ΦΛΥΑΡΙΕΣ,ΑΜΑΡΤΙΕΣ
Απ΄τις χιλιάδες καρφωμένες ώρες
σου μιλάω.
Μ΄ακούς;
Φύτρωσα να κάθομαι
και να σου γράφω.
Σε φτάνει το τρίξιμο της πένας μου στο χαρτί;
1994,από 'Επεα πτερόεντα, 2009 Gutenberg
-απαχθέν από το βαρελάκι της Μίνας- ©ΑΡ
-λοιπόν, η ποιητική είναι μία ιστορία ζόρικη όσο και γοητευτική... αυτό το "μ' ακους", χρόνια μετά, βλέπω πως περιττεύει. Συμβαίνει το εξής απλούστατο: έχεις γράψει κι αν δεν έχεις γράψει, ξαφνικά, δεν γράφεις, χρόνια ετοιμάζεις συλλογές, λόγω απίστευτων συγκυριών, δεν εκδίδεις κάποια από τα πονήματα, βρίσκεσαι με τουλάχιστον εκτυπωτέα 2000 πονήματα, μπαίνεις και βγαίνεις χίλιες φορές στην διαδικασία της επιλογής, τα έχεις όλα σχεδιασμένα στο νιονιό σου, έχεις τους τίτλους, ξέρεις καλά τι θα μπει και πού, ξέρεις την σειρά τους, έχεις τα μικροκείμενα που θα μπουν παρενθετικά κι έπειτα.... αποσύρεις το όλον κι αρχίζεις από την αρχή. Ξέρεις πως δεν θα χάσει η βενετιά βελόνι αν τυπώσεις ή δεν τυπώσεις, πότε θα τυπώσεις και από πού, ποσώς κόπτεσαι για ζήτω και μπράβο, τα βραβεία και η ίδια η ιδέα τους σου είναι άκρως απεχθείς, χαίρεσαι όταν κάποιοι τυπώνουν ένα βιβλίο με σελίδες που μυρίζουν χαρτί-χαρτένιο ανά έτος, κάποιοι είναι φίλοι σου, σου τα στέλνουν, εσύ ντρέπεσαι διότι δεν έχεις τυπώσει για να ανταποδώσεις, έτσι πάνε αυτά στα συνάφια, και μετά, έρχονται χρόνοι δύσκολοι και όλα αυτά σου φαίνονται αμελητέα. Αναθαρρείς, κατόπιν, κι εδώ, είμαστε, με λιγότερα υλικά, ανασχεδιάζεις τα ολίγα μας μελλούμενα, κι όπου βγει...-
--και να το ξαναματαπούμε άπαξ αγκαίην: γράφεις=1, δημοσιεύεις εκτυπούμενος-η = 2, ζητάς εσύ να δημοσιεύσεις στα διαδίκτυα=3, περιλαμβάνονται οι παντοίας φύσης και ύποπτης ή τιμίας προέλευσης δήθεν "διαγωνισμοί", σου δημοσιεύουν στα διαδίκτυα χωρίς καν να σε αναζητήσουν για την άδειά σου=4, σου δημοσιεύουν έχοντας ασπασθεί εσώρουχα εκδοτών και διαδικτυακών "εκδοτών"=5.
Ως σήμερα, δεν εμπίπτω σε ουδεμία άνωθεν κατηγορία, όσοι ολίγιστοι ήθελον δημοσιεύσει κατιτίς από εδώ γραπτά, -και το έπραξαν ως σήμερα-δεν μοι αναζήτησαν ουδεμία άδεια, όθεν, ποσώς χάρηκα, σε άλλη ζωή, θα ήμουν του επαγγέλματος του πατέρα μου, νομικός....κάτι θα είχα κάμει, σαφώς με ορισμένα πρέκια. Δεν θεωρώ πως τα γραφτά χρειάζονται δημοσιογραφούσης δημοσιότητος κλειδαρότρυπα, μηδέ κείνης με ζώνη αγνότητας...
είμαι ωραία στο βάθος της αποκλειστικής μου πόρτας, ξύλινης κατά προτίμησιν, ερμητικά κλειστής/.
