17/3/22

NICK THE FREAK

Στις 17 Μαρτίου του 1988 είμουν ακόμη ημι~κλινήρης, συνεπεία μίας βαριάς χειρουργικής επέμβασης ήδη από τις 2 Γενάρη, είχε γεννηθεί η Μυρσίνη και είχα συρθεί ως το Μητέρα για να την καλωσορίσω τη βοηθεία της θείας Ζωρζέττας.

Όταν κείνη την μέρα ήρθε η Ζωρζέττα, όπως καθημερινά, μου είπε πως άκουσε στην Πλατεία (Εξαρχείων, φυσικά) πως ο Νικόλας είχε κρεμαστεί. Ήταν οι καιροί όπου είχα δίπλα στο κρεβάτι μία απίστευτη στοίβα βιβλίων, ό,τι τελείωνα, το έβαζα σε διπλανή στοίβα. Διάβαζα τότε τις αόρατες πόλεις του 'Ιταλο Καλβίνο, μου έπεσε το βιβλίο από το χέρι. Το ότι ο Νικόλας ήταν προβληματική προσωπικότητα, καλώς γνωρίζαμε πολλοί, τον απαντούσαμε, εξάλλου, στης Κυρά-Κατίνας το μαγέρικο, πάνω στην Πλατεία, εκεί που ήταν προ ολίγου το Τρίτο, σέρνοντας την μικρή του κόρη, σαν γυφτάκι.

Είχαμε ήδη κάποιες από τις κασσέττες του που μας πούλαγε με πίεση. Κειμέσα ήσαν κι αυτά. Με την πώληση από 3 ή 4 κασσέττες τάιζε το κοριτσάκι του και την κοπελλιά του, σκούρα, σαν γύφτισσα κι αυτή. Του έκανε και λίγο σεφτέ η κυρία Κατίνα, μία πολίτισσα, την λέγαμε μαμά-Κατίνα διότι μας τάιζε καθημερινώς, χρόνια μετά έκλεισε το μαγέρικο από κει, το άνοιξε στο Χαλάνδρι, το έκλεισε κι από κειπέρα.

Τελευταία φορά που τον είχα δει ήταν κάτι μήνες πριν, μπορεί Οκτώβρης, Καλλιδρομίου και Πλαπούτα, σε ένα ισόγειο ενός καταπληκτικού νεοκλασσικού με στοιχεία Μπαουχάους, με είχε φωνάξει για καφέ τούρκικο.

Τα τελευταία χρόνια και με διαδίκτυα ενεργά, πολλοί αναθυμούνται τον Νικόλα Ασημόπουλο, alias Άσημο, αλλά, μάλλον σε τίποτα δεν τον εξυπηρετεί πια, είμασταν καμπόσοι που μας συμπαθούσε, τους υπόλοιπους τους είχε γραμμένους στην παλάμη του...

του λόγου μου, μου αρέσουν τα  πιασάρικα του: 

https://www.youtube.com/watch?v=Dj4Vc_hXD0w το γιουσουρούμ 

και το παπάκι που έγραψε στην γέννηση της θυγατέρας του

https://www.youtube.com/watch?v=JzOV2FF9pjk&list=RDJzOV2FF9pjk&index=1

https://www.youtube.com/watch?v=XzZj_I2b4Sk&list=RDJzOV2FF9pjk&index=2

υπήρξε ένας μικροαστός εκ καταγωγής, δοκίμασε την ζωή αλλιώς, δεν του βγήκε...

τον θυμόμαστε, όμως, σαν φιγούρα, σαν δημιουργός, υπήρξε ευφυής και ωραίος ποιητικά.

Michelle Gurevich - Goodbye My Dictator