15/5/17

Δεν βλέπω πια
δεν ξέρω πια
μηδέ τους ορίζοντές μου


*νομίζω πως έτσι γράφτηκε κάποτε, δεν είμαι πολύ σίγουρη, από μνήμης, ίσως, εκ μνήμης*
αν ήταν να είναι μουσική θα ήταν αυτό: 


είμαι παιδί της θάλασσας, κάποτε να γυρίσουμε εκεί, ναι? αν προλάβουμε δηλαδή, τι θυμάμαι? την βεράντα στο Αιγαίο και το γαλάζιο φορεματάκι 


Νίσυρος