τον Δαυΐδ γνώρισα από τα διαδίκτυα, πρέπει να ήταν το 2009, πάντα διακριτικός,αβρότατα ευγενικός, κύριος μιας άλλης εποχής, μιας άλλης παιδείας -κι ας υπήρξε νεώτερός μου-. Αναπτύξαμε φιλία, με σουλάτσαρνε στην Ψάθα, μιλάγαμε για τα λογοτεχνικά, συμπίπτοντας σταθερά, θαύμαζα τις καταπληκτικές του φωτογραφίες από τον τόπο του, τον Ασπρόπυργο. Καμιά φορά,πάντα με την άδειά του, έβαζα φωτογραφίες του. Εκτός από την υπέροχη ποίηση του, θα εγγραφεί για το καταπληκτικό του φωτογραφικό μάτι, μας έμαθε τόσα και τόσα πτηνά κι ιδίως φυτά και λουλούδια.... Το 2012, στην Έκθεση βιβλίου του χωριού μου, ο Βασίλης Δασκαλάκης που διακονεί χρόνια πολλά τις εκδόσεις Μπιλέτο, μου έδωσε τα πρώτα του, μεστά, ολιγόστιχα, εν πλήρει φιλοσοφήσει, ποιήματά του, έκτοτε, ο Δαυΐδ μου παρέδιδε δια ζώσης ή ταχυδρομικώς πως, τις νέες του ποιητικές απόπειρες. Γραφή κοφτή, στεγνή, στο γύρισμα του γλάρου γλαφυρή, πάντα ελλειπτική, φιλοσοφώντας γλυκεία και τρυφερή. Ένας υπέροχος άνθρωπος, δεν το πιστεύω, αδικία να περνάνε σε τόπο χλοερό άνθρωποι που έχουν να δώσουν τόσα από το υστέρημα της ύπαρξής τους, θαυμάσιες οι ζωγραφιές του,καταπληκτικές οι φωτογραφίες του' υποθέτω πως οι μαθητές του θα ευρίσκονται συγκλονισμένοι, χάνοντας ξαφνικά έναν τόσο σπάνιο Δάσκαλο.το ίδιο συγκλονισμένοι λίγοι ίσως από μας από το σινάφι μας,
Σε τόπο χλοερό Δαυΐδ, να σε συντροφεύουν πάντα οι ευχές μας
αντίο φίλε
https://www.youtube.com/watch?v=hN3LqZ2oMLc
"Παρ΄όλα τα make up
ακόμη και τώρα
η ιστορία γράφεται
με τους κυνόδοντες
κι η ουτοπία
με τα χείλη".
-Δαυίδ Μπάκας
Νέα Εστία//τεύχος 1809-
*αιωνία σου η μνήμη, φιλαράκι μου, τι κρίμα, πόσο άδικο*
https://www.youtube.com/watch?v=QkUyYj0iyx4
