http://basiakology.blogspot.com/2019/02/blog-post_15.html

πριν να με πάρεις στο τηλέφωνο, έφτιαξες αυτό, ήταν ο τρόπος σου να μου συμπαρασταθείς την μέρα που μαθεύτηκε πως έμεινα τελείως ορφανή, πεθαίνοντας ο αδερφός, στις 15 Φεβρουαρίου του 2019, άλλοι, να σκεφθείς, δεν μπήκαν καν στον κόπο, έτσι είναι ο κόσμος, Θοδωρή, άνθρωποι κι ανθρωπάκια, δεν βαρυέσαι, αδερφέ.....κατέβηκες κάτω με την Μαριγούλα για την κηδεία, από την άλλη άκρη, δεν μπόρεσα να είμαι στο δικό σου ξόδι, παρεκάλεσα να σου βάλουν το αγαπημένο σου λουλούδι κι ένα πουράκι, γεννηθήτω, τους ευχαριστώ-

α, ρε μπασιάκ, μπαγάσα, γιατί μας το έκανες αυτό?


https://www.youtube.com/watch?v=VR90gQ-SIaY

θυμάσαι που το είχαμε πατώσει αυτό στη Νοταρά, νύχτες ατέλειωτες, τότε που ούτε
κάπνιζες ούτε έπινες? μια τσιτσιμπύρα ολονυχτίς? άλλοι, στα διαδίκτυα ίσως σε είχαν θεωρήσει επαναστάτη, οργισμένο αναρχικό και δεν ξέρω τι άλλο εξτρήμ, εγώ να τους πω πως είσουν από τα ευγενέστερα, τα πιο γλυκά αγόρια, ευγενής ως με χειροφίλημα, αβρός στις σχέσεις σου, συμπαντικός, συμπονετικός, με αστική αγωγή πλασμένος, ένα πλασματάκι από τα σπάνια, για τούτο, διάττων, πέταξες στο σύμπαν και μας άφησες δωκάτω μονάχους-μονάχους, κάτσε κει και κοίτα μας και να μας μαλλώνεις όταν τα κάνουμε χάλια, με την δική σου γλυκειά αβρότητα, θα σου έρθουμε, αν σου αξίζουμε, μας κάνεις λίγον χώρο, αν όχι, στην Κόλαση του Δάντη να μας στείλεις, γειά σου αστεράκι, να μας φέγγεις το στίγμα σου, να μιλάμε διαπλανητικά, ναι?