23/10/14

ΑΠΟΗΧΟΣ ΓΙΑ ΤΗ ΛΙΣΠΕΚΤΟΡ

Ευχαριστώ πάρα πολύ την Οικολογική πρωτοβουλία Ερμιονίδας και τον Μάκη Κατσαΐτη για την ανάρτηση σχετικά με την εκδήλωση στο Revolt Café-Bar: http://www.sikam.wordpress.com

επιστροφή δώρου: Να καλπάσουμε μέχρι να θαφτούμε στη θάλασσα

http://youtu.be/5S0p7JWDU8s

A galopar

Las tierras, las tierras, las tierras de España,
las grandes, las solas, desiertas llanuras.
Galopa, caballo cuatralbo,
jinete del pueblo,
al sol y a la luna.

¡A galopar,
a galopar,
hasta enterrarlos en el mar!
A corazón suenan, resuenan, resuenan,
las tierras de España, en las herraduras.

Galopa, jinete del pueblo
caballo de espuma
¡A galopar,
a galopar,
hasta enterrarlos en el mar!

Nadie, nadie, nadie, que enfrente no hay nadie;
que es nadie la muerte si va en tu montura.
Galopa, caballo cuatralbo, 
jinete del pueblo
que la tierra es tuya.

¡A galopar,
a galopar,
hasta enterrarlos en el mar!


Να καλπάσουμε μέχρι να θαφτούμε στη θάλασσα
Ο μέγας ποιητής της ΙσπανίαςΡαφαέλ  Αλμπέρτι με ένα από τα γνωστότερα ποιήματά του, για τον Ισπανικό Εμφύλιο. Με την κλασική φωνή του Πάκο Ιμπάνιεθ 

και:"όπως εσύ":



http://youtu.be/FLI46jzAh4k


"έτσι είν' η ζωή μου, πέτρα μικρή σαν εσέναν, πέτρα αλαφροΐσκιωτη σαν εσέναν.."




LEÓN FELIPE, contenido en el libro "VERSOS Y ORACIONES DEL CAMINANTE" (1929)

"así es mi vida,
piedra,
como tú. Como tú,
piedra pequeña;
como tú,
piedra ligera;
como tú,
canto que ruedas
por las veredas;
como tú,
guijarro humilde de las carreteras;
como tú,
que en días de tormenta
te hundes
en la tierra
y luego
centelleas
bajo los cascos,
bajo las ruedas;
como tú, que no sirves
para ser ni piedra
de una lonja,
ni piedra de un palacio,
ni piedra de una iglesia,
ni piedra de una audiencia;
como tú,
piedra aventurera;
como tú,
que tal vez estás hecha
sólo para una honda,
piedra pequeña."



Λεόν Φελίπε, Ισπανός ποιητής, αντιφασίστας, 1884-1968  http://en.wikipedia.org/wiki/Le%C3%B3n_Felipe
προσαρμογή  του ομώνυμου ποιήματος, από τη συλλογή «Στίχοι και προσευχές του οδοιπόρου», 1929

Έτσι είν΄η ζωή μου
πέτρα
σαν εσένα. Σαν εσένα,
πέτρα μικρή,
σαν εσένα,
πέτρα αλαφροΐσκιωτη΄
σαν εσένα,
άσμα που ροβολάς
στα ρείθρα΄
σαν εσένα,
βότσαλο ταπεινό των δρόμων’
σαν εσένα.
που τις μέρες της καταιγίδας
βυθίζεσαι στη γης
κι ύστερα
στραφταλίζεις
κάτω απ΄τις οπλές των ζωντανών,
κάτω απ΄τις ρόδες΄
σαν εσένα, που δε γενεί
να είσαι ούτε πέτρα
μιας καλύβας,
ούτε πέτρα ενός μεγάρου
ούτε πέτρα μιας εκκλησιάς,
ούτε πέτρα ενός εξομολογητηρίου΄
σαν εσένα,
πέτρα ταξιδεύτρα΄
σαν εσένα.
που ίσως να ‘σαι φτιαγμένη
για μια σφεντόνα μοναχά,
πέτρα μικρή.
(απόδοση: ΑΡ).