1/3/16

ω, ναι!!



και κάποιες λεπτομερειούλες:
http://www.thepressproject.gr/article/89809/I-ekthesi-gia-ti-Suria

http://www.thepressproject.gr/article/89803/I-etisia-ekthesi-tis-Diethnous-Amnistias-stin-tileorasi-tou-ThePressProject

- σχετικά με την σημερινή κατάσταση στην Ευρώπη του φράχτη και των κλειστών συνόρων, της ανασύστασης  της ομάδας του Βίζεργκραντ (στη δεκαετία του '90 δημιουργήθηκε για να διεκδικήσουν μαζί οι κεντροευρωπαϊκές χώρες την είσοδό τους στην ΕΕ, τώρα συνασπίζονται γύρω από ακροδεξιές θέσεις) , της ξενοφοβικής στάσης τής κατά τα λοιπά "ανεκτικής" Αυστρίας, κάποιοι λέγαν τις προάλλες: " μα, τι κάνει ο ΓΓ.του ΟΗΕ Μπανκ Κι Μούν"?

"σκέπτεται", λέει, να συγκαλέσει έκτακτο Συμβούλιο Ασφαλείας κατά τον Σεπτέμβρη!!! Ε, δεν το αφήνει για τον Οκτώβρη, που θα είναι η ετήσια ολομέλεια του Οργανισμού???
 Πότε έπαιξε θετικό ρόλο σε διεθνείς συρράξεις ο ΟΗΕ τα τελευταία 50 χρόνια και ούτε η Ιστορία δεν το γνωρίζει? Από τους πιό "άχρηστους" ΓΓ του Οργανισμού ο Νοτιοκορεάτης διπλωμάτης, η β' θητεία του λήγει στο τέλος αυτού του χρόνου. Διαδέχθηκε τον άλλο "δυναμικότατο" ΓΓ, Κόφφι Ανάν. (Η Κύπρος κάτι του χρωστάει αυτουνού...).
Είναι πασίγνωστο πως όλα αυτά τα χρόνια ο ΟΗΕ βρίσκεται υπό τας διαταγάς των ΗΠΑ.
Βλέπουμε πως  η σημερινή σύρραξη στη Συρία συμπίπτει με το τέλος πολλών θητειών. Αφού βάλανε μπουρλότο στη μισή νοτιοανατολική Μεσόγειο, τώρα τελειώνουν οι θητείες και η υστεροφημία über alles. Τώρα, "αδυνατούν" να παρέμβουν δυναμικότερα για τη δρομολόγηση μιας λύσης έστω συμβιβασμού. Έτσι κι αλλιώς, εκτός των δύο παγκοσμίων πολέμων που έληξαν με νίκη, όλες οι συρράξεις με συμβιβασμό λήγουν στην παγκόσμια πολιτική σκακιέρα.
O Ομπάμα δέχεται ελάχιστους Σύρους πρόσφυγες, με την ξενοφοβία της τζιχαντιστικής τρομοκρατίας. Κι οι Δημοκρατικοί έχουν απέναντί τους το φόβητρο του κρυφοναζί Ντόναλντ Τράμπ... Την "τιμή" της ηπείρου διασώζει ο νεοεκλεγής αρχηγός του Φιλελεύθερου Κόμματος (Κεντρώου) του Καναδά, και γιός του μπαμπά του, Πιέρ Ελλιό, Τζάστιν Τρυντώ.  Η υπερατλαντική μεταφορά, εντούτοις,των κυμάτων προσφύγων από τη Συρία, το Ιράκ και το Αφγανιστάν δεν είναι τόσο εύκολη όσο η πρόσβαση στην Ευρωπαϊκή ήπειρο.
Για τούτο, όταν ακούμε να αναρωτιούνται καλόπιστοι "τι κάνει ο ΟΗΕ"? υπομειδιούμε με πίκρα.

Πάντως, αν η Μέρκελ δεν υποστεί καμιά συντριπτική ήττα στις επικείμενες εκλογές καμπόσων Γερμανικών κρατιδίων σε 10 μέρες, και κατορθώσει να αντισταθεί (μόνη αυτή μαζί με τον Ρέντσι της Ιταλίας για την ώρα) στο σημερινό κλίμα των κλειστών ευρωπαϊκών συνόρων, απειλήσουμε και με κανένα βέτο κι εμείς ως χώρα, τόσο η ομάδα του Βίζενγκραντ όσο και οι βαλτικές χώρες, ίσως κι η Πολωνία,  θα συμβιβαστούν, αναγκαστικά, είναι η μεγάλη οικονομική τους εξάρτηση από τις Βρυξέλλες και το Βερολίνο στη μέση, πάντα. Απαιτείται, όμως, μεγάλη μερκελική πυγμή, την διαθέτει η καγκελάριος?   Η Μεγάλη Βρεττανία είναι άλλο έργο, φυσικά, και δυστυχώς και οι σκανδιναυϊκές Σουηδία και Δανία παίζουν δικά τους βιολιά πλέον.
Στο "καλό" αυτό σενάριο, οι προσφυγικές ροές μπορεί να διευθετηθούν στοιχειωδώς. Το "κακό", σενάριο της μη επίτευξης λύσης σύντομα στον εμφύλιο της Συρίας, στην ισοπέδωση του Άισις και στην κατατρόπωση των Ταλιμπάν στο Αφγανιστάν, θα παραμείνει στο τραπέζι, δυστυχώς, με τους Πούτιν και Ερντοάν να συνεχίζουν τα δικά τους παιχνιδάκια. Δεν έχουμε παράπονο ως διεθνείς πολίτες, υπάρχει αρκετό σασπένς στα δελτία ειδήσεων των τηλεοράσεων καθημερινά, έτσι, για να ξεχνάμε και λίγο τα βάσανά μας που προξενούν στη ζωή μας οι παγκοσμοποιημένες νεοφιλελεύθερες ως ακροδεξιές πολιτικές κείνων που μας κυβερνούν, όποιο πρόσημο πολιτικό κι αν βάζουν στους εαυτούς τους.