24/2/15

1987



Πινακίδα


Η αναμονή


κρέμεται πινακίδα


στην Εθνική


                  οι αναστολές


                                       πήραν


                                                                     άδεια διαρκείας


     το παρελθόν


καταποντίστηκε


μαζί με την Οία


και το fusion


     δείπνο,


τις κονσόλες


με τα σεμεδάκια


και την σοφιστικέ ταμπέλα


του δήθεν/


για τον


πολλοστό εορτασμό


μιας κάποιας επετείου


/ευφαντάστως εφευρημένης


      από


                           τη θέαση


                                                    του εξαράγματος

στην Καλντέρα-.


Πώς

να το ήξερα


ότι θα έπρεπε


να επιστρέψω


τα δανεικά


αφού


                   μπήκαν


                                νέες


                   παρακαταθήκες


                                                     στον χώρο;

Τώρα


τι οφειλές


να εξαργυρωθούν


σ’ ένα ματσάκι κόκαλα


στοργικά αφημένα/


πλαισιωμένα


απ’ το χέρι


που κρατάει το δοξάρι


στο βιολοντσέλο?


Φίλιες σκιές γκρίζες


σβουρίζουν


σαν ιστός αράχνης


                                       κυκλώνοντας


       το φως


που αντανακλά


το άσπρο.


Όλες οι εικόνες


delete


                                 όλα τα μάτια


                                                                           εκτός 

Κι έτσι


ξαναβγαίνω


στο δρόμο


για την Εθνική


να ξεκρεμάσω


την πινακίδα,


                                                                             στραβά κρεμόταν,

                                       έτσι κι αλλιώς//.__