10/6/16

Alejandra Pizarnik *


Alejandra Pizarnik

 © ΑΡ«Η ποίηση είναι πεπρωμένο, όχι καρριέρα»

Εμβληματική ποιήτρια της Αργεντινής στις δεκαετίες ‘50 και ’60, έζησε μέσα στη νύχτα και αυτοκτόνησε στα 36 της χρόνια. Εβραϊκής καταγωγής, έζησε για την ποίηση, δημοσίευσε εν ζωή 6 ποιητικές συλλογές, υψώνοντας πρωτότυπη φωνή,  πειραματιζόμενη ρηξικέλευθα με την ποιητική φόρμα.  Σήμερα, είναι θρύλος στην Αργεντινή και μία από τις μεγάλες ποιήτριες της Ισπανικής γλώσσας διαχρονικά.



Κόρη τ’ ανέμου
Από τη συλλογή «Όλα  τα ποιήματα», 2003
Ήρθαν.
Κατακυριεύουν το αίμα.
Μυρίζουν φτερά,
ελλείψεις,
θρήνο.
Μα εσύ τροφοδοτείς το φόβο
και τη μοναξιά
σαν δυο μικρά ζώα
χαμένα στην έρημο.
Ήρθαν
για να πυρπολήσουν την ηλικία τ’ ονείρου.
Ένα αντίο είν’ η ζωή σου.
Μα εσύ αγκαλιάζεσαι
σαν φίδι τρελαμένο για κίνηση
που βρίσκεται μονάχα μέσα του γιατί δεν υπάρχει κανείς.

Κλαις κάτω απ' τον θρήνο,
ανοίγεις το μπαούλο των επιθυμιών σου
κι είσαι πιο πλούσια κι απ’ τη νύχτα.




Ποίημα για το χαρτί μου
Από τη συλλογή «Η πιο ξένη γη», 1955

διαβάζοντας δικά μου ποιήματα

βάσανα τυπωμένα καθημερινές υπερβάσεις

χαμόγελο περηφάνιας σφάλμα συγχωρημένο

είναι δικό μου είναι δικό μου είναι δικό μου!!

διαβάζοντας πλάγια γράμματα

χαρούμενος εσωτερικός παλμός

να νιώθω πως η τύχη θρομβώνεται

καλώς ή κακώς ή καλώς

έκπληξη από αισθήματα εγγενή

κύπελλο αρμονικό κι αυτόνομο

όριο σε χοντρό δάχτυλο κουρασμένου ποδιού και

μαλλιά λουσμένα σε κατσαρό κεφάλι

δεν πειράζει:


είναι δικό μου είναι δικό μου είναι δικό μου!!\

*για αυτή την απόδοση και για την ως τώρα ανθολόγηση εδωμέσα: © ΑΡ
*τα δημοσιευμένα έχουν δικό τους κλόπυ*










*σαν τη σοκολάτα που λιώνει απαλά σε καυτό νερό*

**coyoacán 1994 -η ανάρτηση αφιερώνεται στην Πλατεία του Coyoacán, στην Guadalupana  *1932, το στέκι της Φρίντας Κάλο και του Ντιέγο Ριβέρα, και στο elote-βρασμένο καλαμπόκι με ξυνή κρέμα σε χωνάκι -.**