σκεπτόμουν να γίνω βιβλίο

Ο Ανταίος για τον αγαπημένο στα πάτρια Άμος Οζ

(...) Η μεγάλη λογοτεχνία σου δίνει πάντα την αίσθηση της άμεσης αλήθειας (...)


https://www.oanagnostis.gr/%CE%BF-%CE%AC%CE%BC%CE%BF%CE%B6-%CF%8C%CE%B6-%CE%B4%CE%B5%CE%BD-%CE%B6%CE%B5%CE%B9-%CF%80%CE%B9%CE%B1-%CE%B5%CE%B4%CF%8E-%CF%80%CF%8E%CF%82-%CF%84%CE%BF%CE%BD-%CE%B5%CE%AF%CE%B4%CE%B5-%CE%BF-%CF%86/?fbclid=IwAR0zSMix5eobIBBgbOx4_oLHwDsl_8-8dOaXSGIllz3KFNFNby1yUXmzcLc .


https://www.efsyn.gr/arthro/oi-keraies-tis-epohis-mas-gia-ton-amos-oz

θα το ξανα "περάσει" σίγουρα η ΕΡΤ3, το είχαμε δει τότε, το ξαναείδαμε, θυμάμαι πως το "μαύρο κουτί" ήταν το πρώτο βιβλίο που διάβασα, ήταν το 1994, είχα ήδη διαβάσει μερικά, αγγλικά. Αυτό το "μαύρο κουτί", δάνεισα 3 φορές, έχασα άλλες τόσες που ξανα-αγόρασα, προχθές, σε μία σακκούλα -ακόμα να στηθούν  οι νέες βιβλιοθήκες, το ξανα-ηύρα και διαβάστηκε πάλι με μιαν ανάσα-. Την Ιστορία του σκότους θυμάμαι, πόσο με ταλαιπώρησε, μου φτιάξαν ένα αυτοσχέδιο αναλόγιο, σφηνόναν το βιβλίο ανάμεσα και γύριζα τις σελίδες με ένα μακρύ καλάμι, με έναν τόνο γύψο από πάνω ως κάτω. Ειρωνεία της τύχης: βρέθηκα σε ένα κρεββάτι για μήνες με σπασμένα μέλη ενώ σε ελάχιστες ώρες θα πέταγα για το Τελ Αβίβ όπου με περίμεναν, ποιός να ξέρει, ο Μωϋσής είναι μεγάλος, ίσως και να συναντούσα τυχαία τον Άμος Οζ σε βόλτες. Τον είχα δει, πάντως, όταν ο φίλος μου ο Ανταίος είχε φέρει στο Μέγαρο Μουσικής, του είχα τότε τείνει τον Μίχαελ, αλλά γαλλικά, του μίλησα στα ελάχιστα εβραϊκά που ως σήμερα θυμάμαι να γνωρίζω και ρωτώντας με απήντησα πως μία αγαπημένη γυναίκα, κάποτε μάνα κάποιου, ζούσε τότε στο Τελ Αβίβ, πιάσαμε ψιλοκουβεντούλα αγγλιστί.Τον εύρισκα έναν πολύ γοητευτικό άντρα κι αν καμιά φορά βαρυόμουν σελίδες από τα βιβλία του, δεν έπαυα να αναγνωρίζω την μαστοριά ενός σπουδαίου συγγραφέα και σαγηνευτικού αφηγητή γραπτώς τε και δια ζώσης. Θαύμασα πολλά από τα δοκίμιά του. Έγραψε αυτό που αναφέρεται παραπάνω: μεγάλη λογοτεχνία με τα ελάχιστα υλικά. Scripta manent-