11/5/17

senza


απόσταξη ενός χρόνου παλιού
τρύπιες ώρες
γεμίσανε καζάνια του ατμού.
Φυσαλίδες χωρίς παρηγορία
κανένα ίχνος εαυτού.
η μνήμη, στο κύτταρο πεπαλαιωμένου χρονισμού.
Μόνο νερό, θυμίζουμε, το μόνο υγιεινό-

©AR Μάης 2017-από νέα συλλογή



*λόγω νέου κύκλου σπουδών, μία αισιοδοξία κυριαρχεί προσφάτως* 


**κλίνω ό,τι κλίνεται, όθεν, Αλεχάντρας,
έτσι, "σπεύδουμε από χαμόγελο σε χαμόγελο" κι όπου μας βγάλει-**
-κύριε νεκροθάφτη μας, δεν πάτε αλλού για τις δουλίτσες σας, διότι εμείς εδωκάτω έχουμε ακόμη κάτι υποθεσούλες προς διεκπεραίωσιν, ευχαριστείες, ναι?-