13/2/17

Ρίτσος: ολιστικός ποιητής



«ΧΑΡΤΙΝΑ, Ι»: Εκδ. Κέδρος, 1982
*
Τα στενά σιδερένια παπούτσια.
Δρόμος και δρόμος.
Η δόξα.
Ύστερα
οι τρύπιες παντούφλες στο τραπέζι
οι σημαίες στη ναφθαλίνη [...]
*
Βγάλε τα χέρια σου απ' τις τσέπες.
Στάσου ίσος.
Τ' άγαλμά σου τόκρυψες
μέσα στη βαθειά ντουλάπα
έτσι να μη φαίνεται
πως το μιμείσαι.
*


41. Καλό προσωπείο, σε δύσκολους καιρούς, ο μύθος.
49. Ένα κομμένο μαρμάρινο χέρι σε κρατάει ψηλά μέσα στο θαύμα.
70. Στο σώμα μου διδάχτηκα τον κόσμο.
282. Σώμα περιφραγμένο - συστολή του απείρου.
286. Τι ήσυχα που γκρεμίζεται μέσα στην ποίηση ο χρόνος.

336. Να ξέρεις, - τούτα τα μονόχορδα είναι τα κλειδιά μου. Πάρ' τα.


Τα Μονόχορδα γράφτηκαν στο Καρλόβασι τον Αύγουστο και το Σεπτέμβριο του 1979.

"ΑΝΘΟΛΟΓΙΑ ΓΙΑΝΝΗ ΡΙΤΣΟΥ" (ΕΠΙΛΟΓΗ ~ ΧΡΥΣΑ ΠΡΟΚΟΠΑΚΗ), εκδ. ΚΕΔΡΟΣ 1980