26/3/18

γλιτώνουμε....

γλιτώνουμε σιγά-σιγά από ποιητικά γλυφιτζούρια μιας χρήσης, τα είχα πει, δεν τα είχα πει από το 2010? μνημονεύετε Γκόρπα, αδερφοί, δεν θα χάσετε, οιονεί



Τα ίδια και τα ίδια
Σημαία από σατέν βρόμικου χρώματος
μαύρα κατσίκια πλένονται στη θάλασσα
όλη η Ποίηση του Κόσμου κρύβεται
σε σχισμή βράχου σαν κολυμπάς.
Ο Σεφέρης επιτέλους πέθανε οριστικά
«στο φέρετρό του ακούμπησε» η Ελλάδα
αυτός πού ακούμπαγε κανείς δε λέει…
Στην κηδεία του πήγανε και πεθαμένοι
φίλοι γνωστών διευθύνσεων κ΄εχθροί
φυλετικών και άλλων διακρίσεων…
Πάμε ρε παιδιά σινεμά να περάσει η ώρα
κ΄ελλείψει ελληνικού βλέπουμε τούρκικο
-δε βλάπτει … Μάθατε …μάθατε;
Το παλιό ηλιοβασίλεμα επιστρέφει
ανατολή ηλίου και όλοι κλαίνε από χαρά
τρώνε και πίνουνε χορεύουνε και δε μιλάνε…
Πάλι
το μαγαζάκι το παλιό ανοίγει για καινούργιο…
Κλείνομαι μέσα κλείνομαι μέσα κλείνομαι μέσα
κι ακούω ρεμπέτικα χαζεύω ζωγραφιές
κοιτάω παλιά κιτάπια κ΄έξω απ΄το παράθυρο…
Αυτή είναι σκλαβιά! Αυτή είναι σκλαβιά μουρμουράω.
Περασμένα μεσάνυχτα με παίρνει ο ύπνος
Ονειρεύομαι τον αρχιστράτηγο Καραϊσκάκη
βήχει βρίζει λάμπει και τους δείχνει
τον πούτζο του.
Πάλι. Αμάν τι τραβάς κ΄εσύ
καημένη Ελευθερία!
Ούτε εχθρός τους να΄σουνα…


αρετήν και τόλμην, όχι κρυφτό εμείς οι δόλιοι κλέφτες,ναι?

θάψατε τον Σεφέρη, τον Ελύτη, τον Καβάφη, τον Παπαδίτσα, τον Παπατσώνη, την πολύφερνο νύφη Σινόπουλο, τα παραφερνάλια Λειβαδίτη, Χειμωνά, Ρίτσο, έμεινε κανείς? Καρυωτάκης-Πολυδούρη, η ταφή οριστική, η φούχτα χώμα, γκουπ-μείναμε εμείς κι εμείς, Ελένη Βακαλό,
Μαρία Λαϊνά, Νατάσα Χατζηδάκι, Δημήτρης Αλλος, 'Άδωνις-, Γιώργος Θέμελης- κάποιοι μνημονεύουν Αλεξάνδρου, εμείς, Σούζαν Σόνταγκ  και Αναΐς Νιν-