**ας επιτραπεί η διευκρίνιση άπαξ: διαβάζω όσο μπορώ καλλίτερα εξελίξεις για μία χώρα την οποία έχω επισκεφθεί όχι τουριστικά ούτε μία φορά, νομίζω πως η πρώτη φορά ήταν το 1977, επιπλέον, συμβαίνει να γνωρίζω την γλώσσα, ακόμη, εθισμένη στην πολιτική και κοινωνιολογική ανάλυση, προσπαθώ να μην θαμπώνομαι από εντυπώσεις, ούτε από διεθνείς εποχικές συγκυρίες με συμμαχίες αμφιβόλου προέλευσης και στόχευσης, ένθεν κακείθεν, αυτή θα συνεχίσει ως ανάρτηση, επικαιροποιούμενη κατά τον ρου των ημερών, για ένα πράγμα διατηρώ πεποίθηση, όσο κι αν ο διεθνής παράγοντας παίζει τα δικά του παιχνίδια, ο βενεσολανικός λαός δεν αντέχει άλλο πια και για τούτο εξεγείρεται. Για τούτο θα νικήσει η Δημοκρατία και η θέληση ενός λαού που τον έχουν εμπαίξει πολλές φορές... Ταύτα και διατελώ, ΑΡ*
** 4/2/2019 από τα Νικολάκια και τα Ρενάκια σε επισκέψεις στην Βενεσουέλα, τόσο ανεγκέφαλοι που πεθαίνεις, αναζητούσαν τρόπους να φέρουν πετρέλαιο στην Ελλάδα, το 2012 και 2013, μέχρι και υποθαλάσσιο δι-ατλαντικό δίαυλο φαντασίωσαν με τον Συριζαίο σήμερα υποψήφιο δήμαρχο στον Πειραιά έστω για το φυσικό αέριο της χώρας αυτής,ειλικρινά,κρίμα, αυτόν, τουλάχιστον, τον είχαμε μετρήσει για καλλίτερον,
στο σήμερα: https://www.ethnos.gr/politiki/19675_katroygkalos-gia-benezoyela-i-thesi-mas-den-apoklinei-apo-tis-ee, τι είπαμε? (βλ. προς το τέλος) πως τα Συριζάκια θα δοκίμαζαν να "διορθώσουν" την σταθερή θέση τους υπέρ του Μαδούρο, ποιώντας την νήσσαν, μην και πάψουν να τους πιάνουν τα σκάγια του οξυζεναρισμένου ακροδεξιού ουρακοτάνγκου των ΗΠΑ, τώρα που αφήνει το μπάρκο ξέμπαρκο ο εκλεκτός τους Μαδούρο, ποιός αυτό? εκείνος που από το πουθενά ήρθε να μας βάλει σε μισό παπούτσι με κομπογιανίτικους υπολογισμούς στο συνταξιοδοτικό, ωθώντας όχι μόνο εμάς αλλά πολύν άλλο κόσμο σε συνταξιοδότηση. Και αν δεν υπάρξει ανατροπή και κατάργηση του Νόμου του θα βρεθούμε όλοι με συντάξεις Βουλγαρίας (ας μην κακίσουμε, έτσι, την κυρία Κούνεβα για την στοίχισή της στην γραμμή Σύριζα στο Ευρωκοινοβούλιο, υπέρ του Μαδούρο), για την ώρα Ρουμανίας και είναι και μακρόθεν πατρίδα των γονικών μου. Και αφού τα καταμούσκεψε, τον έστειλε ο κύριος Αλέκσης στο ΥΠΕΞ, για να μην έχει περίπου καθόλου λόγο, τώρα, που ανέλαβε και αυτό το χαρτοφυλάκιο ο κύριος Αλέκσης αλλά δεν προκάμει να ασχοληθεί (καλλίτερα για την χώρα), ορίστε ο κύριος Κατρούκαλος, συνταγματολόγος, μεγαλοδικηγόρος Θεσσαλίας, να έχει ξανά λόγο και να στρεψοδικεί, το προσφιλές του, δηλαδή. Να κάνει την ντομάτα, αγγούρι, τον συναγωνίζεται μόνον ο Πετρόπουλος στο Υπουργείο Εργασίας, το αμίμητο ντούο της συριζαίικης κυβερνοποιείας, ούτε ο γραφικός του βαθέος ΠΑΣΟΚ Κουρουπλής δεν τους συναγωνίζεται, μιλάμε για το δύο Στρούτζες της σημερινής πολιτικής σκηνής-
για πληροφόρηση, και για ορισμένους που από επαναστατική γυμναστική θεωρούν πως ο σοσιαλφασίστας (εντάξει, σοσιαλνεποτικός) στρατιωτικός Τσάβες ήταν σοσιαλπροοδευτικός, ο διάδοχός του, ανθρωπάκι Νικολάς, δήθεν σοσιαλιστής, ένα πράγμα σαν τον Τσίπρα δηλαδή, αλλά πολλά υποδεέστερος εφ' όλης της ύλης, ένας από το πουθενά, που από οδηγός λεωφορείου (και στο Καράκας τα λένε "πεσέρος") έγινε ΥΠΕΞ και βόλεψε και όλη του την οικογένεια σε κυβερνητικές θέσεις, αιματοκύλισε την χώρα του πολλάκις, μία χώρα που στην δεκαετία του 70 ευημερούσε λόγω όχι τόσο του πετρελαίου όσο του φυσικού του αερίου, να βάζεις βενζίνη στο Καράκας, για γέλια, ούτε 0,0001 $. Ένα συνονθύλευμα λαών, μιγάδων,15% άνετη μεσαία τάξη, 60% στα κορφοβούνια πένοντα, η τότε μέγιστη εγκληματικότητα (ποτέ δεν ξεχνιέται, παίρνεις ταξί για τους λόφους-αστικής τάξης- και ο κύριος σου λέει ψύχραιμα αλλά όχι ψυχρά " αφού είχαν απαγάγει την κόρη μου, σήμερα, την βρήκαν κομματάκια, πρέπει να ζήσουμε, γι' αυτό δουλεύω", γυρίζεις στην γαμημένη σου κωλοπετσομένη συνοικία, στα όρη, ένα πράγμα σαν το Παλαιό Ψυχικό δηλαδή, πέφτεις στην πισίνα και θέλεις να πνιγείς, να βγεις από κειμέσα, ούτε λόγος). Έχεις πάει σε δεξιώσεις στον σοσιάλφασίστα (εντάξει, σοσιαλνέποτα) Τσάβες, (μη δόκιμος όρος αλλά περιγράφει καλλίτερα από άλλους την ουσία της διακυβέρνησης αυτής) έχεις γνωρίσει το κουνουπάκι του Μαδούρο. Καθόλου δεν απορείς που κάναμε ολόκληρη μανούρα να έρθει θωρακισμένη Μερσεντές, κι ο αδερφός να ωρύεται πως ή με αυτήν ή τίποτα, βέβαια, μόλις είχε δει το αξιοθέατο: στο πάρκιν της Επιτροπής, της Κομισιόν, το τότε αφεντικό του βγήκε για να μπει στο θωρακισμένο του αυτοκίνητο, είχε κάνει το μέγα ατόπημα -στην Λατινική Αμέρικα δεν τα κάνουμε αυτά, τα χρυσαφικά βάζουμε σε θυρίδες, φορούσε ένα ρολόι Longines, μπουκάρουνε κάτι παλληκάρια και με μπαλτά του κόβουνε το χέρι για να πάρουνε το ρολόι. Ήταν η εποχή του 1998-2000 και η εγκληματικότητα, ιδιαιτέρως στο Καράκας, σημείωνε παγκόσμια ρεκόρ, σήμερα τα θλιβερά πρωτεία κρατεί ακόμη το Μεξικό.Περνάνε τα χρόνια κι έρχονται τα τσιπράκια της Βενεσουέλας και έρχονται τα εδώ τσιπράκια, αμαθή και χωρίς την παραμικρή γνώση του τί εστί διεθνής πολιτική, πάνε και συνάπτουν σχέσεις με τον προβληματικό, Μαδούρο το λένε, και του προσφέρουν και στήριξη διεθνή, τα άσχετα από διεθνή πολιτική Νικολάκια, γιόκες του μπαμπά Στέλιου, ακόμη πιο αδαούς.
