6/7/16

άπαξ, για να μην επανέλθει κανείς:
στην ίδια γενιά, σκυλεύουν τα ΜΜΕ ακόμη ασυστόλως και τον Χρήστο Βακαλόπουλο και τον Ηλία Λάγιο, για μεμονωμένες περιπτώσεις, σχόλιον ουδέν' θυμάμαι τον Ηλάκι με κοντό παντελονάκι στης κυρά Στράταινας για το περίφημο γλυφιτζούρι μπαστουνάκι της στο διάλειμμα έξω από το σχολείο και τον Βακαλόπουλο στη Φώκα Νεγκρα να σβήνουμε όλοι μαζί τα κεριά της τούρτας του. Ύστερα, τους διεκδικούν καμπόσοι  και στήνουν και σκηνικά αναλύσεων αριθμού ουκ έχοντος, ούτε και  συστολή έχει, βεβαίως, ίσως να τα λέει καλλίτερα ο Μπλάνας που εν ευκρισία δεν υποχωρεί έναντι κανενός και καμιάς. Διάφορες σαχλαμάρες ότι ο Λάγιος αυτοκτόνησε ενώ υπέστη απλώς τα κακά της κεφαλής του από ατύχημα πτώσης, σε λίγο θα πουν πως κι  ο Βακαλόπουλος αυτοκτόνησε.
Πόση παραπληροφόρηση, πόση ασχετοσύνη  αβρόχως... To τι ήταν ο Ηλίας Λάγιος το διετύπωσε εναργώς ο φίλος του και  συμμαθητής του Κώστας πέρυσι, σαν μαζευτήκαμε κάποιοι  φίλοι στ' Ανάπλι για να τον θυμίσουμε σε νεώτερους και σε παλιότερους,  δέκα χρόνια αφότου ο Λάγιος πέθανε.
Και για τους δύο, ώρα είναι  πια, shut it down, will you?

Λίγο προτού πεθάνει, πρόλαβε να δει και το χειρότερο: χρεοκοπημένους γραμματικούς και γλοιώδεις υπαλλήλους επιχειρήσεων, που υποδύονται τα μέσα ενημέρωσης, να τον λοιδορούν. Δύο φορές έγινε αντικείμενο δημοσιότητας ο Ηλίας Λάγιος. Μία για να πεισθεί το φιλοθεάμον κοινό πως είναι ένας κακοποιός της ελληνικής γλώσσας, και μία για να ερεθιστούν τα ζωώδη ένστικτα του φιλοθεάμονος κοινού με τον τραγικό θάνατό του
http://www.e-poema.eu/dokimio.php?id=24

(κρατώ τα παραθέματα της Μαρίας Κούρση, του Γιώργη Βέη και του Θανάση Χατζόπουλου,  ίσως της Χριστίνας Ντουνιά, -παραλληλισμός με τον Καρυωτάκη?-) οι  υπόλοιποι, ούτε είχαν έρθει σε επαφή μαζί του, εκτός από τον κ. Γιάννη Δάλλα που φέρθηκε ευγενώς τότε, ούτε καταλαβαίνουν γιατί μιλούν, απλώς αναπαράγουν αυτιστικά τους εαυτούς τους....)-, ε, αφού έχουν βήμα, είπαν να πουν το κατιτίς τους...

Δέκα χρόνια από τον θάνατό του

ΑΦΙΕΡΩΜΑ

Ελένη είναι ο τρόπος, να περιπατείς στο άγριο δάσος
να μην φοβάσαι τον λύκο, τ’ αγκάθια να μην σε τρυπά
ν’ ακολουθείς στο τρέξιμο το πιο γοργό ζαρκάδι, να το προφτάνεις
να το κοιτάς κατάματα, στα μάτια της Ελένης

http://www.avgi.gr/article/10812/5592526/aphier-o-poietes-elias-lagios-synkrinontas-tis-eremies
το κοφτερό μάτι της κυρίας Τζίνας Πολίτη....

*το επώνυμό τους ήταν τυχαίο αλλά σαν γνωρίστηκαν, εκτίμησαν πολύ ο ένας τον άλλον, κάπου υπήρχε στα σκαριά και μια κοινή δουλειά, διέθεταν παρεμφερή ματιά και ανήκαν στην ίδια περίπου γενιά, δεν πρόκαμαν.... δύο υπερ-ευαίσθητοι άνθρωποι που δεν ήσαν του κόσμου τούτου, από τον  Ηλία Λάγιο κρατάμε πάντα την ιδιοφυία του-