27/2/14

ΧΑΠΙΑ




οι πληγές
σε άνορακ
              ανυπαρξίας
κίτρινο
μάταιη
καταφυγή
          σαν
μονές
των Μετεώρων.

Η μνήμη
στην αιχμηρή ακμή

Τίποτα
δεν
θα
είναι
                        στο 
                                            χτες
όλα
καραδοκούν
το σήμερα

Οι θάλασσες
του Νότου
         αύριο

Ένα
πελώριο
 μ ά  τι
αναμονή
ατίθασο  αυτί
                                                προσμονή
    σελοτέιπ
στο στόμα
χείλη
ξεχειλίζουν
εκατέρωθεν
                                        του       
εσύ

Μ   \ ά / τια
           υγραίνουν
       το
           στέρφο
                   [πηγάδι}
της
      ουσίας

ΝΙΨΟΝΚΥΡΙΕΤΑΝΟΜΗΜΑΤΑΜΟΥ    

 γλώττα
                                                λανθάνουσα
προσπίπτειν
-υμών-/

Μόνο τα σκουλαρίκια
                              κρέμονται
                                                             αντέχοντας
                                                    τον  γκρεμό
στα Υψίπεδα
                                        του Γκολάν.
27 Φλεβ. 2012


http://youtu.be/5BpW1lb2tNQ