στην χώρα του Ηρόστρατου και του Επιμενίδη

Ίσως το πληρέστερο άρθρο-ανάλυση για τα έτη και ημέρες της απερχομένης μας κυβέρνησης, ευτυχώς που ο Παναγιώτης Κονδύλης -όχι ο λοχίας Γεώργιος, τούτος, κατά τις αφηγήσεις του στρατιωτικού παππού μου, χρημάτισε ορνινάντσα του  παππού- και ο Κωστής Παπαγιώργης δεν ζούσαν πια.

από το θαυμάσιο ιστολόγιο του φίλου εικαστικού και σκεπτόμενου ανθρώπου, Στράτου Φουντούλη: https://agrimologos.com/2019/06/08/8-6-19/?fbclid=IwAR1fprGEZhZhnx-0c2giPxGZYxx8o_FTbQ5Iqdt0FVskON43vrVn-EUL1gk

*"καθεκλοκενταυρία", τι ωραία λέξη!!!*

https://www.iefimerida.gr/ellada/ethniko-typografeio-anoihto-sabbatokyriako
*α,ναι, όταν ορίζει ο Ξύριζας, ε, και τα σκυλιά δεμένα-θυμάμαι κάποτε που παρακαλούσαμε συλλήβδην γραπτώς τε και τηλεφωνικώς δια της γράφουσας όλη η ηγεσία του τότε ΥΠΕΠΘ, ημέρα Παρασκευή, να κρατήσουν ζεστές τις τυπογραφικές τους μηχανές για μισή, μόλις μισή, ώρα, για λόγο σοβαρό (θα εκτιθέμεθα παγκοσμίως) μόνο με μηνύσεις και κάθοδο σε απεργία που δεν μας απείλησαν οι κυρίες και κύριοι καρεκλοκένταυροι των συνδικάτων του Εθνικού Τυπογραφείου, μονίμως τσιφλίκι τους ως σήμερα-τη εντολή της άχρωμης κι άοσμης κας αρμοδίας Υπουργού, μα, ναι! υπήρξε και Πρόεδρος του Πανελληνίου Σοκ, όχι? Καλά κάνουν οι άνθρωποι και είναι καλλίτερα πληρωμένοι από άλλους εργαζομένους στο Ελληνικό Δημόσιο, σταθερώς πως συντεχνιαζόμενοι στο πέρασμα των καιρών*
**πάντοτε πίστευα και ως σήμερα το πιστεύω πως το καλαμπουράκι "μονιμότητα στο Ελληνικό Δημόσιο" ώρα είναι να εκλείψει. Όσοι έχουμε διαβάσει δυο ψήγματα Ελληνικής Ιστορίας, καλώς γνωρίζουμε γιατί -κάλλιστα- θεσμοθετήθηκε τότενες η έωλη πια μονιμότητα.  Άσχετο, το πελατειακό κράτος δεν αποφύγαμε ως κοινωνία...Όποιος είναι καλός στη δουλειά του, ουδέποτε θα κινδυνέψει να χάσει τη θέση του, όποιος δεν είναι, ώρα να πηγαίνει. Στον συντομότατο βίο μου ως "σκλάβα" του Ελληνικού Δημοσίου θαρρώ πως έχω καταθέσει ουκ ολίγες τεκμηριωμένες αναφορές επί του σχετικού. Ο θλιβερός επίλογος των έργων και ημερών της κυρίας κυβερνήσεως που ήρθε, μας ξύρισε και πήρε μαζί της τα κοπίδια, στο καλό, δεν θα μας λείψετε, ξέρετε...**