9/5/16

something, 199.. 2000... 2010 τόσα...
ανάποδο το τιμόνι, σε μηχανή κι αυτοκίνητα, ανάποδα βρέχει...
τα ανθάκια πάντα υπό συζήτησιν κι αναζήτησιν... επέτειοι... σαν προχθές, σαν 8/5/2013 ήμαστε ακόμα ζωντανοί και για χειροκρότημα, σκοτούρα μας πελώρια...


Βρέχει μάτια, βρέχει σε μάτια και τα δάχτυλα, κοκκαλωμένα κι αυτά. Η γλώσσα, αμίλητη.

Παίζοντας με το τιμόνι

Και όλα και τίποτα
στο χαλαρωμένο σκοινί
Το κάτω του γκρεμού
θα κλείσει τις ρηγματωσιές
θα βγάλει ανθάκια
πουρνάρια και θάμνους.
Και όλα και τίποτα
στο χείλος μου.
Έκανα αναστροφή
η υπόκλιση αλλοτινού καιρού
στο χρώμα του γκρεμού-