21/5/18

μπορεί, μπορεί και όχι

δεν συμφωνώ με πολλά από όσα λέει ο φίλος μου ο Κυριάκος, σαφώς όχι με το μέσον στο οποίο επέλεξε, τον επέλεξαν, να γράφει τα αρθροποιήματά του, σαφώς καθόλου με τελευταία βιβλία του μελό που δέχεται να του προλογίζουν Μαντάδες και Χρυσιΐδες, αλλά κάποιες αλήθειες τις λέει, θυμάμαι την φίλη μου την Ζέτα που είχε δουλέψει χρόνια στους δρόμους κρασιού του κυρ Γιάννη, σαν τον Κυριάκο, να παίρνει άδεια από το Υπουργείο και ν' ανεβοκατεβαίνει για την καμπάνια του. Μου άρεσε σαν τύπος φευγάτος όταν πήγαμε με την Ζέτα ένα βράδυ αργά στο παλιό του σπίτι πάνω στην Λεωφόρο Νίκης και πιάσαμε μια κουβέντα που κράτησε ως πολύ αργά μες στην νύχτα, εκεί, βρέθηκε να έχει γνωρίσει τον παππού μου τον στρατιωτικό, παιδάκι ων εκείνος.Έχει πει πολλά αμφιλεγόμενα ο Γιάννης Μπουτάρης, αλλά σεβόμαστε μια στάση ζωής, μια περηφάνεια κι ένα ήθος που, όλο, μα όλο, το πολιτικό σύστημα ως σήμερα (το σήμερα είναι το χειρότερο που θα μπορούσε να μας έχει προκύψει) έχει ευτελίσει, ξεφτιλίσει και ποδοπατήσει. Σε προσχεδιασμένη, προφανώς, επίθεση από φασιστοτραμπούκους, δοκίμασαν κάποια ανθρωπόμορφα να ποδοπατήσουν το ελάχιστο ήθος και περηφάνεια που μας έχει απομείνει. Δεν τα κατάφεραν. Ας μην τους περάσει, πάμε να μαζέψουμε τα τσόφλια από τα σπασμένα αυγά του φιδιού πεταμένα καταγής. υπάρχει ακόμη χρόνος ανάταξης-

https://www.liberal.gr/arthro/205023/apopsi/arthra/gia-ton-kur-gianni.html

-προφανής η συνεχής υπενθύμιση: είμαστε πρώτα πολίτες-

όταν ήσουν νεαρούλης πρώτος δεξιά, ετών 17, για πρώτη και τελευταία φορά μοιάζεις στη μάνα σου, θες τα μήλα βαλκανικά, πρώτος αριστερά ο παι...