24/7/16

φριντα

(κλέβοντας λίγο ιντερνέτ, είδα πως βγήκε το βιβλίο της Φρίντας ή για την Φρίντα)
ως σήμερα, πιστεύω πως η Φρίντα ήταν πρώτα ποιήτρια και μετά όλα τ' άλλα,της οφείλω πολλά και την ρητορική ρήση  "λείπουν τα φώτα, πού θα μπουν τα φώτα" -όταν κάναμε σκηνοθεσία αλλά δεν ξέραμε καν πού μπαίναν τα φώτα -ευτυχώς, είχαμε τον Αλέξη τον Γρίβα και μας πήρε από το χεράκι..-
*ο  Κυριάκος Αγγελάκος, δίδυμος με τον Χρήστο, ήταν ο σύντροφός της*
Για να την γνωρίσουν και νεώτερες γενιές:

ρωτας χιβάδα κλειστή στόν κόρφο
ποις θάλασσας

λοιπόν σ ρέσει δέν σ ρέσει γώ θά σ παιτ.
`
*
Mετρημένος μέ τ ποτσίγαρα χρόνος

Στόν πνο σου μπάζει πό παντο

Nά σο δαγκώσω τό στέρνο νά ξυπνήσεις

M γγίζεις κε πού δέν τό περιμένω

παλάμη σου μούσκεμα στόν δρώτα
Σ γαπάω ποτέ σ γαπ

Σάν χασμωδία χε μουσική

Tί θυμσαι;


~~~~~~~~~~~~~~
«Xάσαμε τὸ κέντρο, χάσαμε τὸ κέντρο»
σοῦ φώναζε πρὶν εἴκοσι χρόνια ἡ Mήδεια.
Kι ἐσύ, ἑτεροχρονισμένη πάντα, παίζεις
τὸν Παζολίνι στὸ σταθμὸ Πελοποννήσου.
Ὅταν τὴν ρωτοῦν, λοιπόν, πότε ἔφυγε ἀπὸ
τὸ χωριό, δὲν ἀπαντᾶ «ὅταν πέθανε ὁ πατέ‒
ρας», ἀλλά ἀναφέρεται σκέτα στὴν ἡλικία
της. Mαθαίνει ν᾽ ἀποφεύγει μεταφορὲς καὶ
παρενθέσεις. Στὸ βασίλειο τῆς κυριολεξίας
ἐπιτέλους