21/3/16

rampling....

21η Μαρτίου, μέρα κατά του ρατσισμού... (με την μέρα ποίησης αδυνατούμε να ασχοληθούμε στη συγκυρία και μάλιστα συνδυαζόμενη με συνανθρώπους μας εγκλωβισμένους από κλειστά σύνορα στη χώρα μας).
-απεχθανόμαστε την αναπαραγωγή εικόνων με ενήλικες και παιδιά-σήμερα πρόσφυγες, κάνουμε αφαίρεση-...

http://news.in.gr/features/article/?aid=1500065237

τι διαβάζουμε; βάλαν κάποιον Υπουργό Υγείας, "θα" πάει, λέει, λίαν συντόμως στην Ειδομένη για να μορφώσει εικόνα εκ του σύνεγγυς, έξοχα, έχει δώσει τον όρκο του Ιπποκράτη ως γιατρός;
Ως σήμερα έχει απλώς στείλει κλιμάκιο του ΚΕΕΛΠΝΟ, αν θυμόμαστε, τούτο συστάθηκε το 2007 για να αντιμετωπίσει επιδημίες της εποχής. Οι πρόσφυγες είναι επιδημία;

Φυσικά, υπάρχει κι άλλος γιατρός, τον λένε κύριο (με κεφαλαία, ΚΥΡΙΟ)  Μουζάλα αν θυμόμαστε καλά, αγωνίζεται όπως μπορεί ως αναπληρωτής υπουργός και εξαιτίας lapsus brutus, οφειλόμενο, προφανέστατα, τόσο σε κόπωση όσο και σε συνεχή επαφή με διεθνείς φορείς που όλοι Μακεδονία ανεβάζουν και κατεβάζουν την μόνο για μας FYROM, απεκάλεσε το γνωστό κρατίδιο των Σκοπίων "Μακεδονία", ποιός του επετέθη και ζητεί ακόμη και σήμερα την κεφαλή του επί πίνακι; ο γνωστός κ. Πάνος, εθνικιστικών απόψεων διαπνεόμενος (ευγενικά το λέμε), ο ίδιος είχε κάνει το ίδιο ακριβώς λάθος δύο εβδομάδες πριν. Υπάρχει ένα γνωστό "αγκαθάκι" στην ιστορία: ο κ. Πάνος είναι ο εταίρος του εν κυβερνήσει ΣΥΡΙΖΑ.

Το όλον, διότι, σήμερα, μέρα κατά του ρατσισμού, σε τόσες Ευρωπαϊκές χώρες "το αυγό του φιδιού" έχει πάψει εκκολαπτόμενο και έχει ήδη γίνει νύμφη:


και τα σύνορα είναι κλεισμένα, αναρωτιόμαστε: γιατί στα δελτία ειδήσεων, ακόμη και της κυβερνητικής ΕΡΤ, αναπαράγουν δηλώσεις αμιγώς ρατσιστών όπως της υπουργού εσωτερικών (δεν θα της κάνουμε το χατήρι να βάλουμε με κεφαλαία τον τίτλο) της Αυστρίας, θυμόμαστε πως πριν λίγους καιρούς είχε το θράσος να ζητήσει να έρθει στην Ελλάδα, χαρήκαμε πολύ που επί τω χύδην "έφαγε πόρτα", πολύ όμως...

του λοιπού, και αυτά τα παιδιά με σύνδρομο Ντάουν είναι θύματα ρατσισμού από την γέννησή τους: 

στην Μέση Ανατολή, στην  εξοργιστικά δύσκολη κατάσταση στην Τουρκία των Ερντοάν-Νταβούτογλου, άνθρωποι γίναν περιφερόμενοι και αυτή τη στιγμή πλάνητες μεταξύ τόσων συνόρων.

Πώς να  φαντασθεί κανείς, ένα τραγουδάκι της φίλης Γιωργίας που τόσο μας άρεσε πριν 3 χρόνια, αθώο εν τη γενέσει του, ότι θα ήταν τόσο χαρακτηριστικό στις μέρες μας, πλάνητες: