6/2/15

ΘΑΝΑΤΟΣ ΟΠΩΣ ΥΓΡΟ ΟΠΩΣ ΖΩ



frases de Luis Cernuda
Ο Λουίς Θερνούδα είπε: http://en.wikipedia.org/wiki/Luis_Cernuda

Allá, allá lejos; donde habite el olvido.
Πέρα, πέρα μακριά, όπου κατοικοεδρεύει η λησμονιά.
No es el amor quien muere, somos nosotros mismos.
Δεν πεθαίνει η αγάπη, εμείς πεθαίνουμε
Sólo sabemos invocar como niños el frío por miedo de irnos solos a la sombra del tiempo.
Μπορούμε μοναχά να κάνουμε έκκληση στο κρύο, σαν μικρά παιδιά, από φόβο μήπως και πάμε ολομόναχοι στη σκιά του χρόνου.

Octavio Paz
Γιορτάζοντας φέτος  τα 100χρονα από τη γέννησή του:http://en.wikipedia.org/wiki/Octavio_Paz

Acabar con todo

Dame, llama invisible, espada fría,
tu persistente cólera,
para acabar con todo,
oh mundo seco,
oh mundo desangrado,
para acabar con todo.

Arde, sombrío, arde sin llamas,
apagado y ardiente,
ceniza y piedra viva,
desierto sin orillas.

Arde en el vasto cielo, laja y nube,
bajo la ciega luz que se desploma
entre estériles peñas.

Arde en la soledad que nos deshace,
tierra de piedra ardiente,
de raíces heladas y sedientas.

Arde, furor oculto,
ceniza que enloquece,
arde invisible, arde
como el mar impotente engendra nubes,
olas como el rencor y espumas pétreas.
Entre mis huesos delirantes, arde;
arde dentro del aire hueco,
horno invisible y puro;
arde como arde el tiempo,
como camina el tiempo entre la muerte,
con sus mismas pisadas y su aliento;
arde como la soledad que te devora,
arde en ti mismo, ardor sin llama,
soledad sin imagen, sed sin labios.
Para acabar con todo,
oh mundo seco,
para acabar con todo.

Να τελειώνουμε  με όλα

Δως μου, αόρατη φλόγα, σπαθί παγωμένο,
την  επίμονη οργή σου
για να τελειώνουμε με όλα,
κόσμε στεγνέ
κόσμε που αιμορραγείς ως θανάτου,
για να τελειώνουμε με όλα.

Πάρε φωτιά, σκοτεινά, πάρε φωτιά δίχως φλόγες,
σβησμένος και φλεγόμενος,
στάχτες και ζώσα πέτρα,
έρημος χωρίς όχθες.

Πάρε φωτιά στον απέραντο ουρανό, λιθόστρωτο και νέφος,
υπό το τυφλό φως  που καταρρέει
ανάμεσα σε στέρφα κατσάβραχα.
Πάρε φωτιά στη μοναξιά που μας ξεκάνει,
γης από πέτρα καυτή
με ρίζες παγωμένες και διψασμένες.

Πάρε φωτιά, λύσσα κρυφή,
στάχτη που τρελαίνει,
πάρε φωτιά, αόρατα, πάρε φωτιά
καθώς η θάλασσα αδύναμη νέφη κυοφορεί,
κύματα πικρισμένα κι αφρούς πετρώδεις.
Στα κόκαλά μου που παραληρούν, πάρε φωτιά’
πάρε φωτιά στον αραιό αγέρα,
φούρνε αόρατε και καθάριε’
πάρε φωτιά όπως φλέγεται ο καιρός,
όπως πορεύεται ο χρόνος μέσα σε θανή,
με τα πατήματά της και την ανάσα της’
πάρε φωτιά εντός σου, κάψιμο δίχως φλόγα,
ερημιά χωρίς εικόνα, δίψα χωρίς χείλη.
Για να τελειώνουμε με όλα,
κόσμε στεγνέ,
για να τελειώνουμε με όλα.

απόδοση και 
© ΑΡ