28/6/14

προ~προ...


Επειδή


                                                            Επειδή

                                                                                    είμαι πάντα

                                                               συνοφρυωμένη

                                                            έγραψα παντού:

             ¡¡¡ Χαμογέλα !!!
                                                                                                                                 Επειδή

                                                                    είμαι πάντα

                                                                                                          σοβαρή

                                   έγραψα στους τοίχους:

                                                                                     ¡¡¡  Γέλα !!!

                                                                        Επειδή

 δεν ξέρω

                                                          πού πηγαίνω

                                                                                            είπα παντού:
                                          !!!ακολουθήστε με!!!

                                                                                 Επειδή εγώ

                                                         γεννάω μόνο

                                                                                             οξειδωμένες ώρες

                                                      έγραψα στα βιβλία σας:
                                                                                                                            !!! Χρυσός!!!

                                                                                Επειδή εγώ

                                                              εγώ-εγώ

                                                                                εγώ-εσύ

                                                                                                                       εσύ-εμείς

                                                                             γινήκαμε σκόνη

                                                                                                                         πασπάλισα το σύμπαν

                                                      με αστραπές.

                                                                                                   Επειδή

                                                              οι ώρες  

                                                                                    φορτώθηκαν στα τραίνα των χρόνων


                                          αποστρέφω το βλέμμα

                                                                                                από τους κεραυνούς.

                                                               Επειδή

                                                                                     γυμνώθηκαν όλες οι ώρες

                                          το δέρμα του φιδιού

                                                                                μένω εδώ-εντός-εκτός

                                                         ανασαίνω βαριά                                      

                                                                                                             τις ψιχάλες της θάλασσας

                                                                     στο υπογάστριό μου.

                                                                                   Επειδή

                                                                     δεν το παίρνω απόφαση

                                                                             να μην μου λείπει

                                                                                        το μέλλον

                                                                                                                        εδώ σωπαίνω.

Ιούλιος 2011

Εξ απο{α}ρρήτων
Δύσκολα που κυλάνε
οι σταγόνες…
νερό είναι;
μελάνι;
δάκρυ είπες;
άρρητα
έσταξε ο καιρός
Λείπαμε πάλι,
μην το δεις
όταν σηκωθείς
δεν θα υπάρχουν εξηγήσεις
Δεν δικαιολογούνται πια
                                             οι απουσίες
ούτε τ’ αστραφτερό χαμόγελό σου
καλύπτει κοίτες
Ρέει
κενό
     στις παλάμες
δ ό ντια
χάσκοντα
    χείλη
                                 ψεύτικα/στιλβωμένα
 
πλάτες
υγρές
δεν
                κλείνουν
                                   τη μπασιά_
μην σηκωθείς,
κάτσε εκεί,
περίμενε,
να ορμήσει το χιόνι/
να καλπάσει το άλογό μου
σε πεδιάδα στεγνή
λευτέρωσέ με,
άσε με,
                               έστω και σε τροτ…
Τι να  'ναι
ο δρομίσκος
της μνήμης σου
Τι θες να πω
στ’ ανείπωτα;;; 
΄Ασε το χιόνι
να γίνει
υγρό
                                                   πες
              στη Σαπφώ
                                       να σιγήσει 
Καμιά σιγαλιά
Στη Μυκάλη
σε κοίταξα πάλι
και είπα:
   
«σκοτώνουν τ’ άλογα
όταν γεράσουν»/
                                           Στάζουν
τα σώματα
πλησμονή.
Εξ απορρήτων
δύσθυμο βλέμμα
                               λοξό
καταμεσής
στον κόσμο.
Έπειτα
έπεσε
το λυκαυγές
των συναναστροφών
έπεσε
και το ρεύμα.
Ισορροπίες τρόμου
στα σκοτάδια μας
όλα/
\θάλλουν.-
Μάιος 2012