3/4/17




ένας ήλιος
όπου ήλιος δεν υπάρχει
ένα πλέγμα
όπου το συνονθύλευμά μας
μπλέκει
χωρίς μαλλιά
χωρίς μιλιά
Τ’ ανείπωτα
φθάνουν
και ουρλιάζουν.
Σιωπή  μετά
μέσα στο πλέγμα εμείς.
Αξεδιάλυτα-
Σεπτ.2016

~~~~~~~~~~~~~~~~ 

 μια φέτα τίποτα και σήμερα
τεμαχίζεις,
χαρτάκια σχιστά τόσα δα
τα ενώνεις,
τίποτα
απραξία
άλλοι την λένε νιρβάνα.
τίποτα
και σήμερα-

Απρ 2017

~~~~~~~~~~~~~~~~

Ολική επαναφορά
σε κουρτίνες
χωρίς θροϊδισμούς
σε σάπιες ιδέες
του μυαλού,
επιστροφές σε πέτρες γλυστερές
νέες προσγειώσεις
του εαυτού.
Επιστρέφω
                                                                   χωρίς επιστροφές                    
σε ακέραιους αριθμούς/
ούτε γεωμετρική-\
ούτε αριθμητική πρόοδος είπαμε....
Αρκεί ο Αϊνστάιν
σε σαρδόνια χαμόγελα
γκρεμού.
Σε μικρομόρια του μόνου
ουρανού-ωκεανού
Τα ρέστα
ας μην μας αφορούν.
Αυγ. 2016

ποιηματίδια, σε νέα συλλογή  ©ΑΡ





το μότο συνεχίζει:

Ζωή κι αυτή

Ό,τι χώρεσε από ζωή,
χώρεσε.
Τώρα στριφώνω τα ξεφτίδια
για να μην ξηλωθεί
και το λίγο που απομένει



Έπεα πτερόεντα; εκδ. Τυπωθήτω 2010