26/12/18

θαλασσινή Ελένη


Ευτυχώς μεγάλωσα
μέσα από καπνισμένους έρωτες
κι έτσι κοιτώ εκτεθειμένη
προς τη θάλασσα
Όταν ήμουν παιδί από τα ντουλάπια της μάνας μου έβγαινε μια μυρωδιά εσπεριδοειδών, με τόση διάρκεια που είχαν πλημμυρίσει οι κάμαρες τα πόμολα τα απλωμένα σεντόνια, ξεγλιστρούσε από τις χαραμάδες και απλωνόταν στα σώματα έβγαινε από τα μάτια μας και μοσχομύριζαν οι νύχτες.
Έβαζα τα ρουθούνια μου βαθιά στα μαλακά ρούχα και εισέπνεα· μέχρι να μουλιάσω. Έτσι γέμισα υγρασία.
-από την νέα συλλογή της Ελένης- στο φιλόξενο σάιτ του φίλου μας του Βρυξελλιώτη Στράτου


φωτό του Billy Bobos, o Μεγάλος Δρόμος στ' Ανάπλι, δεκαετία του '60, τότε που η Ελένη μπουσούλαγε στην Πυριέλλα-που έλεγε η μάνα μου- και την φέρναν στ' Ανάπλι τα γονικά της, ένα λιγνό μαυροτσούκαλο, έτσι είναι ως σήμερα, ένα λιγνό μαυροτσούκαλο, έγινε μία πολύ ωραία γυναίκα με παιδιά φυσικά και ποιητικά: 
http://www.biblionet.gr/author/84994/%CE%95%CE%BB%CE%AD%CE%BD%CE%B7_%CE%9D%CE%B1%CE%BD%CE%BF%CF%80%CE%BF%CF%8D%CE%BB%CE%BF%CF%85

υπάρχουν άνθρωποι που τους αγαπάς χωρίς να τους γνωρίζεις, κι άλλοι που έτσι και τους δεις, γίνονται, απλώς, δικοί, δεν έχει σημασία ότι πρόγονοι της Ελένης υπήρξαν κολλήγοι σε χτήματα του προπαππού, ούτε ότι αντί για το σπίτι της Δαλαμανάρας προτιμούσαν το σπίτι στην Πυργιέλα όπου μεγάλωσε η πατρική γιαγιά, ούτε καν ότι η θειά της η Αντιγόνη παντρεύτηκε τον θείο Πέτρο κι έτσι συγγενέψαμε κιόλας. Σημασία έχει πως τούτη δω η κοπελλιά που έχει ένα επάγγελμα κι απαιτητικό και το χαιρόμαστε, καθ' ότι ες κοινά όμματα ΤΒ, γράφει καταπώς μας αρέσει εμάς. Το χαιρόμαστε και πάντα θα εξάρουμε γραφές που μας αρέσουν, διατίθεται για να την ανακαλύψουν κι άλλοι, η Ελένη της επαρχίας μας, της Αθήνας άγρυπνη ωραία κοιμωμένη

https://www.youtube.com/watch?v=9sHcBTHfL3Q

https://youtu.be/AJaOptRE00E?si=i6OUx1_fLIYDdiG-   felicidades