8/6/16

έρωτας είναι να παίρνεις τον άλλον αγκαλιά, κι εκείνος να μην θέλει να πάει πουθενά αλλού-
έρωτας είναι το πρόσωπο που εσύ βλέπεις να είναι το μόνο πρόσωπο που μπορείς να δεις, σε ήλιο, φεγγάρι ή βροχή, τα ρέστα, οδοντόκρεμες, με στιχάκια του συρμού, αλλονών ή εμών- καθαρίζοντας τύψεις τ' ουρανού-


Βλέμμα

κοίταγες
μ’ όλα σου τα μάτια
λυτά
donnant-donnant/
το χέρι μπλόκαρε,
τα ατυχήματα \βλέπεις/
δεν είχα
λύσεις/
άσπρο στο άσπρο
κι όλα τα μαύρα
κοκκινήσαν
τους καιρούς-

~σκούρο, να μην ξεχνιόμαστε ~

Μάιος 2014
(ενδιαμέσως, πέρασε από ΝΕΛΕ ως πλήρη αναμόρφωση στις φυλακές Κορυδαλλού)

Προσωπογραφώντας

τοπία της μνήμης
χαράζοντας
χώρους αντήλιους
στην ανάμνηση.
χαριζόμαστε
σε κακούς ανέμους/σαν  Buenos Aires...
ανταριάζουμε το μαύρο
                                      της νύχτας
ουρλιάζοντας στα όρνια
περιτριγυρίζουμε
τις αντοχές
 με χαμόγελα
παρελθούσης εσοδείας
ορμάμε μπρος
με φρενίτιδα
παγώνει η εικόνα
                      σε delete-
(μπλόκαρε το πλήκτρο-
                                 Θεός). 
για τα στιχάκια:© ΑΡ
-προδημοσιεύσεις-