https://www.youtube.com/watch?v=0u0M4CMq7uI&feature=share
σε καλωσορίζω πατέρα στην "εβδομάδα σου", κλείνοντας 35 χρόνια νεκρός, Δευτέρα, 4/6-Κυριακή/10/6 βράδυ και 4 μήνες και 11 μέρες από κείνον του πρώτου σου σποριού. Απ' όσο σας φαντάζομαι, το καταδιασκεδάζετε. Θα έχουμε να λέμε, α, η χτενούλα σου -τσατσάρα την έλεγες- πάντα κρυμμένη στο τσεπάκι του σακακιού, μυρίζει ακόμη, εσύ, το ξέρεις φυσικά, πες το και στον πρωτότοκο τώρα που κάνετε παρέα, αν προκάμει, δηλαδή, από το προσφιλές του σπορ, τις γκόμενες, σε ασπάζομαι η εκ γης θυγατέρα σου-
τελικά, αν το σκεφτεί κανείς, είμαστε η παιδική μας ηλικία, σαν την δική σου, στην Αρβανητιά, με καπελλάκι, ετών τριών, εδώ, είμαστε στην πισίνα, εγώ ετών 6, τότε που τους χειμώνες με πήγαινες με το πράσινο ποδήλατο στο νηπιαγωγείο, είπαμε, με το πιο πρωτότυπο πρωΐνό-δεκατιανό, 2-3 βραστά κάστανα από τον καστανά στην Πλατεία, μπρος στο ψιλικατζίδικο του κυρίου Τάκη με τα τόσα καλούδια,ιδιαιτέρως τα τσιγαράκια τσιχλίτσες, κι ένα μικρό μουστοκούλουρο, τα έβαζες στο ψάθινό μου καλαθάκι και με λοιδωρούσαν τα άλλα παιδάκια, εκείνα είχαν μανάδες που τους ετοίμαζαν τα καλούδια του Θεούλη, η δική μου μάνα εργαζόταν, σιγά που θα καθόταν να ασχοληθεί με το μικρότατό της σπόρι, εμένα δεν με ένοιαζε, αφού μου τα είχες εσύ, μεγαλώνοντας, ψάχνουμε εικόνα παιδικής ηλικίας, χθες, κάποιος με αιφνιδίασε με την εικόνα που ανέδυα, δεν το είχα ποτέ φαντασθεί, το κακό είναι πως εσείς πεθάνατε νωρίς και τότε κανείς δεν αναζητούσε εικόνες, τώρα είναι πολύ αργά, ακόμα κι ο αδερφός πέθανε, δεν μπορώ να ρωτήσω κανέναν πια, καληνύχτα με την πιο αγαπημένη σου ουβερτούρα, θυμάσαι, βέβαια, που με έσερνες στον Φον Κάραγιαν, ναι? https://www.youtube.com/watch?v=hIyZNJKu1ik -
