17/6/16

amarcordanto




                       \
Επιστροφές./-

                                    Ευσύνοπτα

                                        επιστρέφουν

                                           ο προτάσεις αναμνήσεων

                                           σε δυσνόητο περίβλημα

                                           επαρκώς σφιχτοτυλιγμένο

                                                     γύρω

                                                        από ακρωτηριασμένους

                                                              αρμούς

                                       Ευνόητα

                                          επιστρέφουν

                       καταπτοημένες οι ιδέες

                                       από δύστροπες ατραπούς
                                                                                             του νού

                              
                                πονεμένα τα μάτια απ’ τον ήλιο

                                   \εξάντληση του πουθενά/.

                                      Ευάλωτα

                                          αναπτύσσονται

                                          οι ιδέες των προτάσεων

                                          μετά το τόσο άλγος.

                                          Και τα χέρια, ακρωτηριασμένα κι αυτά\

    Γιαυτό μου λέω:

    -άσ' το καλλίτερα…../-
Aug.2012






Η μεγάλη γιορτή

Ωραία που τσαλακώνονται

οι λαμαρίνες

στα κρανία

~~~~~

Ωραία που λιώνουν

τα κρανία

σε λαμαρίνες σιδερωμένες

~~~~~

Όμορφα νεκρανασαίνουν

τα μάτια

στο στραπάτσο

όλων των λαμαρινών.

Αναθάλλουν

τα λουλουδάκια

που σου άρεσαν

Δεν φεύγει το αίμα

δεν φτάνει το αίμα.

Τι να φταίνε

φτενές

οι ανάσες πάλι?

~~~~~~

Γιατί τα γιατί

πώς δεν διορθώθηκαν

τα διότι

Ποτέ δεν  μου άρεσε

το μπλε ελεκτρίκ.

~~~~~ 

‘Όταν

ξαναπάμε στο Κιλιμάντζαρο

να τους πω

ότι κάνουμε τη  ζήση μας

αφή\

ότι κάνουμε τα μίση μας

ακοή

μήπως και χτυπήσει κόκκινα

η Σαχάρα των εμπειριών

μήπως και αστράψει

άσφαλτα

ένα και μόνο μυαλό

-κοινό-

ένα και μόνο κρανίο/

ασημένιο

στα φεγγάρια του Γενάρη

αχνά κιτρινωπό

σε ακάτους

ασφαλώς πλέουσες

Εν σιγή φέγγοντας

πυροφάνια

που δεν λένε

να σβήσουν.

Τάλας

                και

                         Θεός /ποιος?

Επιπλέουσα

ανυπαρξία.

Θυμήσου

ν’ αναδυθείς

στο μακροβούτι

να με τραβήξεις

από

όσο μαλλί απέμεινε

αι γενεαί πάσαι

είδον

την  νεκρανάστασή μας

Θυμήσου.-

31 Μαΐου 2013

για τα στιχάκια: © ΑΡ
-δημοσιευμένα και εν εκτυπώσει-






ΑΜΑΛΙΑ ΡΟΥΒΑΛΗ
Ωραία που τσαλακώνονται


AMAROUV.BLOGSPOT.COM





we will always have Kilimantzaro


the third and very last chance




"Βαδίζαμε χωρίς να ψάχνει ο ένας τον άλλον, αλλά γνωρίζοντας ότι βαδίζαμε για να συναντηθούμε"

1963- 2013. 50 ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΚΔΟΣΗ ΤΟΥ "ΚΟΥΤΣΟΥ" -ΤΟΥ ΧΟΥΛΙΟ ΚΟΡΤΑΣΑΡ - RAYUELA-
“Andábamos sin buscarnos, pero sabiendo que andábamos para encontrarnos” 
― Julio Cortázar, Rayuela