Και επειδή τα διαδίκτυα είναι δικά μας παιδιά, βρίσκονται ένας σωρός παιδιά να ξιφουλκούν επί διεθνών πεδίων τα οποία δεν γνωρίζουν. Παύεις να εκνευρίζεσαι.
Και φτάνουμε στο τώρα: σε μία χώρα εξαθλιωμένη, να κάνουν ουρές στα σύνορα με την Κολομβία για να αγοράσουν 1 κιλό ρύζι (η έννοια ρύζι στην Λ-Α είναι ιερή), από τα 31,98 εκατομμύρια κατοίκους να έχουν διαφύγει περίπου 3 τα τελευταία 5 χρόνια για να σωθούν από την πείνα, καμιά 300 χιλιάδες ευνοημένοι του Τσάβες και του αναδεξιμιού Μαδούρο να κατεβαίνουν στους δρόμους και κάποιοι, αγνοούντες τα πάντα, να θεωρούν πως η επανάσταση καλά κρατεί, τρίζουν τα κόκκαλα του Σιμόν Μπολίβαρ, εννοείται. Το αλητάμπουρο Νικολάς Μαδούρο κατεβάζει αύρες καθημερινά στο κέντρο του Καράκας και τα κάνει καλοκαιρινά.(2013-18). συλλαμβάνει τους πολιτικούς του αντιπάλους, έχει ειδικό σώμα μυστικών υπηρεσιών, σαν την DIA, Mossad, κ.α. ωραία ευαγή.Στις τελευταίες προεδρικές εκλογές τον Μάιο του 2018,-το σύστημα, όπως στις περισσότερες χώρες της Λ-Α,είναι προεδρικό όπως στις ΗΠΑ-, από τα 20,500 εκατομμύρια εγγεγραμμένων σε σύνολο κοντά 32 εκατομμύρια κατοίκους, ψήφισαν περίπου 9,800 εκατομμύρια. Με βία και νοθεία, ο Μαδούρο επανεξελέγη για 6 χρόνια, στο όριο, με 50,6%, ανέλαβε την "νέα" του θητεία΄ πριν λίγες μέρες. Ακόμη και διεθνείς παρατηρητές, ιδιαιτέρως από τον ΟΗΕ, απεχώρησαν διότι η κατάσταση ήταν τόσο εμφανώς νοθευμένη που για μία χούφτα ρύζι, βλ.παραπάνω, κάποιοι ψήφισαν τουλάχιστον 25 φορές. Να αντιτίθεται το φασιστοειδές ουρακοτάγκος Τραμπ δεν είναι και το καλλίτερό μας, αλλά κείνοι που βλέπουν πως η αντιπολίτευση στην Βενεσουέλα είναι όλοι ακροδεξιοί, να αλλάξουν γυαλάκια, για "συμμαχία εκ των ενόντων" από την φιλελεύθερη δεξιά ως την κεντροαριστερά πρόκειται {εφόσον την αμιγή "αριστερά" ένα πράγμα σαν τον Σύριζα, δηλαδή, διεκδικεί ο χρισμένος με "δαχτυλίδι" Μαδούρο, τσιράκι του Τσάβες όσο εκείνος ζούσε και κυβερνούσε, έχοντας ανατρέψει το τότε δεξιό και διεφθαρμένο καθεστώς, "καταπιεί" το ΚΚ της χώρας και εγκαθιδρύσει ένα σοσιαλφασίζον (αν απωθεί ο όρος, ας ονοματισθεί σοσιαλ-νεποτικό) "κίνημα", με την άμεση παρέμβαση της Κούβας του "δημοκράτη" Φιντέλ Κάστρο, με "εθνοφρουρούς", επιδοματική πολιτική προς τα φτωχότερα στρώματα του πληθυσμού-κάτι σαν κι αυτό στο οποίο επιδίδεται και ο παρ' ημίν Τσίπρας που τόσο θαύμαζε τον Τσάβες και το τσιράκι του Μαδούρο} *για όσους διαβάζουν Ισπανικά, η σύνθεση των πολιτικών κομμάτων σήμερα:
https://es.wikipedia.org/wiki/Partidos_pol%C3%ADticos_de_Venezuela#Partidos_pol%C3%ADticos_activos
https://es.wikipedia.org/wiki/Mesa_de_la_Unidad_Democr%C3%A1tica
Για να είμαστε εξηγημένοι: ο Τσάβες πραξικόπημα διέπραξε το 1992, αποτυχημένο, και κατέλαβε την εξουσία με εκλογές το 1998, στο όνομα μιας "επανάστασης " που λειτούργησε στο φαντασιακό του βενεσολανικού λαού, επικαλούμενος τον απελευθερωτή Μπολίβαρ και της έδωσε "σώμα" πολιτικο-κοινωνικό, εγκαθιδρύοντας έναν απίστευτα εκτεταμένο λαϊκισμό της κακιάς ώρας. Κρατικοποίησε εκ νέου (βλ. παρακάτω) τα πετρέλαια που νέμονταν εταιρείες των ΗΠΑ ως είθισται αλλά η συγκυρία στην αγορά πετρελαιοειδών δεν τον ευνόησε. Δυστυχώς ο στρατός σε πολλές χώρες της Λ-Α διαδραματίζει ως σήμερα κομβικό ρόλο στα πολιτικά δρώμενα, για τούτο και ο δοτός κι αυτοαποκαλούμενος "προσωρινός" πρόεδρος Γκουαϊδό πέρασε από την Βουλή Νόμο αμνήστευσης στρατιωτικών αν θελήσουν να συνταχθούν με την αντιπολίτευση, προσπαθώντας να τους δελεάσει για να μεταπηδήσουν προς το μέρος της. Κανείς δεν υποστηρίζει πως η κατάσταση είναι άσπρο-μαύρο... Ορίστε και άλλη ανάγνωση, όχι ιδιαιτέρως αντικειμενική, αλλά, ως είθισται, διεθνείς φυλλάδες του είδους επιστρατεύουν διάφορους αναλυτές για διαμόρφωση καλλίτερης εικόνας από τους διεθνείς αναγνώστες:
https://www.theguardian.com/commentisfree/2019/jan/28/venezuela-coup-trump-juan-guaido?fbclid=IwAR38fT2UAxw2I3rqowZPG-6Ju7yE9Ds7dbdSRcKcIxuGc2AqEsHxosKIDE8
να θυμίσουμε πως ο κύριος επικεφαλής της αντιπολίτευσης Λεοπόλντο Λόπες, σοσιαλιστής, αφού μπαινοβγήκε στις φυλακές με εντολή του Μαδούρο και της υπ'
αυτόν απολύτως ελεγχόμενης δικαιοσύνης, τελεί ως σήμερα υπό κατ' οίκον περιορισμό. Με εντολή του και σύσσωμης της συνασπισμένης αντιπολίτευσης ενήργησε ο Γκουαϊδό, για τούτο αποκαλείται "δοτός" https://en.wikipedia.org/wiki/Leopoldo_L%C3%B3pez
*δημοσίευμα των Νιού Γιόρκ Τάιμς, περίπου έναν χρόνο πριν. Οφείλει κανείς να εξηγήσει εδώ πως το σημερινό πανόραμα των πολιτικών κομμάτων είναι εξαιρετικά πολυδιασπασμένο από την μία και, από την άλλη, τα περισσότερα κεντρώα-κεντροαριστερά ή και κεντροδεξιά, άκρως πολυσυλλεκτικά.
