27/2/13

ADEUS



οι πληγές

σε άνορακ

              ανυπαρξίας

κίτρινο

μάταιη

καταφυγή

          σαν

μονές

των Μετεώρων.

Η μνήμη

στην αιχμηρή ακμή

Τίποτα

δεν

θα

είναι

                        στο 

                                            χτες

όλα

καραδοκούν

το σήμερα

Οι θάλασσες

του Νότου

         αύριο

Ένα

πελώριο

 μ ά  τι

αναμονή

ατίθασο  αυτί

                                                προσμονή

    σελοτέιπ

στο στόμα

χείλη

ξεχειλίζουν

εκατέρωθεν

                                        του       

εσύ

Μ   \ ά / τια

           υγραίνουν

       το

           στέρφο

                   [πηγάδι}

της

      ουσίας σου.

ΝΙΨΟΝΚΥΡΙΕΤΑΝΟΜΗΜΑΤΑΜΟΥ    

 γλώττα

                                                λανθάνουσα

προσπίπτειν

-υμών-/

 

Μόνο τα σκουλαρίκια

                              κρέμονται

                                                             αντέχοντας

                                                    τον  γκρεμό

στα Υψίπεδα

                                        του Γκολάν.

27 Φλεβ. 2012