16/2/12

MNHMH ΤΗΣ ΠΟΙΗΤΡΙΑΣ ΤΕΡΕΖΑΣ ΡΟΥΒΑΛΗ

ΤΕΡΕΖΑ ΡΟΥΒΑΛΗ 16 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ 1985



Το ξαναπάντημα

 
Κάποτε θα χωρίσουμε.

Ή εγώ θα πάω μακρυά

ή εσύ θα φύγεις.

Μα δεν θα είν' το θέλημα

δικό μας.

Άλλοι θα πράξουνε για μας.

Αυτός ο αδυσώπητος ο χρόνος,

ο καταλύτης,

και της φθοράς ο νόμος

ο σκληρός.

Τότε εκείνος που θα φορτωθεί

του χωρισμού το βάρος,

ας την πετρώσει τη γέρικη καρδιά

κι ας περιμένει,

κοιτάζοντας μακρυά.

Κάπου εκεί κατά τη δύση

θάναι το ξαναπάντημα.

Σύντομο θάναι οπωσδήποτε.

Ας περιμένει.




ΑΧΑΡΙΣΤΗ ΑΝΤΑΠΟΔΟΣΗ


Απόψε, με μια απελπισμένη κίνηση,

πέταξα στη φωτιά,

που θέριευε στο τζάκι,

όλες τις μικρές μου επαναστάσεις,

και φούντωσαν αμέσως ξερά δαδιά.

Τί όμορφες θορυβώδικες

κόκκινες φλόγες, που ύψωσαν

οι μικρές μου επαναστάσεις !

Πικρές μαγικές φλόγες άρνησης.

Υψώθηκαν μεσούρανα κι ύστερα

καταλάγιασαν αθόρυβα στη στάχτη.

Αχάριστη ανταπόδοση στ' αλήθεια

σ' αυτές, που μια ζωή

με κράτησαν, κόντρα στον άνεμο.



ΟΥΚΕΤΙ

 
Ουκέτι

τόπος,

χρόνος,

χρήμα,

δύναμη

δημιουργίας.

Έλος.

Τέλος.



Τ' αμαρτήματα της φυλής

 

Για μας απόσταση δεν υπάρχει.


Χτες δεν υπάρχει.


Το χτες είναι και σήμερα,


θα είναι κι αύριο.


Η σπαραγμένη μας αναζήτηση,


μετράει τον παλμό της


πάνω στις χορδές του αβέβαιου.


Ο αντίλαλος της κραυγής μας,


χτυπάει στις πέτρες


του λαβύρινθου,


σα σε χαλασμένο ηχείο.


Η Αριάδνη χάθηκε


στα μάκρη των καιρών.


Τα αμαρτήματα της φυλής


είναι και δικά μας αμαρτήματα.