https://www.nytimes.com/2018/03/09/magazine/leopoldo-lopez-speaks-out-and-venezuelas-government-cracks-down.html *τα πετρέλαια είχε εθνικοποιήσει ο δις Πρόεδρος Ρόμουλο Μπετανκούρ: http://acceso.ku.edu/unidad6/sucesos/sucesos5.shtml, τα ξανά-εθνικοποίησε ο Αντρές Πέρες το 1976. -τα αστεία των διαδικτύων είναι πως συγχέουν τον Ρόμουλο Μπετανκούρ, δημοσιογράφο, με τον περίπου εθνικό συγγραφέα της Βενεσουέλας, Ρόμουλο Γαγιέγος, που, όντως, χρημάτισε πρωθυπουργός μεταξύ Φεβρουαρίου και Νοεμβρίου του 1948 διαδεχόμενος τον Μπετανκούρ, ανατράπηκε από μία ακόμη Χούντα στρατιωτικών με τον Μάρκος Πέρες Χιμένες. Ο Ρόμουλο Γαγιέγος μετά από την δικτατορία αυτού, επέστρεψε στο Καράκας από την Ισπανία όπου είχε καταφύγει και εξελέγη δια βίου Γερουσιαστής, πέθανε το 1969, μας κληροδότησε την Δόνια Μπάρμπαρα, μυθιστόρημα εποχής, εμβληματικό και καμπόσα άλλα, Δεν του δώσαν ποτέ το
Νόμπελ. https://en.wikipedia.org/wiki/R%C3%B3mulo_Gallegos * Η Δόνια Μπάρμαρα μεταφράστηκε στα Ελληνικά το 1997 από την Λήδα Παλλαντίου, ωραία, να τα λέμε κι αυτά!!! εκδ. Καστανιώτης με το γελοίο Γκαλιέγος (όταν τα Ισπανικά σου είναι της Καστίγης με τα λλλλια, και τον Βάργας Γιόσα αποκαλούν ακόμη Λλλλλιόσα), ψυχραιμία, έχουμε δει και χειρότερα...
https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%9F%CF%8D%CE%B3%CE%BA%CE%BF_%CE%επA4%CF%83%CE%AC%CE%B2%CE%B5%CF%82
https://www.elpais.com.uy/opinion/editorial/dictadura-venezolana.html
https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%A3%CE%B9%CE%BC%CF%8C%CE%BD_%CE%9C%CF%80%CE%BF%CE%BB%CE%AF%CE%B2%CE%B1%CF%81 *
*εννοείται πως ο Σιμόν Μπολίβαρ ήταν βενεσολάνος, επωνομαζόμενος "ο Απελευθερωτής", το νόμισμα της Βενεσουέλας είναι το μπολίβαρ-πληθ. αρ. μπολίβαρες (1 vef=0.100125 $)*
* η Λατινική Αμερική δεν είναι χώρα, ήπειρος είναι, θα κατελάμβανε τα 2/3 της Ευρωπαϊκής ηπείρου, όπως και στην Ευρώπη, κάθε χώρα διαθέτει ιδιαιτερότητες και οι περισσότερες δικό τους ιδιόλεκτο, εσείς οι πολυπράγμονες αναλυτές, αφού δεν γνωρίζετε την τύφλα σας, γιατί προσέρχεσθε με εργαλεία παντοίας κοπής, το ταυτό ισχύει και για την Αφρικανική ήπειρο, ομοίως για την Ασία. στις δύο τελευταίες, στεκόμαστε ενεοί και διαβάζουμε προσπαθώντας να αναλύσουμε, την Λατινική Αμερική-εξαιρετικά πολύπλοκη-, γιατί θαρρείτε πολλοί εσείς πως διαθέτετε τους απαραίτητους κώδικες ανάλυσης και "μας βάζετε τα γυαλιά",λες και χρόνους πολλούς μπρίκια κολλάμε εμείς, συναπτά-
*όπως λέει, χαριτολογώντας, αγαπημένη φωνή: "είμαι εξαιρετικά βαθειά επιφανειακός άνθρωπος", κόβοντας βόλτες στη Λεωφόρο Μπενίτο Χουάρες γωνία με την Σιμόν Μπολίβαρ κι αγοράζοντας Tropiboys piscina https://www.youtube.com/watch?v=p189XvPvBdE το άκρον άωτον, στο 38/ *οι τρόπιμπόυς είναι το σήμα κατατεθέν της Βενεσουέλας, ελαφροί, αφροί αλλά, έτσι είναι...
Βεβαίως, μετά τις παρεμβάσεις ΗΠΑ-ΕΕ και την αντίθεση Ρωσίας-Κίνας, χώρες με καθεστώτα που όχι μόνον στήριξαν τον Τσάβες πολιτικά, ιδιαιτέρως στον ΟΗΕ (και οι δύο μόνιμα μέλη του Οργανισμού με δικαίωμα βέτο) αλλά και υλικά, δάνεια προς τον Μαδούρο για να μην ξανακαταφύγει η χώρα στο ευαγές ίδρυμα ΔΝΤ, αν δεν υπάρξουν ταχείες αντιδράσεις, η Βενεσουέλα κινδυνεύει να μεταλλαγεί σε νέα Συρία -δύσκολο, διότι οι πραγματικότητες, αναφέρθηκε ήδη, είναι άλλες στην Λ-Α, αλλά όχι απίθανο- για την Κούβα του χθες και του σήμερα, πλήκτρα δεν χαλάμε, same taste. Γνωστό πως πάμπολλες χώρες της Λ-Α έχουν υποφέρει από τις άμεσες ή έμμεσες παρεμβάσεις των ΗΠΑ, αμέσως ή με διαφθείρουσα δράση της ΣΙΑ. Για τούτο, η είδηση πως επεμβαίνει ο ακροδεξιός Τραμπ, μόνο σύγκρυο προξενεί. Για την στήριξη του Ερντοάν στον Μαδούρο, πλήκτρα δεν χαλάμε.
Το Μεξικό, που ως χθες διατυμπάνιζε την γνωστή του αλά Ελβετία ουδετερότητα, εξεφράσθη δια του νέου του κεντροαριστερού Προέδρου ΑΜΛΟ, προτείνοντας το έδαφός του για διάλογο και διαπραγματεύσεις των αντιμαχομένων πολιτικών βενεσολανικών δυνάμεων.
