17/7/13

EINAI KAΛΟΚΑΙΡΙ, AFTER ALL





NOCTURNO DEL MAR AMOR

ΝΥΧΤΕΡΙΝΗ ΤΗΣ ΘΑΛΑΣΣΑΣ ΑΓΑΠΗ

   


Volver a decir ¡el mar!                              Να πω ξανά, η θάλασσα!
                    
VOLVER a decir:      
                                                              Να πω ξανά
lo que no puedo cantar                             
αυτό που δε μπορώ να ψάλλω
sin el corazón partir.                                  
χωρίς η ψυχή μου να μου βγει.

Lo que con sólo pensar
                             Αυτό που με μόνη τη σκέψη
la dulce lengua salé
                                 τη γλυκιά γλώσσα αρμύρισα
y al callar                                               
και με τη σιωπή
cárcel de espumas sellé.                         
φυλακή από αφρούς σφράγισα.

Noche de naves ancló
                              Νυχτιά με πλοία άραξε
y en mi corazón caí.
                                και μες στην καρδιά μου έπεσα.
Lo que desapareci
ó,                                Αυτό που εξαφανίστηκε
ya está aqu
í.                                          είναι ήδη εδώ.
 
Vivía un reflejo verde                              Ζούσα μιαν αντανάκλαση πράσινη

que enrollaba el agua oscura.                  που τύλιγε το σκοτεινό νερό.
Yo sé que el amor se pierde
                    Ξέρω πως η αγάπη χάνεται
junto a la noche más pura.
                     μαζί με την απόλυτη νύχτα.

¡
Ay de mí vida
!                                      Αχ η ζωή μου!
Puesta a lo largo del mar
                        Απλωμένη κατά μήκος της θάλασσας
sólo le queda mirar
                                της απομένει μόνο να δει
un paisaje con herida.                            ένα τοπίο με πληγή.

Media noche fue en el cielo                    Μεσάνυχτα στον ουρανό
que una nube fue a traer.                      που ένα σύννεφο πήγε να φέρει.
Pérdida de todo vuelo,
                          Χαμός κάθε πετάγματος,
tiempo sangrado al correr.
                     ματωμένος χρόνος τρέχοντας.

En sombrías sonajeras
                          Σε δροσερά παιχνίδια κρεμαστά
El agua su aire mojó                             το νερό τον αέρα του έβρεξε
y oleajes desenrolló                             
και κυματισμούς ξεδίπλωσε
ronca de angustias postreras.                
βραχνό από αγωνίες έσχατες
.

Toda la noche a los cielos
                      Ολονυχτίς στους ουρανούς

mi corazón fui a llevar
                           την καρδιά μου πάσχιζα να πάω
por destruir un estelar                          
για να καταστρέψω έναν αστερισμό  
horario de desconsuelos.                       
ωράριο της υπέρτατης θλίψης.

Entre los dos viva muerte                       Ανάμεσα στους δυο μας ζωντανός θάνατος
secamente retoñó                                 ψυχρά ξαναβλάστησε
y la luna la enyes
ó                                κι η σελήνη τον σοβάτισε
con calmas de mala suerte
.                   με τη νηνεμία της κακοτυχίας.       

¡
Voces inútiles siempre
!                           Ανώφελες φωνές πάντα!     
Cuanto en el alma taj
é                            Όσα στην ψυχή χάραξα
pudrió la noche septiembre
                      σάπισε η σεπτεμβριάτικη νυχτιά
como quien rompe un quinqu
é.                σαν όταν σπάει κάποιος μια λάμπα θυέλλης.      

Tu perfil en el espacio
                            Το προφίλ σου στο χώρο
 
pájaros sonidos daba
                            ήχους από πουλιά έβγαζε
y el dolor de lo que acaba
                       κι ο  πόνος από κείνο που τελειώνει
 
puso el mar en tiempo lacio
.                  έβαλε τη θάλασσα σε χρόνο γραμμικό. 

Toda la noche la cita
                              Όλη τη νύχτα η συνάντηση
fue munendo de amargura
.                     πνιγόταν  στην πικρία
Llorar era una llanura
                              Το κλάμα γίνηκε πεδιάδα
desde una tarde infinita
.                          από ένα βράδυ χωρίς τελεία.
Casi un año, y el puñal                            ‘Ενας χρόνος σχεδόν και το στιλέτο
intocable y solitario
                                  άγγιχτο και μοναχικό
gotea el aniversario
                                 σταλάζει την επέτειο
con silencioso caudal
.                              με σιωπηλή αφθονία.

Bella columna sonora
,                               Ωραία στήλη ηχηρή
tu caída partió en dos
                               η πτώση σου χώρισε στα δυο
la gloria de un semidiós
                            τη λαμπροσύνη ενός ημίθεου
retocada por la aurora
.                              αναστημένη απ’ την αυγή.

