6/11/14

ΦΟΥΓΚΕΣ ΚΑΙ ΚΑΝΤΑΤΕΣ




Φούγκα…

κοίταγες
μ’ όλα σου τα μάτια
λυτά
κάποτε
λυγίζουμε/
το χέρι μπλόκαρε,
\τα ατυχήματα βλέπεις/
λύσεις
 δεν είχα

άσπρο στο άσπρο
κι όλα τα μαύρα
κοκκινήσαν
τους καιρούς-
~σκούρο, να μην ξεχνιόμαστε ~
κάτι φεγγάρια
πήραν ν’ αστράφτουν
στις αρθρώσεις
ασήμισαν οι ανάσες
κι ανέτειλε
ένας ήλιος
που τρόμαξε
το λυκαυγές.
Χέρι-χέρι
να πέφτουμε
ναι;
σε ιδέα ρομποτικής πτώσης κι άνωσης-
7 Μαΐου 2014
(αναμορφωμένο –πέρασε από τις φυλακές Κορυδαλλού-)