Για όσους διαβάζουν γαλλικά:
https://www.lemonde.fr/international/article/2019/01/25/venezuela-qui-soutient-juan-guaido-qui-soutient-nicolas-maduro_5414095_3210.html
https://www.lemonde.fr/ameriques/video/2018/05/19/la-crise-au-venezuela-expliquee-en-quatre-minutes_5301500_3222.html
https://www.franceinter.fr/emissions/la-chronique-de-jean-marc-four/la-chronique-de-jean-marc-four-24-janvier-2019
* θα ακολουθήσουν κι άλλες αναρτήσεις με ποικίλα θέματα, αυτή, θα παραμείνει εν προόδω μέχρι το κολλημένο στην καρέκλα του σοσιαλφασιστάκι Μαδουράκι {μας λέει εμάς των Ελλήνων κάτι αυτό για το Τσιπράκι που από τις προάλλες στην Βουλή μέθυσε από το κρασί της εξουσίας, L' Etat c' est moi? και χθες "καμώθηκε" στο άλλο ημιτσιπράκι Μακρόν) να τραπεί σε φυγή για να καταφύγει στην προσφιλή του Κούβα (εκεί, Ισπανικά μιλάν έστω και "μασημένα", tablao, cantao, να κάτσει να μάθει Περσικά, Τουρκικά ή Ρωσικά? πολλά ζητάμε, αυτοί δεν το υποστηρίζουν ακόμη? βεβαίως, αναρωτιέμαι γιατί ενώ ο ΑΜΛΟ στο Μεξικό βγήκε πρόεδρος με σημερινά υλικά, τον έχουμε στηρίξει ολόκαρδα, -διαθέτω ακόμη την υπηκοότητα και τον ψήφισα με 20 χέρια για να αλλάξει κάτι στην πολύπαθη θετή μου πατρίδα- υιοθετεί τα ίδια ξεπερασμένα εργαλεία, μιας παλαιοκομματικής ΚΚΜεξικού σημειολογίας, κρίμα } είπαμε, τίποτα δεν είναι άσπρο-μαύρο, το παιδάκι Γκουαϊδό, εμάς, τουλάχιστον, ποσώς μας ενθουσιάζει, άρχισε ήδη ναι παίρνει πόζες, L' Etat c' est moi,είναι, όμως, "μία κάποια λύσις", το κυριώτερο, έχει τον λαό πίσω του, και το Ευρωκοινοβούλιο έδωσε οκ, παρ' όλες τις Τσιπραίικες διαφωνίες από κάτι Παπαδημούληδες κλπ. θλιβερούς. Εμάς, λυπεί πολύ η θέση του δεύτερου Σεβαστάκη, του Νικόλα, για τον πρωτότοκο, βουλευτή του Σύριζα, πλήκτρα δεν χαλάμε πια, όλως ιδιαιτέρως από πέρυσι που είδαμε την υπέροχα νεποτική του συμπεριφορά σε γνωστή ταβέρνα στην πόλη του Βαθιού, Σάμος, Σάμου, Σάμος.
Είναι μία κάποια ξεχυλωμένα (από το "χυλός") αρτηριοσκληρωτική "αριστερά" που συλλογάται με εργαλεία λενινιστικά του 1917,κρίμα στο μπόι σας παλληκάρια. Τι να τις κάνουμε τις Πολιτικές μας επιστήμες όταν δεν είμαστε εις θέσιν να κάνουμε μία, έστω και ταχεία ανάγνωση, της Διεθνούς συγκυρίας?. Με συγχαίρω ακόμη που απέχω από όλους κι απ΄ όλα, έχω τουλάχιστον το κεφάλι μου στην θέση του και την συνείδησή μου πάντα ήσυχη, δεν κοιμάμαι καλά αλλά αυτό είναι άλλου παπά κολεγιά.
Δεν θα ήθελα να ξανά - ακούσω πως σε κάποιον κόψαν το χέρι με μπαλτά για να του πάρουν ένα ρολόι, σήμερα θα ήταν μιά χούφτα ρύζι, δεν θα ήθελα να ξανα-ακούσω για βιασμούς ενόσω κάποια κοπελλιά έκοβε τα μαλλιά της για μια χούφτα ρύζι, μιλάμε για τους Ταλιμπάν (ορθότατα), μιλάμε για τον ISIS (ορθότατα), σήμερα μιλάμε για την Βενεσουέλα)- με άλλα, βεβαίως "υλικά".
υγ. στην Χιλή σήμερα επικρατεί πρόεδρος δεξιός -εννοείται πως βιάστηκε να δώσει στήριξη στον νεαρό Γκουαϊδό-, όμως, επικεφαλής της Ύπατης Αρμοστείας για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα του ΟΗΕ είναι η γιατρός, θυγατέρα του πατέρα της, του ανώτερου στρατιωτικού Αλμπέρτο Μπατσελέτ, που το καθεστώς του Πινοτσέτ κατήντησε ένα είδος Μουστακλή στα καθ' ημάς, Μισέλ Μπατσελέτ, δις πρώην Πρόεδρος της Χιλής, του σοσιαλιστικού κόμματος, εκείνου του Αγέντε εάν θυμόμαστε, "σκοτώνεται" για να αλλάξει το καθεστώς στην Βενεσουέλα, τυχαίο? δεν νομίζουμε εμείς...
https://twitter.com/hashtag/VamosBien?src=hashtag_click
https://twitter.com/SteliosKoul θαυμάστε!!! το σχολίασα και σχολιανά, no way, ωραίες οι σοκολάτες bruxelloises και το καρεκλάκι στο PE, έτσι, λενινιστικά του 2019 και νέα θητεία καπαρωμένη, όταν μαθαίνεις στα ωραία, δύσκολο να γυρίσεις να γκρεμοτσακιστείς στα αθηναϊκά πεζοδρόμια, ωραίο το φουστάνι σου Γιώργο μου, που έλεγε κάποιος ειρωνικά στα '70 ς, η κυρία Κούνεβα είναι ξεχωριστή περίπτωση, ας μείνει κατά μέρος, είναι το περισσότερο που κατάφερε, να πάει πού? στη Βουλγαρία ή στην Ελλάδα να καθαρίζει πάλι τον ηλεκτρικό? έχει τον σεβασμό μας αλλά όχι το ακαταλόγιστο. Να εξηγούμεθα.
Χθές, 31/1/2019, πήγαν τα βενεσολανικά ΜΑΤ, ναι, εκείνα που επιστρατεύουν και μικρά παιδιά, τα οποία τα ακολουθούν για μία χούφτα ρύζι, στο σπίτι του Γκουαϊδό ζητώντας να συλλάβουν την δημοσιογράφο νεαρή του γυναίκα και τρομάζοντας το 20 μηνών κοριτσάκι τους. Η συνασπισμένη αντιπολίτευση παρουσίαζε την ίδια ώρα το Σχέδιο για την Χώρα, απλώνοντας το χέρι και στην Ρωσία και στην Κίνα. Συνεκτικό δείχνει και λογικό, αν όλα πάνε καλά και μπορέσει να εφαρμοστεί, θα δούμε, εκ του αποτελέσματος.