Volver a decir: ¡el mar
!                              Να πω ξανά: Η θάλασσα!
Volver a decir                                          Να πω ξανά   
 
 


 lo que no puedo cantar                            αυτό που δε μπορώ να ψάλλω  
sin el corazón partir.                                 
χωρίς η ψυχή μου να μου βγει.

 

Junio trajo tu recuerdo,                            Ο Ιούνης έφερε τη θύμησή σου,
sin querer.                                              άθελά του.
Así gano lo que pierdo                              Έτσι κερδίζω αυτό που χάνω
moviendo mi oscurecer.                           αναδεύοντας τη σκοτεινιά μου.
 Junio y el mar tropical                             Ο Ιούνης κι η τροπική θάλασσα
descendido a oscuridades
,                        βυθισμένη στα έγκατα,
soledad de soledades
                               μοναξιά της μοναξιάς
todo el olvido naval.                                 όλη η ναυτική λησμονιά
.

Abro el cielo y cuelgo estrellas.                 
Τους ουρανούς ανοίγω κι άστρα κρεμάω
.
Y aguas con luces remotas                      
Και νερά με φώτα μακρινά

esclarecen mis derrotas                           
φωτίζουν τις σκοτεινές μου ήττες
moradas sobre sus huellas.                      
πάνω στα ίχνη τους.

Puse en sus manos el mar                       
Στα χέρια τους απόθεσα τη θάλασσα

y del azul rebosante                                
κι από το άπλετο μπλε
todo un día declinante                             
μια ολόκληρη μέρα στο γέρμα της
quisiste desembarcar.                             
θέλησες να ξεφορτώσεις.

Pensar en ti será siempre                        Η σκέψη σου θα είναι πάντα 
la dicha de haber vivido                           η τύχη να έχω ζήσει
cerca de ti, tan herido                            
σιμά σου, τόσο πληγωμένος

una noche de septiembre.                      
μια νυχτιά του Σεπτέμβρη.

Dije al mar: tu sangre es mía.                 E
ίπα της θάλασσας: το αίμα σου είναι δικό μου.
¡
Cuánta amargura en el canto
!                 Πόση πικρία στο τραγούδι!
(
Si fuera por lo que canto
,                      (Αν μετρούσαμε αυτό που ψάλλω  
todo el mar me ceñiría
.)                         όλη η θάλασσα θα μ’ έζωνε).

Surge una nube, y la nave
                       Νά σου ένα σύννεφο, και το πλοίο
sobrenada; silenciosa
,                             επιπλέει’ σιωπηλό, 
se distribuye la rosa
                               διαμοιράζει το ρόδο 
de los vientos en que cabe
.                    των ανέμων όπου χωρεί.

¡
Ay de mí, ay de la mar                         Ax
! εγώ, αχ η θάλασσα!        
que saló en el horizonte                         που αρμύρισε στον ορίζοντα

la esperanza de algún monte                 
την ελπίδα κάποιου όρους
donde lo azul encontrar!                         όπου το μπλε συναντά!    

Porque lo azul de la mar                        
Διότι το μπλε της θάλασσας
   
es la distancia del cielo,                        
είναι η απόσταση απτον ουρανό
,
la entonación de un pañuelo                 
η αρμονία ενός μαντηλιού

que se ha dejado llorar.                        
που αφέθηκε στο κλάμα.

Y lo azul en lejanía                                
Και το μακρυσμένο μπλε

monte montaña será                             
λόφος όρος θα γενεί

soledad de poesía,                                
μοναξιά της ποίησης, 
donde la noche vendría                          
όπου η νύχτα θε ναρθεί

sin sombra de lo que está.                     
δίχως σκιά γιαυτό που είναι.

Digo —y aquí me despido—                   
Λέωκαι εδώ σας χαιρετώ
-
con sonoridad ligera,                              
με ηχηρότητα απαλή
,
que esta voz que nunca cuido                
ότι η φωνή αυτή που ποτέ δεν φροντίζω

—nomeolvides, no me olvido—                -
μη με λησμόνει, δεν λησμονώ-
cruce cada primavera                             
την κάθε άνοιξη περνά
      
siempre fiel a lo que ha sido.                 
πάντα πιστή σαυτό που υπήρξε
.

Con sonoridad ligera,                            
Με ηχηρότητα απαλή
,
siempre fiel a lo que ha sido.                 
πάντα πιστή σ’ αυτό που υπήρξε.
                                                                    1944
 
Carlos Pellicer: Από τη συλλογή «Υποτέλειες» (Subordinaciones), 1949

 
Trad. ©AR

 
 Δημοσιευμένο
 



 

 
 
Cozumel, Mx
Foto by AR