητή Νίκο Καρούζο κλίνω το γόνυ