https://www.in.gr/2019/02/01/world/venezouela-o-gkouaido-kataggellei-apopeires-ekfovismou/
https://www.youtube.com/watch?v=psR1QN6O7dI Το Σχέδιο για την {διάσωση της} Χώρας παρουσιάστηκε χθες στο Πανεπιστήμιο της Βενεσουέλας, από όσα είπαν οι ομιλητές, η γοργή του επεξεργασία άρχισε κατά τις 14 Ιανουαρίου από πανεπιστημιακούς, με την συνεισφορά συναδέλφων τους από άλλα λατινοαμερικανικά πανεπιστήμια, οικονομολόγους, πολιτειολόγους, νομικούς και συνταγματολόγους. Συμμετείχαν και εκπρόσωποι από όλα τα κόμματα της αντιπολίτευσης, ως πολιτικά πρόσωπα, ασχέτως επιστημονικής ειδικότητας. Προετοιμαζόταν χρόνια. Αναφέροντας πως το ΑΕΠ μειώθηκε στο μισό σε έναν μόλις χρόνο (2018-2019) και δίνοντας πολλούς οικονομικούς δείκτες, υπεγράμμισαν τους κύριους άξονες δράσης για να βγει η χώρα από το σημερινό της οικονομικό, κοινωνικό και πολιτικό αδιέξοδο, με αιχμή του δόρατος συντονισμένες προσπάθειες για την ταχύτατη αποσόβηση της βαθειάς ανθρωπιστικής κρίσης και τον επαναπατρισμό όσων πολιτών κατέφυγαν σε γειτονικές χώρες, με πρώτη την Κολομβία.
https://drive.google.com/file/d/1Keaj9Qy9X4_G93wiDoczUDPPZxk9m_s5/view
*έργα και ημέρες του δικτατορίσκου, την προηγούμενη Κυριακή, 27/1/19:
https://www.nytimes.com/2019/01/30/world/americas/venezuela-maduro-protests-faes.html
2 feb.2019
https://www.youtube.com/watch?v=Y3eAgfn4fQw
ανάλυση του CNN στα ισπανικά, διότι, μαζί με την Βενεσουέλα, έχουμε και την Νικαράγουα, και είναι άκρως θλιβερό να γράφει χθες άρθρο ο Sergio Ramírez, Νικαραγουανός, καλός (χμ, τος πα) λογοτέχνης, που πηγαινοέρχεται μεταξύ Νικαράγουας και Μεξικού, φίλος της οικογένειας, διετέλεσε Υπουργός της τότε επανάστασης, πάντα με τον Ορτέγα, τότε επαναστάτη, εδώ και χρόνια κανονικότατο δικτάτορα και σήμερα σε παρεμφερή κατάσταση με την Βενεσουέλα η χώρα, εκθειάζοντας τα καλά της επανάστασης, με την διαφθορά των σημερινών κυβερνώντων στα ύψη, με την πιο βίαιη καταστολή του λαού που δεν είναι όλοι φυσικά δεξιοί, κλπ συνακόλουθα.
Είναι και το Σαλβαδόρ, ίδια γεύση, με το πρώην επαναστατικό κίνημα Farabundo Martí να τα έχει κάνει επιεικώς μούσκεμα, εκλογές τώρα τον Φλεβάρη κι όποιον πάρει ο Χάρος: https://en.wikipedia.org/wiki/El_Salvador.
*** σημερινά τα νέα, 4/2/2019, με κοντά 54% από τον πρώτο γύρο φαίνεται να κερδίζει τις προεδρικές εκλογές ο πρώην δήμαρχος της πρωτεύουσας Σαν Σαλβαδόρ νεαρός διαφημιστής, καταγωγής Ιορδανικής, Ναγίμπ Μπουκέλε, πρώην στέλεχος του Φαραμπούντο Μαρτί, στο οποίο γύρισε την πλάτη εδώ και χρόνια και προτίμησε να συνταχθεί ως συνεργαζόμενος με συνασπισμό κομμάτων της δεξιάς.
https://www.nytimes.com/topic/destination/el-salvador για να εκλεγεί (κατά την ταπεινή μας γνώμη, πάντα με ματιά αριστερή αλλά με στοιχειώδη γνώση της πραγματικότητας στην Λ-Α, πολύ καλά έπραξε). Ο υποψήφιος πρόεδρος, του Φαραμπούντο Μαρτί, Ούγο Μαρτίνες ηττήθηκε κατά κράτος (βάσει των καταγεγραμμένων ως τώρα αποτελεσμάτων, το FMLN συγκεντρώνει το 13,7% των έγκυρων ψήφων), ο απερχόμενος Σερέν, πάλι του FMLN (ο πρόεδρος έχει μόνο μία θητεία, όπως και στο Μεξικό, 6ετή) δεν έκανε απολύτως τίποτα για το κυριώτερο πρόβλημα της χώρας, μαζί με το επισιτιστικό, την καταπολέμηση της εγκληματικότητας μέσω συμμοριών που λυμαίνονται όλους τους δημόσιους και ιδιωτικούς χώρους. Πήγε όμως στην ορκωμοσία του Μαδούρο στις 10 Ιανουαρίου 2019 μαζί με τον εργατιστή Έβο Μοράλες της Βολιβίας, πόσο δεν είχαμε χαρεί και χαιρετίσει την εκλογή του... πιο "μούσκεμα" δεν θα μπορούσε να τα είχε κάνει, ο λαός της Βολιβίας τα πληρώνει ως σήμερα, και τον νεοεκλεγέντα (Απρ.2018) της Κούβας, Δίας Κανέλ. (έλαβε κι αυτός "το δαχτυλίδι" από τον γηραιό Ραούλ Κάστρο, αδερφό του θανόντος Φιδέλ). Με την εκλογή του Μπουκέλε στο Σαλβαδόρ, ο Μαδούρο χάνει άλλον ένα υποστηρικτή.
Το πρόβλημα με αυτές τις Κεντροαμερικανικές χώρες είναι πως πίστεψαν σε εκείνον τον σοσιαλισμό-κομμουνισμό αλά Ερνέστο Γκεβάρα και της πρώτης Κούβας. Μπλεχτήκαν στα πλοκάμια της ΣΙΑ, των ΗΠΑ, κατόπιν της μετά ρωσικής Ρωσίας του Πούτιν και της μετά Μάο Κίνας. εκεί, την "πατήσαν" κανονικά, τρέχουν τώρα και δεν προλαβαίνουν. Τους πρόλαβαν οι πρώην αγνοί κι άμωμοι αρχηγοί τους που μένοντας στην εξουσία καιρό πάθαν όπως όλοι: εξουσιομανία, περάσαν στην στυγνή καταστολή κι όσους πάρει ο Χάρος, χώρες με προϊόντα (καφές-μπανάνες), η μεν Νικαράγουα διαθέτει και χρυσό και λίγο πετρέλαιο (το μέγιστο μέρος εξάγει στις ΗΠΑ), το Σαλβαδόρ αρκείται στην κλωστοϋφαντουργία, πάλι ο μέγιστος εξαγωγέας τους οι ΗΠΑ, έλα μου όμως που η κλωστοϋφαντουργία έχει πεθάνει διεθνώς, να θυμήσουμε εδώ τους "Γύρους της Ουρουγουάης"?, ε, αναζητείστε κι εσείς κάτι, βρε καλά μας παιδιά. Έτσι, με φθαρμένα πρώην σοσιαλ-κομμουνιστικά υλικά, πώς να προκόψουν σε καιρό παγκοσμιοποίησης του τραπεζικού και μόνον κεφαλαίου? αποτέλεσμα: φτώχεια, κακομοιριά, εγκληματικότητα στα ύψη, έλεος δεν υπάρχει από την διεθνή κοινότητα και αυτές οι δύο χώρες όχι μόνον φυτοζωούν αλλά, απλώς, στραγγαλίζονται. Αν δεν αλλάξουν μυαλά, δεν επενδύσουν σε νέες καλλιέργειες, δεν αλλάξουν διεθνείς συμμαχίες, απλούστατα, σε 5 από σήμερα χρόνια, θα σβηστούν από τον παγκόσμιο χάρτη, αν δεν γίνει έτσι, και δεν ζω (δεν φιλοδοξώ) θυμηθείτε με!!!!
