η όμορφη απάντηση της Άννυς ( Έμιλυ Ντίκινσον του Ναυπλίου)
Λεπτές
γραμμές της παιδικής ηλικίας
έλικες , ανελίξεις, ροδοδακτυλογραφία,
εσύ μικρά γυαλιά
θαλασσινοί καθρέφτες
γαλανή αντανάκλαση
εγώ, κονδυλοφόρος,
μετέωρα κύματα
στα γυαλιά καλλιγραφούσα
έλικες , ανελίξεις, ροδοδακτυλογραφία,
εσύ μικρά γυαλιά
θαλασσινοί καθρέφτες
γαλανή αντανάκλαση
εγώ, κονδυλοφόρος,
μετέωρα κύματα
στα γυαλιά καλλιγραφούσα
---------------------μερσί Έμιλυ
YOUTUBE.COM
πράσσιν=πράττειν αλόγως
είναι τόσο τοξικό το κλίμα σε κοινωνικό επίπεδο (το πολιτικό μάλλον δεν παλεύεται για τούτο και τηρούμε τβ κλειστή), τόσο τοξικό ακόμη και καμιά φορά σε οικογενειακό επίπεδο που, εμφρόνως, προτιμούμε το δεύτερο επώνυμο, το οποίο επέλεξε η νεαρά, χαμογελαστή και γεμάτη πάθος συνθέτις, Tyla=σιωπή.
ένα κείμενο-θα μπορούσε να είναι ποίημα- της Άννυς (προτιμάει το Άννα) Στάικου
Περί Ερωτος
ΗΛΕΚΤΡΟΔΙΟ
Επιστολή 1η
Ξαπλώναμε. Το έλεγες ντιβάνι, σου έκλεινα το μάτι , κοιτάζαμε τον γαλαξία, μια έναστρη βραδιά .
Ρωτάς «τί βλέπω;;», « ντιβάνι»
Ντιβάνι.
Καρφωμένο, χάος. Η άβυσσος τρέμει, σειέται , βοριάς. Η ανάσα σου τρυπά το μαύρο ,βγαίνει απέναντι
Απομακρύνθηκες, με μάτια που έκρυβαν πολλά.
Δεν καταλαβαίνεις . Δεν ακουμπάς στη δική μου σκέψη.
Ζητώ να καταλάβεις ,τρέμω από την απουσία της κατανόησης σου .Ξέρω, ο έρωτας, έχει πεθάνει.
Εφυγες. Σκεπάστηκα μελάνι
Πόλη - μαύρη κουρούνα -άνθρωποι άφαντοι καρδιά μου μπηγμένη καρφί , μνημείο στην πένθιμη πτώση.
Γιατί έφυγες;; --Περιττό
Τί σε κανε να φύγεις;; -Παράταιρο.
Τα κρέπια της νύχτας,πλερέζα,στο σώμα
Στο κεφάλι μου κραδαίνουν οπλές άγριων αλόγων
Να ξεφύγω από τον καλπασμό . Σπρώχνω σε άγριες θάλασσες ,παραίτηση ναυαγίου.
--Ισως μια μέρα ξανάρθεις, θα σε πάρω αγκαλιά, ανεβασμένη Θεά,πέρα από διεκδικήσεις, τοίχος μαζί
Τείχος εσύ-
Σε φιλώ
Μάρθα
Ανεπίδοτο
Ετών 30
*διατηρούνται στίξη και ορθογραφία*
του λοιπού, η μουσική, δαμάσσει:
https://www.youtube.com/watch?v=ExaibYeMa-k
© AR, 2016? 2017?
βαδίζοντας
βήμα χωλό
βαΐζοντας
εν μέσω οιμωγών
κραυγές καταδίκης
για τις λίγες σταγόνες
δροσιάς
τα νεκροκύτταρα
δεν ανασταίνουν κανέναν
να πετάς
αν μπορείς
στο σύμπαν
μπλε σκούρο
κανένας θεός
η καταδίκη επί γης
καμία ειρήνη
καμία ευδοκία-
