9/4/17

σκανάρω κι αντί για χέρια λαμβάνω ριπές κατά πρόσωπο
εντάξει, από τυχερά παιχνίδια, un gran nulla,
τώρα, ούτε 20 τα βήματα, τότε, καμιά δεκαριά χιλιόμετρα, γιατί επέμενες να με μάθεις μπιλιάρδο? το είχαμε και στου Κατσίγιαννη στο χωριό, εκεί στο βάθος, ο πατέρας επέμενε να με μάθει, συγγνώμην που δεν μπορώ, περπατάγαμε πάνω στην Κηφισίας, με κέρναγες πορτοκαλάδα, στο νησί τους νίκησες όλους και χαμογελούσες, το Bleu το είδαμε στον εξώστη, στην πρώτη σειρά η Φανούλα, δεν καταλάβαινες Χριστό αλλά δεν ήθελες να ενοχλήσεις με μεταφράσεις, έλεγα, έλεγα, πριν από το Πάσχα ήταν, γιατί τόσες κουβέρτες στ' αμάξι? φτάνοντας στον Σολωμό πήρες το τιμόνι και παρ' ολίγον να βρεθούμε στο Άστρος, χρόνια μετά, πήρα την φωτό και είναι κρεμασμένη, παίζεις ακόμη μπιλιάρδο? σίγουρα, ναι-



τον Απρίλη είχαμε συμφωνήσει πως σινεμά με μπαρ ήταν το τέλειο, θύμιζε Νέα Υόρκη, ωραία κείνη η πορτοκαλάδα στη Μαυρομιχάλη, το έργο καλό και τα ποτά, χμ, υποτίθεται πως θα γυρνούσες...
ακόμη και τώρα δεν ξέρω τι βλέπω όταν το βλέπω....ο δίσκος πάντως παίζει, βινύλιο αν θυμάσαι-