-Σήμερα στις 5 μμ το απόγευμα στο Σύνταγμα, συγκέντρωση διαμαρτυρίας των Βενεσολανών στην Ελλάδα, φυγάδων από το καθεστώς Τσάβες-Μαδούρο, συμμετέχοντας στην παγκόσμια έξοδο προς τον κόσμο διαμαρτυρία για τα τεκταινόμενα στην Βενεσουέλα.
--από παλαιότερη διαμαρτυρια τους: https://www.youtube.com/watch?v=VpfFKBxSi6s
https://en.wikipedia.org/wiki/Greeks_in_Venezuela
*επανάληψις: δοκιμάζουμε να "διαβάσουμε" τα ραγδαία γεγονότα στην Βενεσουέλα με ματιά ανθρώπου της Αριστεράς (ας μην μας συγχέει κανείς ούτε με τους Συριζαίους ούτε με την αποκαλούμενη "άκρα Αριστερά"), τις περισσότερες πληροφορίες δίνουν ΜΜΕ από δεξιά σκοπιά, αυτό, καθόλου δεν μας αρέσει. Εννοείται πως καθόλου δεν μας αρέσει η ανάμειξη των ΗΠΑ στην όλη κρίση. Όλως ιδιαιτέρως όταν επικεφαλής βρίσκεται σήμερα ο γνωστός ουρακοτάνγκος και οι ακροδεξιοί του σύμβουλοι, κλπ. Όμως, όπως είπε κάποτε, με λόγω γνώσης αλλά για άλλους λόγους και υπό άλλας συνθήκας, ο αείμνηστος Χαρίλαος Φλωράκης "αν πρέπει να γίνει κάτι σωστό, θα συμμαχήσω και με τον διάβολο" (ήταν η περίφημη συγκρότηση κυβέρνησης του 1989 Δεξιάς υπό τον Μητσοτάκη και Συνασπισμού, αν θυμόμαστε οι παλιότεροι, υπό τον Τζαννή Τζανετάκη), εδώ πρόκειται για μια χώρα ήδη στον γκρεμό, όχι απλώς στο χείλος του.
https://www.in.gr/2019/02/02/world/venezouela-proin-tsavistes-dilonoun-apogoiteymenoi-20-xronia-meta-tin-epanastasi/
*την πρώην Γενική Εισαγγελέα Λουίσα Ορτέγα, "ξήλωσε" εν μία νυκτί η πανταχού παρούσα σύζυγος του Μαδούρο, δικηγόρος (και του Τσάβες) που επί συζύγου της "λύνει και δένει" https://www.iefimerida.gr/news/476009/silia-flores-poia-einai-i-ypoyli-kai-adistakti-gynaika-toy-madoyro-ta-skandala-kai-i
http://www.kathimerini.gr/1007910/article/epikairothta/kosmos/proupo8esh-diapragmateysewn-gia-ton-gkoyaido-h-apoxwrhsh-madoyro-apo-thn-e3oysia
διαβάσαμε χθες στο τουϊτερ όλη την επιστολή του Γκουαϊδό προς τον ΑΜΛΟ και τον Βάσκες. Από την δική μας σκοπιά, είναι καθαρή η αντίδρασή τους: η ανάμειξη των ΗΠΑ, ιδεολογικού και, όχι μόνον, αιωνίου εχθρού και των δύο χωρών, περισσότερο του Μεξικού. Αν στο Μεξικό μόλις ανέλαβε (1/11/2018) μετά από χρόνια και χρόνια κεντροαριστερή κυβέρνηση, του Λόπες Ομπραδόρ, στην Ουρουγουάη, χώρα με παράδοση δημοκρατίας σε μία ήπειρο που ταλανίζεται από τις στρατιωτικές δικτατορίες, ο Βάσκες διεδέχθη τον καλλίτερο Πρόεδρο που υπήρξε ποτέ, τον Μουχίκα, από τον ίδιο συνασπισμό κομμάτων, συνεχίζοντας το έργο του, με σαφώς αριστερό πρόσημο. Ας ελπίσουμε πως για το καλό του λαού της Βενεσουέλας θα συνταχθούν με την ενωμένη της αντιπολίτευση για να βρεθεί σύντομα λύση.
**επανάληψις δις: η αντιπολίτευση βρίσκεται αυτή την στιγμή σε συντονία, για
λύση αναίμακτη, παλιοί στρατιωτικοί και πολιτικοί που έχουν εκδιωχθεί από το καθεστώς και μιλάνε σήμερα από το Μαϊάμι φρονούν πως μία αιματηρή σύγκρουση είναι πιθανότερη, έτσι κι αλλιώς, και σε αυτή την χώρα, ο στρατός έχει ισχυρό ρόλο.
https://elpais.com/internacional/2019/01/31/actualidad/1548971604_680527.html
***για τον Λόπες Ομπραδόρ: στις 31/1 πήγε για πρώτη επίσημη επίσκεψη στο Μεξικό ο σοσιαλιστής πρωθυπουργός της Ισπανίας, Πέδρο Σάντσεθ, κάνοντας μια στάση και στον Άγιο Δομήνικο, για τις γνωστές μπίζνες (προώθηση κονσόρτσιουμ Ισπανίας-Μεξικού για τις πολυεθνικές τους), μία μέρα πριν, ο Μαδούρο έστειλε
απεσταλμένο του στον νεοεκλεγέντα κεντροαριστερό Μεξικανό Πρόεδρο. τυχαίο? κανείς δεν το νομίζει...
-προσώρας, σήμερα στην Βενεσουέλα και σε πάρα πολλές άλλες χώρες ανά τον κόσμο θα επισυμβεί μία από τις μάχες των μαχών: μαζικές διαμαρτυρίες του λαού στο δρόμο. Παράλληλα, το ανεγκέφαλο δικτατορίσκος Μαδούρο διοργανώνει κι αυτό μαζικές εκδηλώσεις για να γιορτάσει τα 20 χρόνια από την επικράτηση του Τσαβισμού. Ας ευχηθούμε να μην υπάρξουν αιματηρές συγκρούσεις-
Οι Μερσέδες είναι ας πούμε η Πλατεία Συντάγματος του Καράκας.
https://twitter.com/hashtag/ElMundoEst%C3%A1ConVzla?src=hashtag_click
ήδη τα εκατομμύρια πολιτών σε διαδήλωση είναι πολλά, φαίνεται πως το σημερινό στοίχημα κερδήθηκε, στρατιώτες αλλά και βαθμοφόροι του στρατού αρνήθηκαν να υπακούσουν τις διαταγές ανωτέρων τους, πιστούς στο φερέφωνο Μαδούρο, να ανοίξουν πυρ κατά των διαδηλωτών, η δική του διαδήλωση υπήρξε αρκετά ογκώδης, αναμενόμενο, εννοείται (εν εξελίξει ακόμη και οι δύο ).
