27/4/18

βρέχει σε μάτια κι οι αρθρώσεις, μαγκωμένες κι αυτές-γάζες πάλλευκες-αιμάσσουσες-


Στήθηκα
σε άχτιστους τοίχους
με τα τούβλα στα τσιμέντα
και τον κήπο
ζούγκλα.
Γιαυτό η πόρτα
υποχωρεί
στη σκέψη/
με σαπισμένα ξύλα
πώς να συναλλαγείς; 
AR 2014


*σκηνοθετώ μ' έναν φακό κρυμμένο στα κόκκαλα, ξασπρισμένα, μαύρισε το βλέμμα, ωχρίανε, το υπερπέραν έλαμψε σε μπλε σκουρόμαυρο, κυλιστήκαμε στο σκοτάδι-


Δεν το ’ξερες αγάπη μου;

Η τύχη μάς εξώνει απ’ τα νερά της
δεν το ‘ξερες αγάπη μου
πως όλες οι αγάπες είναι από πηλό;
Τι κι αν μια ηλιαχτίδα πίνει νερό στ’ όνομά της
τα κόκκαλά μας σπαρμένα στο βυθό.


Φλεβ. 2012






coyoacán

όταν ήσουν νεαρούλης πρώτος δεξιά, ετών 17, για πρώτη και τελευταία φορά μοιάζεις στη μάνα σου, θες τα μήλα βαλκανικά, πρώτος αριστερά ο παι...