κουκλα Η Λίλλυ μου, ανάποδο πάντα το είδωλο

Κούκλα

Κούκλα πορσελάνινη/

γύρισε τα μάτια

                           τα {πάνω-κάτω//

Κούκλα της αφής/

της υφής/

/ της επαφής

 μ ά τια

σακάκι

το μέσα έξω.

 Η πορσελάνη

σκάει

στ’ ακροδάχτυλά

              

                          στραπατσάρεται

                                                                                σπασμένο κρύσταλλο.

Δεν

χορεύει πια

γύρω

απ'

                                         τον εαυτό της

σημαδεμένη

η τράπουλα

χτυπημένα

τα τραπ{ουλα} χ á ρτα

Φουλ

τ\~~~~ ου

άσσου/

Σιγά

μην

     πάρουμε

                 εμείς

το καρέ

/ποιο καρέ\??

Το

Φλος

είναι ???

όντως

Royal

ανασκαλεύω

 ????????????????????????????

ανα-σκολοπώ

      ιδέες

     κλωστίτσες

η μαριο~~ΝΕΤΑ

από κάτω

χαρωπή

ανα/ σαλεύει-

χεράκια

παιδικής

ομορφιάς

κουνήσαν

τον περίγυρο

κατά~πτωση

χαμαί

διαλυτικώς

φερομένη.

 Δεν έμεινε

ΚΑΤΙ 

για τζόγο.

Μάρτιος 2012 

αυτό το να ξεκάνεις μια κούκλα, προφανώς είμουν 3-4, έφευγαν κεφάλι και χεριόποδα, ποτέ δεν αγάπησα με τόσο πάθος όσο την Λίλλυ μου, μνήμη κραταιή να της βγάζω τα μάτια, το 4χρονο μυαλάκι είχε σαφή εγγραφή, θυμάμαι πως ποσώς συναίνεσα, ουρλιάζοντας: " μαμά" 

κάθε που αναζητώ την Λίλλυ μου, μου εμφανίζεται ανάποδα, φέρτε πίσω την Λίλλυ μου !!!!!!

1957 καλοκαιρι, 3χρονο πιτσιρίκι με την Λίλλυ του παραδίπλα, χερσί νονάς μπρος στην πόρτα του Τζαμωτού, στ' ανακούκουρδα: Μαμά, Γιωργάκης 8χρονο, σύσσωμη η οικογένεια Κατσαϊτη, Ζωρζέττα (η μικρότερη αδερφή της μάνας), Ντίνος, φρέσκος γαμπρός, ολίγη από Κεφαλλονίτικο Κατσαΐτέκο, στον Νιόνιο, μικρότατον αδερφό, οφείλω πολλα

https://www.youtube.com/watch?

on a démarré... pas mal du tout...