- Και μία "χαρούλα" για τον πιο yesman από τον καιρό του Πιούριφοϋ στην Ελλάδα, μα ναι, για το Τσιπράκι πρόκειται, Νόμπελ Ειρήνης ήθελε? αν το δει, γράψτε μας... του θύμωσε ο οξυζενέ ουρακοτάνγκος για την Βενεσουέλα, εμ, quo vadis άρχοντα? τώρα "σε πιάσαν τα αριστερά σου", τώρα που έχεις ξεπουληθεί μπας και κρατηθείς στον αφρό? να πρόσεχες...έχεις τηρήσει κατά γράμμα ό,τι σου γράψαν να κάμεις Τράμπ και μίσες Σόιμπλε, συγγνώμην, φράου Μέρκελ, πρώην Κολ, στο Σκοπιανό, προθυμότατα έστερξες, για ξένο τόπο και αλαργινό θα τους το χαλάσεις? από τον ανταποκριτή στην Ουάσινγκτον Μιχάλη Ιγνατίου-Κύπριο, άλλη "σουπιά" αυτός αλλά οι αποκλειστικές του δηλώσεις πουλάνε καλά στα Ελληνικά διαδίκτυα: https://hellasjournal.com/2019/02/i-ypostirixi-toy-syriza-sto-κmadoyro-thymose-toys-amerikanoys-ti-zitoyn-apo-ton-alexi/?fbclid=IwAR3NIgQX8fU72vfrsZbqgOwLfD5352HAGlGFXY6VqyMXonT5ah1V2nFtERQ
-εάν μέχρι το αργότερο μεθαύριο δεν δείτε αλλαγή 180 μοιρών στην πολιτική ως προς την Βενεσουέλα του παιδιού, σκίζω τα πτυχία μου πολιτικών επιστημών και μπορείτε να μην με ξανα-διαβάσετε ποτέ. Οψόμεθα, σημ: ακόμη γελάω, και άργησε η οξυζενέ αντίδραση, απρόβλεπτα αυτά τα ζώα της παγκόσμιας ζούγκλας...
***το πετρέλαιο της Βενεσουέλας, ακάθαρτο, crudo, στις διεθνείς αγορές brend αποκαλείται, αν και με τα μεγαλύτερα κοιτάσματα στην χώρα αυτή, έχει την ιδιομορφία να είναι εξαιρετικά "πυκνό", τουτέστιν, κοστίζει τουλάχιστον 300 φορές περισσότερο η εξόρυξη κι επεξεργασία του, θα μου πείτε και λοιπόν? καταντάει φτηνότερο από άλλων χωρών, αυτό- για την θυγατρική της Βενεσουέλας Citgo στις ΗΠΑ, η οποία επεξεργάζεται το εξορυγμένο ακάθαρτο βενεσολανικό πετρέλαιο, ο Τσάβες, είχε παραχωρήσει στην Ρωσία, το 40% έναντι δανείου και ο τωρινός Μαδούρο άλλο 9%, για να πάρει νέο δάνειο. Τούτο, στο έδαφος των ΗΠΑ.***
*οι Έλληνες δημοσιογράφοι κάνουν ό,τι μπορούν, διαβάζουν δεξιά-ζερβά για να βγάλουν ζουμί και να γράψουν κατιτίς "αντικειμενικό", λες και υπάρχει "αντικειμενική" δημοσιογραφία, όπως "αντικειμενική πολιτική ανάλυση", το ξέρουμε πριν από σας για σας, αγαπητά μας παλληκάρια, πως όλη η μανούρα του ουρακοτάνγκου είναι για το πετρέλαιο (για το φυσικό αέριο που έχει και το πολύ "ψωμί" δεν λέτε κουβέντα, ε? δεν προλάβατε να κάνετε έρευνα υποτεθήσθω πως), για να έχουμε καλό ρώτημα: τι είναι συντηρητικό και τι προοδευτικό και τι, έτι plus "αριστερό" στην ανάλυση? και, από πού τεκμαίρεται πως η New York Times στήριξε σε βάθος χρόνου στρατιωτικές χούντες και λοιπά αντιδραστικά καθεστώτα στην Λ-Α?, ορίστε ορισμένα κρίσιμα ερωτήματα στο πώς και γιατί και πού διαχέουμε την πληροφορία. Κάντε μας μία χάρη σας παρακαλούμε, κάντε την δουλειά σας αλλά έσεσθε λίγο πιο συγκρατημένοι όταν δεν γνωρίζετε καλά πραγματικότητες. Εδώ μπαίνουν οι δικλείδες: κάποιοι σαν του λόγου μου, ας πούμε, διαβάζουν δεξιοζερβά, βγάζουν ή δεν βγάζουν ζουμί αλλά εκφράζουν γνώμη μόνο για αυτά για τα οποία είναι σίγουροι, αλλιώς, αν είμαστε δημοσιογράφοι που διαχέουμε πληροφόρηση, κρατάμε και καμιά πισινή, ήγουν, είμαστε πιο συγκρατημένοι, τα γραφτά σας δεν είναι θέσφατα, όπως τα διατυπώνετε, πολλοί, εν τη αγνοία τους, τα εκλαμβάνουν ως τοιούτα. Επί του προκειμένου, σφάλλετε σφάλμα οικτρόν, πώς αλλιώς να το πούμε δηλαδή?* το ξέρουμε πως "είναι πολλά τα λεφτά, Άρη" και γράφετε σε φυλλάδες και ενεργοποιείσθε σε τηλεοπτικά κανάλια με συγκεκριμένον πολιτικό προσδιορισμό, αλλά, αλλά... καταλαβαινόμαστε, θαρρώ-
το ζήτημα της Βενεσουέλας, ευτυχώς, έχει ήδη περίπου κριθεί, δεν θα είναι εύκολα, ίσως όχι κι αναίμακτα, πράγμα που όλοι μας απευχόμαστε,
https://twitter.com/hashtag/VamosBien?src=hashtag_click
* http://www.efsyn.gr/arthro/pos-oi-ipa-organosan-shedio-anatropis-madoyro
σήμερα, 3 Φεβ.2019
ναι, λες κι εμείς δεν τα γνωρίζαμε αυτά, περιμέναμε άγνωστον συντάκτη της Τσιπριώτικης ΕΦΣΥΝ να μας τα κάνει γνωστά, βάλτε το όνομά σας, όπως εμείς βάζουμε το δικό μας, δεν επανερχόμεθα, καλή η στρατευμένη δημοσιογραφία αλλά κάλλιστη η αλήθεια, εδωμέσα επανελήφθη τετράκις πως δεν "τρελλαινόμαστε" με το παιδάκι Γκουαϊδό, γνωρίζουμε τον ρόλο του και του Μπόλτον και του οξυζαρισμένου ουρακοτάνγκου, για τον λαό της Βενεσουέλας, καμιάν ανάλυση-πολιτική, εναργή, αποστασιοποιημένη-διαθέτετε και καταθέτετε? μπα, αφού την τύφλα σας γνωρίζετε. γιατί επιμένετε, αντικειμενικά, με σχεδόν μηδέν διεθνείς γλώσσες, πώς να αντιληφθείτε τα abc? σωστό, μας πληρώνουν και γράφουμε ό,τι κατεβάζει η γκλάβα*, συνεχίσθε, είσθε στον σωστόν δρόμο του αφεντικού σας Τσιπριώτη..., όταν θα τον δείτε γονυπετή μπρος στον οξυζαρισμένο ουρακοτάνγκο, να δούμε τί θα γράψετε τότε για να ανέβουν τα φύλλα του Τσιπριωτισμού σας* ωραίο το φουστάνι σου Γιώργο μου της δημοσιογραφίας, για τότε που όταν η γνωστή Μάνια έρριξε στα βράχια την Ελευθεροτυπία και συνασπισθήκατε για καλλίτερη ενημέρωση, και σας στηρίξαμε παντοιοτρόπως, λακέδες των Τσιπρακαίων καταντήσατε.*
**αν οι πολιτικές δυνάμεις της χώρας θα "σκοτωθούν" αναμετάξυ τους? σαφώς. Θα επιδιώξουν, εντούτοις, όλες μαζί το ελάχιστο δημοκρατικής συμπόρευσης, πράγμα το οποίο οι εντόπιες γελοίες τοιαύτες ούτε καν φαντασιώνουν.... Να λοιπόν που σε μία χώρα, που κάποιοι οξυζαρισμένοι ακροδεξιοί ουρακοτάνγκοι των ΗΠΑ θέλαν μπανανία, άρκεσαν λίγες μόνον μέρες για να βγει αυτή από μία σοσιαλδικτατορία χρόνων πολλών, πράγμα που στην Κούβα δεν συνέβη ποτέ και θα πορεύεται για χρόνους πολλούς σαν να.... κι ας μην έρθει κανείς να υποστηρίξει πως έγινε με την καταλυτική βοήθεια ενός οξυζαρισμένου ουρακοτάνγκου, κι ας μην έρθει να υποστηρίξει κανείς πως πρόκειται για μπανανία, ήρθε, απλούστατα, το πλήρωμα του χρόνου, και ναι, είναι πολλά τα λεφτά από τα πετρέλαια και με αυτά κανείς δεν παίζει εύκολα τόμπολα, και ναι, είναι καμπόσος ακόμη ο χρυσός που οι Βενεσολανοί θα προσπαθήσουν να σώσουν από τον άρπαγα Μαδούρο που τον στέλνει ακόμη και σήμερα δεξιόζερβα-Ρούσια-τουρκιά-ιράν, για να σώσει το τομάρι του. Εννοείται πως οι καλοί αυτοί αλήτες, με χαρά τον δέχονται. Ως εδώ ήταν, το ανθρωπάκι Μαδούρο, το ποντικάκι Μαδούρο, τρέχει στους διαδρόμους να λουφάξει, τρόμαξε κι έκανε πίσω για να σώσει το τομάρι του και θα το σώσει.
*Σήμερα, 4/2/2019, ένα ακόμη πρόβλημα αναφύεται στην πορεία: μας αρέσει πολύ που όλο και περισσότερες Ευρωπαϊκές χώρες αναγνωρίζουν την αντιπολίτευση και ζητούν την απομάκρυνση από την εξουσία του Μαδούρο. -για την Αυστρία και τον ακροδεξιό της πρωθυπουργό ποσώς επιχαίρουμε εμείς- ενδιαμέσως, προσετέθη και ο ακροδεξιός Όρμπαν και ο ομοίως της Τσεχίας, δεν επιχαίρουμε, ομοίως, μία ανατριχίλα διαπερνά την σπονδυλική μας στήλη, διότι όλοι τούτοι οι ακροδεξιοί σε κάτι αποσκοπούν, το βενεσολανικό πετρέλαιο και φυσικό αέριο εποφθαλμιούν, καθαρό?- Αλλά ακόμη και γυμνασιόπαις γνωρίζει πως για να έχεις εξουσία θα πρέπει να ελέγχεις τον κρατικό μηχανισμό. Αυτόν, τον ελέγχει σήμερα που μιλάμε ακόμη ο Μαδούρο, άρα, πώς προτρέπουν τον νεαρό Γκουαϊδό να προχωρήσει σε νέες προεδρικές εκλογές? ας μην γινόμαστε γελοίοι, να στήσουν τραπεζάκια στις πλατείες οι της αντιπολίτευσης? Τώρα αρχίζουν τα δυσκολότερα αλλά διακατεχόμαστε από κάποια βεβαιότητα πως οι επόμενες ημέρες θα καθορίσουν το αποτέλεσμα και αυτό θα είναι υπέρ της Δημοκρατίας στην Βενεσουέλα.*
Καλή στράτα στην νέα Βενεσουέλα που θα ανατείλει σύντομα, εμείς, θα την θέλαμε με πραγματικό αριστερό πρόσημο όχι με σοσιαλφασίζοντα αυταρχικά καθεστώτα,έτσι, για να πάρει εκδίκηση η κυρία Βαρβάρα του Ρόμουλο Γαγιέγος που το στόρυ της αναφέρεται στην δικτατορία αρχών του 1900-
*****Την επόμενη φορά που θα βρεθώ στο Καράκας με την Φλόρα και τον Χουάν και άλλους φίλους, που χρόνια με καλούν στο Πανεπιστήμιο, θα καθίσουμε να φάμε αρέπας (πίτες με τα πιό ανόμοια υλικά, σαν πιτόγυρους, δηλαδή, πιο υγιεινά, όμως), θα κάνουμε μία κουβέντα σε ένα γεμάτο αμφιθέατρο στο Κεντρικό Πανεπιστήμιο της Βενεσουέλας κι ύστερα θα πάμε πάλι μαζί στο πήδημα του Αγγέλου, εκεί, και στους καταρράκτες της Κανάιμας, όπου κάποτε, με άλλο κορμί και άλλη αλκή είχα ποζάρει έχοντας βγει από το βαρύ σε μέταλλα νερό, άλυκο κι ο Χουάν γέλαγε ολόγιομος. Μία άλλη Βενεσουέλα θα ανατείλει τότες, ποιος ξέρει, μπορεί και να ξαναβρώ τον μοναδικό μου ιθαγενή εκεί να μου έχει πάλι σιδερώσει και ξαναπροσφέρει με την απίστευτη αυτή ευγένεια που διέπει την φυλή του, την μόνη του φορεσιά, την παλιά, πάντα κρατώ. Κι έπειτα, θα ξαναπάμε οι τρεις μας στην Μέριδα (σχεδόν κάθε χώρα της Λ-Α έχει μία Μέριδα), στα βορειοδυτικά, εκεί όπου το τοπίο γίνεται αμιγώς Αλπικό, και θα ξαναπερπατήσουμε ώρες μες στο χιόνι ως να ξαναβρεθούμε στην Μαύρη Λίμνη, μία από τις βαθύτερες του κόσμου, μία από τις τρομακτικότερες του κόσμου, μία από τις σαγηνευτικότερες του κόσμου. Τότε θα ξαναπούμε ίσως, εδώ είναι η ρίζα κι εδώ το μέλλον, βυθιζόμενοι στο παρελθόν.
Καλή στράτα Βενεσουέλα, σίγουρα θα τα καταφέρεις, έχεις γερή την ρίζα-.
24/02/2091
*τα είπαμε, δεν τα είπαμε? κανένας καρεκλοκένταυρος φασίζων δεξιά κι αριστερά δεν παραδίδεται ,πάνω από το πτώμα του ο ανεγκέφαλος φασίζων Μαδούρο? πάνω από το πτώμα του, είναι πολυτιμότερο από όσων ήδη σκοτώθηκαν, δηλαδή? , adelante, caminante, την αιματοχυσία δεν θα γλιτώσεις Βενεσουέλα, κι ας έρθουν στην διακυβέρνηση δεξιοί, μακάρι να είναι λίγοι οι επόμενοι νεκροί, δύσκολο να μην υπάρξουν https://www.youtube.com/watch?v=ctzDAz2Aygk
